Gostwica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gostwica
Centrum wsi
Centrum wsi
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat nowosądecki
Gmina Podegrodzie
Wysokość 310-500 m n.p.m.
Liczba ludności (2010) 1501[1]
Strefa numeracyjna (+48) 18
Kod pocztowy 33-386
Tablice rejestracyjne KNS
SIMC 0460227
Położenie wsi
Położenie wsi
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Gostwica
Gostwica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gostwica
Gostwica
Ziemia 49°35′42″N 20°35′24″E/49,595000 20,590000Na mapach: 49°35′42″N 20°35′24″E/49,595000 20,590000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa miejscowości

Gostwica – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Podegrodzie.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona jest w dolinie rzeki Gostwiczanki w Beskidzie Wyspowym, na wysokości od 310 do 500 (Łąki Gostwickie) m n.p.m.. Zajmuje 8,42 km² (13% powierzchni gminy[2]). Graniczy z: Podegrodziem, Mokrą Wsią, Długołęką-Świerklą, Brzezną oraz z Stadłami.

Toponimika nazwy[edytuj | edytuj kod]

W dokumencie z 1279 można znaleźć nazwę rzeki: Gosuiz. Kolejna wzmianka: Gostuycza pochodzi z 1280 Jan Długosz w "Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis" wymienia nazwę: Gosthwycza. W rejestrze poborowym z 1581 pojawia się nazwa Gostwica. Nazwa wsi prawdopodobnie pochodzi od prasłowiańskiego słowa "gwost", co oznaczało las.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Gostwica była początkowo wsią królewską, którą w 1257 otrzymała św. Kinga. W 1280 należała do majątku klasztoru Klarysek ze Starego Sącza. W tym samym roku Gostwica została lokowana na prawie niemieckim[3].

W dokumencie wydanym w 1293 przez Gryfinę, znaleźć można informację o tym, że niejaki Mikołaj za wypożyczenie dwóch grzywien srebra u Klarysek został zmuszony oddać na rzecz klasztoru dwa pola, w tym jedno rozciągająca się wzdłuż drogi, w pobliżu karczmy we wsi Gostwica[4]. Miejscowi wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do podegrodzkiej parafii.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Źródełko św. Kingi - źródełko znajdujące się na "Wapielni". Istnieje legenda mówiąca, że powstało po uderzeniu laską w ziemie przez spragnioną św. Kingę. Według podania ma ono właściwości lecznicze.
  • Liczne kapliczki przydrożne

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Ludność według spisów powszechnych, w 2009 wg PESEL[5][6][7][8].

Budynki mieszkalne
Rok 1900 1921 1931 2002
Liczba 163 180 203 251
Zwierzęta hodowlane w 1900 roku[5]
Zwierzęta Konie Bydło Owce Świnie
Liczba 83 542 63 201
Szkoła podstawowa
Wystawa zdjęć Wojciecha Migacza w Muzeum Lachów Sądeckich
Kaplica mszalna św. Józefa

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Sztuka[edytuj | edytuj kod]

W latach 1874-1944 żył Wojciech Migacz, urodzony w Gostwicy. Był chłopskim fotografem ziemi podegrodzkiej. Jego zdjęcia wystawiane są na różnych wystawach w całej Polsce, a także w Muzeum Lachów Sądeckich[10].

W Gostwicy mieszkają dwie artystki ludowe: Anna Leśniak i Maria Witecka. Zajmują się haftem regionalnym. Zdobiły m.in. poduszki, serwetki i stroje dla Regionalnego Zespołu Pieśni i Tańca "Podegrodzie"[11].

OSP Gostwica[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ochotnicza Straż Pożarna w Gostwicy powstała w 1910 z inicjatywy Wojciecha Migacza. Głównie z jego funduszy zakupiono pierwsze mundury i hełmy. 9 października 1938 otwarta została nowa remiza strażacka (zastąpiła ona wcześniej zbudowaną drewnianą). Uroczyste otwarcie wyremontowanej remizy (dobudowano wtedy m.in. garaż) odbyło się 10 lipca 1988 i było połączone z przyjęciem sztandaru. 23 maja 2010 jednostka obchodziła jubileusz 100-lecia istnienia straży[12].

Remiza OSP w Gostwicy

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Na wyposażeniu jednostki znajdują się m.in. samochód pożarniczy GBA Renault G270 (zastąpił GCBA Jelcza w 2012), motopompa, agregat prądotwórczy, najaśnice, armatura pożarnicza oraz inny sprzęt ratowniczy.

Przypisy

  1. Liczba ludności w 2010 r. (pol.). [dostęp 05.07.2011].
  2. Powierzchnia Gostwicy (pol.). [dostęp 04.02.2011].
  3. Informacje na stronie UG Podegrodzie (pol.). [dostęp 04.02.2011].
  4. Historia wsi (pol.). [dostęp 04.02.2011].
  5. 5,0 5,1 Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder. Bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, tom XII, "Galizien", Wien 1907
  6. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom XII - Województwo Krakowskie i Śląsk Cieszyński, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1925
  7. Statystyka Polski , t. XXVI, Warszawa 1926, Główny Urząd Statystyczny
  8. Statystyka Polski seria C ,z . 88 Warszawa 1938 Główny Urząd Statystyczny
  9. Informacje o filii (pol.). [dostęp 04.02.2011].
  10. Informacje o W. Migaczu (pol.). [dostęp 12.08.2011].
  11. Twórcy ludowi na stronie GOK Podegrodzie (pol.). [dostęp 12.08.2011].
  12. Informacje o OSP (pol.). [dostęp 04.02.2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zenon Piotr Szewczyk: O pochodzeniu nazw miejscowych Gminy Podegrodzie i okolic. Nowy Sącz: UG Podegrodzie, Biblioteka Gminna w Podegrodziu, 2009. ISBN 978-83-60822-59-3.
  2. Gostwica. W: Jan Pastuszczak: Gmina Podegrodzie. Jacek Kula, Jerzy Nieć, Krzysztof Bodziony (ilustracje); Stanisław Mendelowski (redakcja). Krosno: P.U.W. "Roksana" Sp. z.o.o., 2006, s. 30-31. ISBN 83-7343-126-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]