Gruczoł krokowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Budowa gruczołu krokowego

Gruczoł krokowy, stercz, prostata (łac. prostata, od starogreckiego προστάτης prostátēs, strażnik[1]) – nieparzysty narząd mięśniowo-gruczołowy będący częścią męskiego układu płciowego[2]. Wydzielina prostaty to mętna, biaława ciecz o słabo kwasowym odczynie i charakterystycznym zapachu (to ona nadaje zapach spermie), stanowiąca nośnik plemników.

Składa się z dwóch płatów: lewego i prawego, połączonych węziną. Niestale występuje płat środkowy[3]. Kształt prostaty jest porównywany do kształtu kasztana jadalnego (spłaszczony stożek). Gruczoł ten jest otoczony mocną torebką z mięśni gładkich, które kurczą się podczas ejakulacji.

Stercz znajduje się poniżej pęcherza moczowego w miednicy mniejszej. Przez jego miąższ przebiega część sterczowa cewki moczowej, dlatego gdy dochodzi do jego rozrostu, wskutek mechanicznego ucisku cewki moczowej pojawiają się problemy z oddawaniem moczu oraz inkontynencja.

Tylna część stercza przylega bezpośrednio do odbytnicy. Silny ucisk w tej okolicy wywołuje gwałtowne uczucie parcia na mocz oraz niekiedy pieczenie w okolicy żołędzi. Masaż prostaty wykonywany zarówno ze względów lekarskich (badanie per rectum), jak i erotycznych, prowadzi do czasowego podwyższenia stężenia swoistego antygenu sterczowego (PSA), co może skutkować oznaczeniem nieprawidłowego poziomu w badaniu laboratoryjnym.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Online Etymology Dictionary, etymonline.com [dostęp 2017-07-10] (ang.).
  2. gruczoł krokowy. Encyklopedia internetowa PWN. [dostęp 2010-10-22].
  3. Zygmunt Urbanowicz: Mała encyklopedia anatomii człowieka. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2003, s. 553. ISBN 83-89309-09-2.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.