Harald II Szara Opończa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Harald II Szara Opończa
król Norwegii
Okres panowania od ok. 961
do ok. 976
Poprzednik Haakon Dobry
Następca Harald Sinozęby
Dane biograficzne
Dynastia Ynglingowie
Data urodzenia ?
Data śmierci ok. 976
Ojciec Eryk Krwawy Topór
Matka Gunhilda Matka Królów

Harald II Szara Opończa (norw. Harald II Eriksson Gråfell; ?–976) – król Norwegii, panował ok. 961–976.

Syn Eryka Krwawego Topora i Gunhildy[1], wnuk Haralda I Pięknowłosego. Po śmierci ojca wraz ze swymi braćmi przebywał w Danii, skąd organizował wyprawy na Norwegię walcząc przeciwko władzy króla Haakona I Dobrego, którego pokonał w bitwie pod Fitje (961). Następnie Harald II wraz z braćmi przejął władzę w kraju. Musiał walczyć z innymi potomkami Haralda Pięknowłosego, z których wielu ogłosiło swoją niezależność od króla Norwegii. Krwawo rozprawił się ze swymi przeciwnikami, jednego ze swych konkurentów – Sigurda – spalił w jego własnym domu. Syn Sigurda, jarl Haakon Sigurdsson, zwabił Haralda II do Danii, gdzie go zamordowano z rozkazu króla duńskiego Haralda Sinozębego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jakub Morawiec: Knut Wielki król Anglii Danii i Norwegii (ok. 995- 1035). Kraków: 2013, s. 25. ISBN 978-83-7730-091-6.