Georges Grün

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Georges Grün
Data i miejsce urodzenia 25 stycznia 1962
Etterbeek
Wzrost 184 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1982–1990 RSC Anderlecht 212 (27)
1990–1994 AC Parma 109 (9)
1994–1996 RSC Anderlecht 46 (4)
1996–1997 A.C. Reggiana 1919 22 (0)
W sumie: 389 (40)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1984–1995  Belgia 77 (6)

Georges Grün (ur. 25 stycznia 1962 w Etterbeek) – belgijski piłkarz grający na pozycji środkowego obrońcy. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 184 cm wzrostu, ważył 78 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Grün rozpoczął w stołecznym klubie RSC Anderlecht. W 1982 roku został przez trenera zespołu Paula Van Himsta włączony do kadry pierwszego zespołu. W tamtym sezonie zadebiutował w pierwszej lidze belgijskiej. Został wicemistrzem kraju, ale w pierwszym składzie klubu zaczął grać rok później. Wtedy też drugi raz zajął z Anderlechtem 2. miejsce w lidze oraz wystąpił w finale Pucharu UEFA z Tottenhamem Hotspur, przegranym przez Belgów po serii rzutów karnych w drugim meczu (w obu padł remis 1:1). W 1985 roku pierwszy raz w karierze wywalczył tytuł mistrza Belgii. Zarówno w 1986 i 1987 roku obronił mistrzostwo, a w 1988 roku zdobył z "Fiołkami" Puchar Belgii. W 1989 roku powtórzył ten sukces i równocześnie został wicemistrzem ligi. W 1990 roku awansował z Anderlechtem do finału Pucharu Zdobywców Pucharów, jednak Belgowie ulegli w nim 0:2 włoskiej Sampdorii. Po zakończeniu sezonu 1989/1990 Grün odszedł z Anderlechtu.

Latem Grün został zawodnikiem włoskiej Parmy stając się trzecim obcokrajowcem w zespole obok Brazylijczyka Cláudio Taffarela i Szweda Tomasa Brolina. W Serie A zadebiutował 9 września w przegranym 1:2 domowym spotkaniu z Juventusem. W 1992 roku osiągnął swój pierwszy sukces we Włoszech, gdy zdobył Puchar Włoch. W 1993 roku dotarł z Parmą do finału Pucharu Zdobywców Pucharów i przyczynił się do zwycięstwa 3:1 nad Royal Antwerp FC. W 1994 roku także dotarł do finału tego pucharu, jednak parmeńczycy przegrali w Kopenhadze 0:1 z Arsenalem. Sezon 1993/1994 był ostatnim dla Grüna w Parmie, dla której rozegrał 109 ligowych meczów i strzelił 9 goli.

Latem 1994 roku Grün wrócił do Anderlechtu i rywalizował o miejsce w składzie z takimi zawodnikami jak Marc Emmers i Olivier Doll. W 1995 roku wywalczył tytuł mistrza Belgii, a w 1996 roku został z Anderlechtem wicemistrzem kraju. Po tamtym sukcesie odszedł z klubu i wrócił do Włoch zostając zawodnikiem Reggiany. Reggiana zajęła jednak ostatnie miejsce w lidze i spadła do Serie B, a Grün w 1997 roku zakończył piłkarską karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1982/83 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 2 0
1983/84 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 29 3
1984/85 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 30 4
1985/86 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 33 5
1986/87 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 32 5
1987/88 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 33 2
1988/89 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 30 4
1989/90 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 23 4
1990/91 AC Parma Włochy  Serie A 33 2
1991/92 AC Parma Włochy  Serie A 33 4
1992/93 AC Parma Włochy  Serie A 27 2
1993/94 AC Parma Włochy  Serie A 16 1
1994/95 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 16 3
1995/96 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 30 1
1996/97 A.C. Reggiana 1919 Włochy  Serie A 22 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Belgii Grün zadebiutował 13 czerwca 1984 roku podczas Euro 84, w wygranym 2:0 meczu z Jugosławią i w debiucie zdobył gola. Na tym turnieju wystąpił także w dwóch innych spotkaniach grupowych: z Francji (0:5) i z Danią (2:3).

W 1986 roku Grün po raz pierwszy wystąpił w turnieju o mistrzostwo świata. Na boiskach Meksyku zagrał w sześciu meczach Belgów: z Irakiem (2:1), z Paragwajem (2:2), w 1/8 finału z ZSRR (4:3), w ćwierćfinale z Hiszpanią (1:1, karne 5:4), w półfinale z Argentyną (0:2) oraz w meczu o 3. miejsce z Francją (2:4). Z kolei w 1990 roku na mundialu we Włoszech Grün zaliczył dwa mecze: z Urugwajem (3:1) oraz w 1/8 finału z Anglią (0:1 po dogrywce). Swój ostatni mundial Grün zaliczył w 1994 w USA. Tam zagrał czterokrotnie: z Marokiem (1:0), z Holandią (1:0), i w 1/8 finału z Niemcami (2:3 i gol w 7. minucie meczu). W 1995 roku zakończył reprezentacyjną karierę. W drużynie narodowej wystąpił łącznie 77 razy i strzelił 6 bramek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]