Granecznik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Granecznik
Rodzaj miejscowości przysiółek[1]
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat kościański
Gmina Kościan
Liczba ludności (2005) 37
Strefa numeracyjna (+48) 65
Kod pocztowy 64-005
(poczta: Racot)
Tablice rejestracyjne PKS
SIMC 0371529
Położenie na mapie gminy Kościan
Mapa lokalizacyjna gminy Kościan
Granecznik
Granecznik
Położenie na mapie powiatu kościańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kościańskiego
Granecznik
Granecznik
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Granecznik
Granecznik
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Granecznik
Granecznik
Ziemia 52°01′28,5600″N 16°46′47,6040″E/52,024600 16,779890

Granecznik, dawniej Granicznik[2]przysiółek w Polsce, położony w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Kościan[1].

Wieś leży na terenie Parku Krajobrazowego im. gen. Dezyderego Chłapowskiego[3].

W latach 80. XIX w. na terenie Granecznika znajdował się jeden dom zamieszkany przez 25 osób[2]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego[3].

W pobliżu przysiółka przebiega czarny znakowany szlak pieszy z Krzana przez Kościan do Rąbinia[3].

Folwark[edytuj]

Folwark był wzmiankowany od 1722 r. i należał do majątku Choryń.

Zespół folwarczny położony jest przy bocznej drodze prowadzącej z Choryni do Kopaszewa. Pod koniec XIX w. podwórze folwarku miało kształt prostokąta. Przy drodze prowadzącej do Katarzynina usytuowana była cegielnia a naprzeciwko niej staw. Folwark pod koniec XIX w. składał się ze stodoły, budynków gospodarczych, domu mieszkalnego, owczarni, stajni oraz stodoły.

Dom pracowników folwarcznych zbudowany został z cegły, szczyty wykonane zostały z muru pruskiego. Dom parterowy z użytkowym poddaszem, pokryty dwuspadowym dachem, boczne skrzydła nakryte dachami naczółkowymi, pokrytymi dachówką. Elewacja frontowa bocznych skrzydeł wykonana z muru pruskiego.

Stodoła – budynek na planie prostokąta z dwoma sąsiadującymi klepiskami, murowany z cegły, nakryty dachem dwuspadowym pokrytym dachówką. Szczyty stodoły zakończone drobnym fryzem schodkowym.

Po 1945 owczarnie zamieniono na obory, w 1978 zostały zburzone. Zniszczono także stajnie. Do dnia dzisiejszego zachowały się tylko domy pracowników folwarcznych, stodoła oraz dwa budynki gospodarcze pracowników.

Przypisy[edytuj]

  1. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 605, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 5 lipca 2015]. 
  2. a b Granicznik w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom II (Derenek – Gżack) z 1881 r.
  3. a b c Alicja Dziewulska, Jan Maj: Kościan: mapa topograficzna Polski. Wydanie turystyczne. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1997. ISBN 83-7135-149-6.

Bibliografia[edytuj]

  • Dawne Budownictwo Folwarczne – Majątki Wielkopolskie. T. V – Powiat Kościański.