Choryń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Choryń
Dwór w Choryni
Dwór w Choryni
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat kościański
Gmina Kościan
Liczba ludności (2009) 417[1]
Strefa numeracyjna (+48) 65
Kod pocztowy 64-005
(poczta: Racot)
Tablice rejestracyjne PKS
SIMC 0371512
Położenie na mapie gminy Kościan
Mapa lokalizacyjna gminy Kościan
Choryń
Choryń
Położenie na mapie powiatu kościańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kościańskiego
Choryń
Choryń
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Choryń
Choryń
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Choryń
Choryń
Ziemia52°02′26″N 16°46′59″E/52,040556 16,783056

Choryńwieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Kościan[2].

Położenie[edytuj]

Choryń leży na Równinie Kościańskiej, przy drodze wojewódzkiej nr 308, na południowy wschód od Kościana[3]. Na północ od miejscowości przebiega linia kolejowa z Kościana do Miejskiej Górki (przystanek kolejowy Choryń) oraz przepływa Rów Wyskoć[3]. Wieś leży na terenie Parku Krajobrazowego im. gen. Dezyderego Chłapowskiego[3].

Historia[edytuj]

Wieś była własnością rodziny Choryńskich herbu Abdank[4]. Po wygaśnięciu rodu, właścicielami byli kolejno: Bojanowscy, Śliwniccy i Taczanowscy[4]. 21 września 1831 w chrzcie Zofii Taczanowskiej jako chrzestny uczestniczył Adam Mickiewicz[5][6]. Poeta gościł tu jeszcze w okresie od stycznia do marca 1832, w towarzystwie m.in. swego brata Franciszka[5][6]. Zainspirowany rozmowami z powstańcami listopadowymi napisał w Choryni Redutę Ordona[5][6].

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Chorynia należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej[7]. Chorynia należała do okręgu krzywińskiego tego powiatu i stanowiła siedzibę odrębnego majątku, którego właścicielem był wówczas (1846) Taczanowski[7]. Według spisu urzędowego z 1837 roku Chorynia liczyła 264 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 19 dymów (domostw)[7].

Do 1938 w Choryniu był pochowany gen. Edmund Taczanowski[8].

Pod koniec XIX wieku wieś liczyła 385 mieszkańców[4]. Kościół podlegał parafii w Wyskoci[4]. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego[3].

Gospodarka[edytuj]

W Choryni ma swoją siedzibę państwowa Stacja Selekcji Roślin, zajmująca się badaniami nad nowymi odmianami zbóż i ich hodowlą[9][10]. Wyhodowano w niej m.in. popularne odmiany pszenicy ozimej i żyta[9]. Biura ulokowały się w zabudowaniach dworskich[9]. Od 1991 przedsiębiorstwo używa nazwy „Danko”[5][10].

Zabytki i turystyka[edytuj]

We wsi znajdują się zabytkowe[11]:

Przez wieś przebiega zielony szlak pieszy łączący miejscowości na terenie parku krajobrazowego[3].

Przypisy

  1. woj. wielkopolskie >> pow. kościański >> gmina Kościan. Wszystkie dane dla miejscowości Choryń. W: Bank Danych Lokalnych [on-line]. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 20 października 2014].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 83, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 20 października 2014]. 
  3. a b c d e f g h Alicja Dziewulska, Jan Maj: Kościan: mapa topograficzna Polski. Wydanie turystyczne. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1997. ISBN 83-7135-149-6.
  4. a b c d Choryń w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom I (Aa – Dereneczna) z 1880 r.
  5. a b c d e f Włodzimierz Łęcki: Wielkopolska. Warszawa: Sport i Turystyka, 1996, s. 347. ISBN 83-7079-589-7.
  6. a b c d e Kazimierz Szalewski: Leszno i okolice. Sport i Turystyka, 1981, s. 75-76. ISBN 83-217-2348-9.
  7. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 214.
  8. Sprowadzenie do Poznania zwłok gen. E. Taczanowskiego. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 250 z 3 listopada 1938. 
  9. a b c Bogdan Zgodziński: Województwo leszczyńskie. Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1981, s. 56.
  10. a b Historia (pol.). Danko. [dostęp 21 października 2014].
  11. a b Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 20 października 2014]. s. 88.

Linki zewnętrzne[edytuj]