Grigorij Aleksandrow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grigorij Wasiliewicz Aleksandrow
Григорий Васильевич Александров
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 stycznia 1903
Jekaterynburg, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 16 grudnia 1983
Moskwa, ZSRR
Zawód reżyser, scenarzysta, aktor
Współmałżonek Lubow Orłowa
Odznaczenia
Złoty Medal "Sierp i Młot" Bohatera Pracy Socjalistycznej Ludowy Artysta ZSRR Nagroda Stalinowska Nagroda Stalinowska
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Przyjaźni Narodów Order Czerwonej Gwiazdy
Lubow Orłowa i Grigorij Aleksandrow.

Grigorij Wasiliewicz Aleksandrow (ros. Григорий Васильевич Александров; ur. 23 stycznia 1903 w Jekaterynburgu, zm. 16 grudnia 1983 w Moskwie) – radziecki reżyser i scenarzysta filmowy, operator, montażysta i aktor.

Preferował gatunek muzycznej komedii filmowej z elementami komicznej, beztroskiej satyry, w której fabuła nie była najistotniejsza. Jego najsłynniejsze filmy: Świat się śmieje, Cyrk, Wołga-Wołga, Jasna droga, Wiosna. Był też współpracownikiem Siergieja Eisensteina.

Jego żoną była gwiazda jego filmów Lubow Orłowa, mieli syna Duglasa.

Życiorys[edytuj]

Grigorij Aleksandrow, Nikołaj Podwojski i Siergiej Eisenstein.

W 1921 roku dostaje się na scenę moskiewskiego awangardowego teatru Proletkultu. Na początku swojej działalności artystycznej występuje jako aktor w filmach Siergieja Eisensteina w Strajku oraz Pancerniku Potiomkin. Był także asystentem Siergieja Eisensteina przy realizacji takich filmów jak: Pancernik Potiomkin, Październik oraz Stare i nowe. W 1929 roku wyjeżdża z Siergiejem Eisensteinem i Eduardem Tissem do Francji, potem do Ameryki. Po powrocie do kraju zaczyna samodzielnie zajmować się działalnością reżyserską, specjalizując się zwłaszcza w komedii muzycznej. Jego styl charakteryzował się połączeniem ekscentrycznej groteski z ludowym humorem[1].

Spoczywa pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie[2].

Wybrana filmografia[edytuj]

  • 1924: Strajk – scenariusz, rola majstra w fabryce
  • 1925: Pancernik Potiomkin – rola oficera Giliarowskiego, reżyser (z Siergiejem Eisensteinem)
  • 1927: Październik – scenariusz
  • 1929: Stare i nowe – scenariusz
  • 1930: Romans sentymentalny – scenariusz, montaż
  • 1932: Niech żyje Meksyk! – reżyser, montaż (z Siergiejem Eisensteinem)
  • 1934: Świat się śmieje – scenariusz, reżyseria (1934)
  • 1938: Wołga-Wołga – scenariusz, reżyseria
  • 1940: Jasna droga – scenariusz
  • 1940: Wyzwolenie – zdjęcia
  • 1947: Wiosna – scenariusz, reżyseria
  • 1949: Spotkanie nad Łabą – reżyseria
  • 1952: Czarodziej Glinka – scenariusz, reżyseria
  • 1983: Lubow Orłowa – scenariusz, reżyseria

Nagrody i nominacje[edytuj]

Odznaczenia[edytuj]

Źródło:[3]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]