Bonikowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bonikowo
Kościół św. Mikołaja
Kościół św. Mikołaja
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat kościański
Gmina Kościan
Liczba ludności (2009) 477[1]
Strefa numeracyjna (+48) 65
Kod pocztowy 64-000
(poczta: Kościan)
Tablice rejestracyjne PKS
SIMC 0371498
Położenie na mapie gminy wiejskiej Kościan
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Kościan
Bonikowo
Bonikowo
Położenie na mapie powiatu kościańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kościańskiego
Bonikowo
Bonikowo
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Bonikowo
Bonikowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bonikowo
Bonikowo
Ziemia52°07′27″N 16°37′54″E/52,124167 16,631667

Bonikowowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Kościan[2]. Bonikowo reprezentuje typ wsi-ulicówki[3].

Wieś królewska starostwa kościańskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego[4].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Bonikowo jest położone w dolinie Obry, w pobliżu Kanału Kościańskiego i Kanału Mosińskiego[5]. Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 308 oraz linia kolejowa z Kościana do Grodziska Wielkopolskiego (przystanek Bonikowo)[5], użytkowana jedynie turystycznie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Brama wjazdowa do parku pałacowego

Wieś była wzmiankowana już w 1310 roku[6]. Kościół parafialny został wybudowany przed 1580[6]. Wieś należała do starostwa kościańskiego[6][7].

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Bonikowo należała do wsi większych w ówczesnym powiecie kościańskim rejencji poznańskiej[8]. Bonikowo należało do okręgu kościańskiego tego powiatu i stanowiło siedzibę majątku Bonikowo, który należał wówczas do Anzelma Chłapowskiego[8]. Według spisu urzędowego z 1837 roku Bonikowo liczyło 337 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 28 dymów (domostw)[8].

Pod koniec XIX wieku Bonikowo liczyło 15 domów i 119 mieszkańców, a dominium składające się z Bonikowa, Starej Kurzej Góry, Gurostwa i folwarku Tamborowo należało do Stefana Chłapowskiego[7]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego[5].

Zabytki i atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • szachulcowy kościół św. Mikołaja z 1785 roku z zabytkowym wyposażeniem, kryty gontem[3][9]
  • zabytkowy krajobrazowy park pałacowy z poł. XIX wieku o powierzchni 8,3 ha[3][9]. W drzewostanie m.in. kasztanowce, dęby i białodrzew[5]
  • spichlerz folwarczny z III ćw. XIX wieku[9]
  • grodzisko pierścieniowate (na łąkach 2 km na zachód od Bonikowa), wzmocnione wałami, zamieszkałe według badań między IX a XI wiekiem[3].

Przez Bonikowo przebiega znakowany żółty szlak pieszy[5].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Na skraju wsi znajduje się m.in. wytwórnia mas bitumicznych oraz żwirownia[5].

Podziemny magazyn gazu „PMG Bonikowo” firmy PGNiG objętości 200 mln metrów sześciennych znajduje się w pobliżu Kokorzyna.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. woj. wielkopolskie >> pow. kościański >> gmina Kościan. Wszystkie dane dla miejscowości Bonikowo. W: Bank Danych Lokalnych [on-line]. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 29 października 2014].
  2. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 123, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 29 października 2014]. 
  3. a b c d Włodzimierz Łęcki: Wielkopolska. Warszawa: Sport i Turystyka, 1996, s. 344. ISBN 83-7079-589-7.
  4. Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 243.
  5. a b c d e f Alicja Dziewulska, Jan Maj: Kościan: mapa topograficzna Polski. Wydanie turystyczne. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1997. ISBN 83-7135-149-6.
  6. a b c Bonikowo w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
  7. a b Bonikowo w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  8. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜stwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 209.
  9. a b c Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 84. [dostęp 29 października 2014].