Mołodiożnaja (stacja antarktyczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mołodiożnaja
Молодёжная
Przynależność państwowa  Rosja
Data założenia 1962
Wysokość 42[1] m n.p.m.
Położenie na mapie Antarktyki
Mapa lokalizacyjna Antarktyki
Mołodiożnaja
Mołodiożnaja
Ziemia67°39′56″S 45°50′31″E/-67,665450 45,842033

Mołodiożnaja (ros. Молодёжная, „Młodzieżowa”) – letnia stacja polarna należąca do Rosji (wcześniej radziecka), położona nad zalewem Alasheyev'a[2] na Ziemi Enderby na Antarktydzie Wschodniej.

Położenie i warunki[edytuj]

Stacja znajduje się w małej oazie antarktycznej Thala Hills, nad Morzem Kosmonautów, pokrytym lodem przez większą część roku. Okolicę tworzą wzgórza rozdzielone pokrytymi śniegiem zagłębieniami terenu i jeziorami, występują tu liczne lodowce, a teren w odległości 1,5–2 km od brzegu zaczyna wznosić się w kierunku kopuły lodowej we wnętrzu kontynentu.

Za pogodę na stacji Mołodiożnaja odpowiadają w znacznym stopniu cyklony przechodzące nad Morzem Kosmonautów. Sztormowe wiatry występują przez 221 dni w roku, przez 175 dni występują śnieżyce. Najcieplejszym miesiącem jest styczeń, ze średnią temperaturą -0,4°C (najwyższa zanotowana: +9°C), a najzimniejszym sierpień, ze średnią temperaturą -18,8°C (rekordowo -42°C). Od maja do października typowo zdarzał się jeden do dwóch przypadków utraty łączności ze stacją, w związku z burzami magnetycznymi.

Historia i działalność[edytuj]

Stacja została otwarta w 1962 roku. Tworzy ją około 70 budowli, wśród których są budynki mieszkalne, magazyny i budowle o przeznaczeniu naukowym (np. do sondowania górnej atmosfery). Stacja prowadziła badania meteorologiczne i oceanograficzne.

Zimę 1966 roku spędzili w stacji Mołodiożnaja trzej polscy geofizycy, powracający ze stacji im. A.B. Dobrowolskiego. Prowadzili obserwacje magnetosfery i rozchodzenia się fal radiowych. Polska ekspedycja biologiczna pracowała w tej stacji w 1969 roku, realizując własny program badań ekologicznych i hydrologicznych, m.in. nad metabolizmem zwierząt żyjących w temperaturze -1,9 °C. Polacy powrócili na stację Mołodiożnaja w sezonach letnich 1971-72 oraz 1973-74, towarzysząc 17. i 19 radzieckiej wyprawie antarktycznej; prowadzili badania ryb i skorupiaków oraz obserwacje na terenie oazy[3][4].

Ze stacji wystrzelono ponad tysiąc rakiet sondażowych do badań górnych warstw atmosfery, które osiągnęły wysokość do 108 km[5]. Stacja zawiesiła działalność i została zakonserwowana, do czego przyczynił się rozpad Związku Radzieckiego. W lecie 2007-08 Rosja uruchomiła automatyczne stacje meteorologiczne w tymczasowo nieczynnych bazach Mołodiożnaja, Leningradskaja i Russkaja, odtwarzając okołobiegunową sieć monitoringu[6].

Przypisy[edytuj]

  1. Main Antarctic Facilities operated by National Antarctic Programs in the Antarctic Treaty Area (South of 60° latitude South) (ang.). Council of Managers of National Antarctic Programs, 2013-05-15. [dostęp 2014-08-21].
  2. Pisownia za: Stanisław Rakusa-Suszczewski. Wyprawa polskich hydrobiologów na Antarktydę. „Oceanologia”. 2, 1973. 
  3. Z wyprawami radzieckimi (pol.). Arctowski.pl. [dostęp 2014-08-30].
  4. Stanisław Rakusa-Suszczewski: W Antarktyce. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1989, s. 109-119.
  5. Molodezhnaya (ang.). Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2014-08-20].
  6. Preliminary results of the Russian studies in the Antarctic under the IPY 2007/2008 Program (ang.). Secretariat of the Antarctic Treaty, kwiecień 2009. [dostęp 2014-08-25].

Bibliografia[edytuj]

  • Molodezhnaya station (ang. • ros.). Russian Antarctic Expedition – Project Antarctica. [dostęp 2016-08-18].

Linki zewnętrzne[edytuj]