Luc Nilis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luc Nilis
Pełne imię i nazwisko Luc Gilbert Cyrille Nilis
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1967
Hasselt, Belgia
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1973–1980 Halveweg Zonhoven
1980–1984 KRC Genk
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1984–1986 KRC Genk 47 (16)
1986–1994 RSC Anderlecht 224 (127)
1994–2000 PSV Eindhoven 164 (110)
2000 Aston Villa 3 (1)
W sumie: 438 (254)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1988–2000  Belgia 56 (10)

Luc Gilbert Cyrille Nilis (ur. 25 maja 1967 w Hasselt) - były piłkarz belgijski grający na pozycji napastnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 183 cm, ważył 76 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Winterslag[edytuj | edytuj kod]

Nilis urodził się w mieście Hasselt, leżącym w prowincji Limburgia. Swoją piłkarską karierę rozpoczynał w małym klubie F.C. Halveweg Zonhoven. W 1984 roku Nilis został zawodnikiem drugoligowego zespołu FC Winterslag (obecny Racing Genk). W jego barwach zadebiutował dość szybko, bo w 1984 roku w wieku 17 lat. W drugiej lidze grał przez 2 sezony, ale jako nastolatek popisywał się skutecznością zdobywając przez ten czas łącznie 16 goli w lidze.

RSC Anderlecht[edytuj | edytuj kod]

Gra Nilisa nie przeszła niezauważona przez kierownictwo i trenera RSC Anderlecht i w 1986 roku zawodnik przeszedł do tego klubu. W pierwszym sezonie zagrał w połowie meczów, ale zdobył 5 goli w lidze, a przy okazji mógł świętowac swój pierwszy tytuł mistrza Belgii. Natomiast w sezonie 1987/88 grał już w pierwszym składzie tworząc linię ataku z doświadczonym Australijczykiem Eddie Krnceviciem. Zdobył 14 goli w lidze i został najlepszym strzelcem zespołu, ale Anderlecht nie obronił mistrzostwa kraju, za to wywalczył Puchar Belgii. W 1989 roku Nilis zdobył z Anderlechtem drugi z rzędu krajowy puchar, a w lidze zawodnik strzelił 19 goli, ale to jego kolega z ataku, Krncevic został królem strzelców ligi (23 bramki). W sezonie 1989/90 Luc wystąpił z Anderlechtem w rozgrywkach Pucharu Zdobywców Pucharów i dotarł z drużyną do finału, w którym sam wystąpił, ale nie potrafił zapobiec porażce 0:2 z Sampdorią. Po sezonie z klubu odszedł Krncevic, a nowym partnerem w napadzie Nilisa został Marc van den Linden. Luc zdobył 10 bramek i przyczynił się do wywalczenia swojego drugiego mistrzostwa Belgii. Następnie co roku był na tyle skuteczny, że zdobywał ponad 15 bramek w lidze. W 1991 roku miał ich na koncie 19 (najwięcej w drużynie), a w 1992 16. W 1993 roku kolejny raz został ze stołecznym klubem mistrzem kraju (w mistrzowskim sezonie strzelił 19 goli, znów najwięcej w drużynie), w 1994 roku wywalczył dublet i zdobył 25 bramek, ale został jedynie wicekrólem strzelców ligi, gdyż 6 bramek więcej zdobył belgijski Chorwat Josip Weber.

PSV Eindhoven[edytuj | edytuj kod]

Latem 1994 Nilis postanowił wyjechać zagranicę i przyjął wówczas ofertę PSV Eindhoven. Do zespołu ściągnął go Aad de Mos, a piłkarze PSV mieli za zadanie przerwanie hegemonii Ajaksu Amsterdam i wywalczenie po 3 latach przerwy mistrzostwa Holandii. W sezonie 1994/95 Nilis stworzył atak z Brazylijczykiem Ronaldo. Sam zdobył 12 goli, ale to jego partner w ataku był największą gwiazdą zespołu i strzelając 30 bramek, został królem strzelców Eredivisie. PSV jednak nie wywalczyło mistrzostwa, podobnie jak rok później, ale Nilis osiągnął za to sukces indywidualny z 21 bramkami zostając najlepszym strzelcem ligi. Belg powtórzył ten sukces także w sezonie 1996/97, a dodatkowo po raz pierwszy wywalczył mistrzostwo Holandii z klubem z Eindhoven. W 1998 roku strzelił 13 bramek, ale rok późnej już 24, o 7 mniej od klubowego kolegi Ruuda van Nistelrooya, dzięki czemu został drugim strzelcem ligi. Jednak pomimo skuteczności obu napastników PSV zajęło dopiero 3. pozycję w lidze za Feyenoordem oraz Willem II Tilburg. W 2000 roku Nilis drugi i ostatni raz został mistrzem Holandii, a strzelił wtedy 19 bramek, tyle co kolega klubowy Arnold Bruggink i o 10 mniej od van Nistelrooya.

Aston Villa[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 2000 Nilisowi skończył się kontrakt z PSV i postanowił na zasadzie wolnego transferu przejść do angielskiej Aston Villi. W Premiership zawodnik zadebiutował 27 sierpnia 2000 w zremisowanym 1:1 meczu z Chelsea F.C. i już w debiucie zdobył gola. Wystąpił także w kolejnym ligowym meczu, przegranym 1:3 z Liverpoolem, a także w następnym, wygranym 2:1 z Ipswich Town. Jednak w tym ostatnim meczu zderzył się z bramkarzem rywali, Richardem Wrightem, w wyniku czego złamał nogę. Kontuzja okazała się na tyle groźna, ze Nilis musiał zakończyć piłkarską karierę. W momencie feralnego meczu liczył sobie 33 lata.

Kariera w liczbach[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1984/85 FC Winterslag Belgia  Tweede Klasse 22 5
1985/86 FC Winterslag Belgia  Tweede Klasse 25 11
1986/87 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 16 5
1987/88 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 32 14
1988/89 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 33 19
1989/90 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 27 10
1990/91 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 30 19
1991/92 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 27 16
1992/93 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 29 19
1993/94 RSC Anderlecht Belgia  Eerste Klasse 30 25
1994/95 PSV Eindhoven Holandia  Eredivisie 30 12
1995/96 PSV Eindhoven Holandia  Eredivisie 31 21
1996/97 PSV Eindhoven Holandia  Eredivisie 26 21
1997/98 PSV Eindhoven Holandia  Eredivisie 24 13
1998/99 PSV Eindhoven Holandia  Eredivisie 27 24
1999/00 PSV Eindhoven Holandia  Eredivisie 26 19
2000/01 Aston Villa Anglia  Premiership 3 1
Łącznie w Jupiler League 224 127
Łącznie w Eredivisie 164 110
Łącznie w Premiership 3 1

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Belgii Nilis zadebiutował 26 marca 1988 roku w wygranym 3:0 meczu z Holandią, za selekcjonerskiej kadencji Guya Thysa. Swoją pierwszą bramkę w kadrze zdobył dopiero w swoim dwudziestym czwartym występie, 4 czerwca 1994 roku, a Belgia pokonała w sparingu Zambię 9:0. W tym samym roku został powołany przez selekcjonera Paula Van Himsta do kadry na finały Mistrzostw Świata w USA. Zagrał tam w trzech meczach: dwóch grupowych z Marokiem (1:0) oraz Arabią Saudyjską (0:1) a także przegranym 2:3 w 1/8 finału z Niemcami.

W 1998 roku Nilis pojechał na swój drugi wielki turniej, czyli Mistrzostwa Świata we Francji. W drużynie Georges'a Leekensa był zawodnikiem pierwszej jedenastki i zagrał we wszystkich meczach grupowych: z Holandią (0:0), z Meksykiem (2:2) oraz z Koreą Południową (1:1). W tym ostatnim strzelił gola na 1:0, jednak Belgia nie wyszła z grupy.

W 2000 roku gospodarzami Mistrzostw Europy była Belgia i Holandia. Robert Waseige powołał wówczas do kadry Nilisa, który był jednak rezerwowym dla pary napastników Branko Strupar - Émile Lokonda Mpenza. Zagrał we wszystkich trzech meczach, ale we dwóch pierwszych, wygranym 2:1 ze Szwecją oraz przegranym 0:2 z Włochami, a w ostatnim, przegranym 0:2 z Turcją został zmieniony przez Gilles'a De Bilde. Belgia zajęła dopiero 3. miejsce, nie awansując do dalszej fazy turnieju, a jak się później okazało, mecz z Turcją był jego ostatnim w reprezentacyjnej karierze. Łącznie w reprezentacji Belgii Nilis rozegrał 56 meczów i zdobył 10 bramek.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrzostwo Belgii: 1987, 1991, 1993, 1994 z Anderlechtem
  • Puchar Belgii: 1988, 1989, 1994 z Anderlechtem
  • Mistrzostwo Holandii: 1997, 2000 z PSV
  • Puchar Holandii: 1996 z PSV
  • Król strzelców Eredivisie: 1996, 1997
  • Piłkarz Roku w Holandii: 1995
  • Udział w MŚ: 1994, 1998
  • Udział w ME: 2000