Gnu przylądkowe
Connochaetes taurinus taurinus[1] | |
(Burchell, 1823) | |
![]() Gnu przylądkowe, Park Narodowy Krugera, Południowa Afryka | |
Systematyka | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Gromada | |
Podgromada | |
Infragromada | |
Rząd | |
Rodzina | |
Podrodzina | |
Rodzaj | |
Gatunek | |
Podgatunek |
gnu przylądkowe |
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
![]() | |
Zasięg występowania | |
![]() Mapa występowania poszczególnych podgatunków gnu pręgowanego (kolorem ciemnobrązowym zaznaczono obszar występowania gnu przylądkowego) |
Gnu przylądkowe (Connochaetes taurinus taurinus) – podgatunek nominatywny gnu pręgowanego.
Wygląd zewnętrzny
[edytuj | edytuj kod]Sierść gnu przylądkowego jest szarobrunatna z brunatnymi pręgami po bokach. Grzywa, włosy na podgardlu i ogon są czarne. Rogi występują u osobników obu płci.
Zasięg występowania
[edytuj | edytuj kod]Gnu przylądkowe ma największy zasięg występowania ze wszystkich podgatunków. Obejmuje Południową Afrykę, Botswanę, Mozambik, Namibię, Suazi, Zimbabwe, Zambię i Angolę[2].
Tryb życia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7a/Streifengnu_im_Etosha_Nationalpark.jpg/200px-Streifengnu_im_Etosha_Nationalpark.jpg)
Gnu przylądkowe prowadzi stadny tryb życia. Stada składają się z samic z młodymi (ok. 10 osobników) lub z samców. W sprzyjającej porze samce wykazują silny terytorializm. W porze suchej migrują w poszukiwaniu pożywienia i tworzą wtedy ogromne skupiska. Często obserwuje się je migrujące z zebrami.
Odżywianie
[edytuj | edytuj kod]Żywią się głównie trawą.
Rozród
[edytuj | edytuj kod]Samice zachodzą w ruję w czerwcu. W tym też okresie samce toczą ze sobą zacięte walki. Samica rodzi jedno młode po upływie 8 lub 8,5 miesiąca. W kilka godzin uczy się ono chodzić. Młode gnu przylądkowe korzysta z pokarmu matki do 8 miesiąca życia, choć już po tygodniu zaczyna uzupełniać dietę trawą.
Wrogowie
[edytuj | edytuj kod]Do głównych wrogów gnu przylądkowego należą lwy, hieny i lamparty, młode padają także łupem gepardów, choć te drapieżniki zadowolą się także dorosłą sztuką. W czasie wędrówek antylopy stają się łatwym łupem dla krokodyli. Odnotowano także ataki hipopotamów na gnu. Ich największym wrogiem jest jednak człowiek, który poluje na nie dla mięsa, skór i rogów, a także dla rozrywki.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Connochaetes taurinus taurinus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b IUCN SSC Antelope Specialist Group, Connochaetes taurinus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [dostęp 2020-06-16] (ang.).