Granecznik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Granecznik
Rodzaj miejscowości przysiółek[1]
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat kościański
Gmina Kościan
Liczba ludności (2005) 37
Strefa numeracyjna (+48) 65
Kod pocztowy 64-005
(poczta: Racot)
Tablice rejestracyjne PKS
SIMC 0371529
Położenie na mapie gminy Kościan
Mapa lokalizacyjna gminy Kościan
Granecznik
Granecznik
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Granecznik
Granecznik
Ziemia 52°01′28,5600″N 16°46′47,6040″E/52,024600 16,779890

Granecznik, dawniej Granicznik[2]przysiółek w Polsce, położony w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Kościan[1].

Wieś leży na terenie Parku Krajobrazowego im. gen. Dezyderego Chłapowskiego[3].

W latach 80. XIX w. na terenie Granecznika znajdował się jeden dom zamieszkany przez 25 osób[2]. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego[3].

W pobliżu przysiółka przebiega czarny znakowany szlak pieszy z Krzana przez Kościan do Rąbinia[3].

Folwark[edytuj | edytuj kod]

Folwark był wzmiankowany od 1722 r. i należał do majątku Choryń.

Zespół folwarczny położony jest przy bocznej drodze prowadzącej z Choryni do Kopaszewa. Pod koniec XIX w. podwórze folwarku miało kształt prostokąta. Przy drodze prowadzącej do Katarzynina usytuowana była cegielnia a naprzeciwko niej staw. Folwark pod koniec XIX w. składał się ze stodoły, budynków gospodarczych, domu mieszkalnego, owczarni, stajni oraz stodoły.

Dom pracowników folwarcznych zbudowany został z cegły, szczyty wykonane zostały z muru pruskiego. Dom parterowy z użytkowym poddaszem, pokryty dwuspadowym dachem, boczne skrzydła nakryte dachami naczółkowymi, pokrytymi dachówką. Elewacja frontowa bocznych skrzydeł wykonana z muru pruskiego.

Stodoła – budynek na planie prostokąta z dwoma sąsiadującymi klepiskami, murowany z cegły, nakryty dachem dwuspadowym pokrytym dachówką. Szczyty stodoły zakończone drobnym fryzem schodkowym.

Po 1945 owczarnie zamieniono na obory, w 1978 zostały zburzone. Zniszczono także stajnie. Do dnia dzisiejszego zachowały się tylko domy pracowników folwarcznych, stodoła oraz dwa budynki gospodarcze pracowników.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 605, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 5 lipca 2015]. 
  2. 2,0 2,1 Granicznik w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom II (Derenek – Gżack) z 1881 r.
  3. 3,0 3,1 3,2 Alicja Dziewulska, Jan Maj: Kościan: mapa topograficzna Polski. Wydanie turystyczne. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1997. ISBN 83-7135-149-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dawne Budownictwo Folwarczne – Majątki Wielkopolskie. T. V – Powiat Kościański.