Gromada Stąporków Nowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stąporków Nowy
gromada
1954–1954
Państwo  PRL
Województwo kieleckie
Powiat konecki
Data powstania 29 września 1954
Data likwidacji 13 listopada 1954
Siedziba Stąporków Nowy
Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw 6
Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954) 21
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gromada Stąporków Nowy (alt. gromada Stąporków[1]) – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[2] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[3], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[4][5].

Gromadę Stąporków Nowy z siedzibą GRN w Stąporkowie Nowym (obecnie jest to zachodnia część miasta Stąporków) utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[4] – w powiecie koneckim w woj. kieleckim, na mocy uchwały nr 13d/54 WRN w Kielcach z dnia 29 września 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[6] Sadykierz i Stąporków ze zniesionej gminy Duraczów oraz obszary dotychczasowych gromad Nieborów, Koprusa, Stąporków Nowy i Wołów a także wieś Miła z dotychczasowej gromady Wąglów ze zniesionej gminy Odrowąż w tymże powiecie[7]. Dla gromady ustalono 21 członków gromadzkiej rady narodowej[8].

13 listopada 1954, po sześciu tygodniach, gromadę Stąporków zniesiono w związku z nadaniem jej statusu osiedla (osiedle przyjęło nazwę Stąporków)[1] (prawa miejskie z kolei Stąporków otrzymał 1 stycznia 1967[9]).

Uwaga: Gromada Stąporków (o innym składzie) istniała także w latach 1969-72.

Przypisy

  1. a b Dz.U. z 1954 r. Nr 49, poz. 253
  2. Dz.U. z 1954 r. Nr 43, poz. 191
  3. Dz.U. z 1972 r. Nr 49, poz. 312
  4. a b Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  5. Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  6. Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  7. Uchwała Nr 13d/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 29 września 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu koneckiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 20 grudnia 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia dnia 29 września 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 31 grudnia 1954 r., Nr. 15, Poz. 104)
  8. Uchwała Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Końskich z dnia 4 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 9 października 1954 r., Nr. 11, Poz. 27)
  9. Dz.U. z 1966 r. Nr 52, poz. 318