Gmina Brużyca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brużyca
gmina wiejska
1919-1924[1]
Państwo  II Rzeczpospolita
Województwo łódzkie
Powiat łódzki
Siedziba Brużyca
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gmina Brużyca (także gmina Brużnica lub gmina Brużyca-Wielka) – dawna gmina wiejska istniejąca do 1924 roku w woj. łódzkim. Siedzibą władz gminy była Brużyca[2].

Za Królestwa Polskiego gmina Brużyca (lub Brużyca Wielka[3]) należała do powiatu łodzińskigo (łódzkiego) w guberni piotrkowskiej[4][5]. 19 maja?/31 maja 1870 do gminy przyłączono pozbawiony praw miejskich Aleksandrów[6] (od 1924 znów samodzielne miasto[7]).

W okresie międzywojennym gmina Brużyca należała do powiatu łódzkiego w woj. łódzkim. Jednostkę zniesiono 27 marca 1924 roku, a z jej obszaru (oraz z obszaru zniesionej gminy Nakielnica) utworzono nową gminę Brużyca Wielka[8].

Przypisy

  1. Od 1919 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. łódzkiego.
  2. Obecna nazwa Brużyca Wielka
  3. Nie mylić z późniejszą gminą Brużyca Wielka
  4. Postanowienie z 17 (29) września 1866, ogłoszone 5 (17) stycznia 1867 (Dziennik Praw, rok 1866, tom 66, nr 219, str. 279)
  5. Postanowienie z 29 grudnia 1867 (10 stycznia 1868), ogłoszone 8 (20) lutego 1868 (Dziennik Praw, rok 1868, tom 67, nr 228, str. 359)
  6. Postanowienie z 20 marca (1 kwietnia) 1870, ogłoszone 19 (31) maja 1870 (Dziennik Praw, rok 1870, tom 70, nr 241, str. 123)
  7. Dz.U. z 1924 r. Nr 20, poz. 215
  8. Dz.U. z 1924 r. Nr 28, poz. 278