Harald II Szara Opończa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Harald II Szara Opończa
ilustracja
Matka Haralda II-go z Synami
król Norwegii
Okres od ok. 961
do ok. 976
Poprzednik Haakon Dobry
Następca Harald Sinozęby
Dane biograficzne
Dynastia Ynglingowie
Data urodzenia ?
Data śmierci ok. 976
Ojciec Eryk Krwawy Topór
Matka Gunhilda Matka Królów

Harald II Szara Opończa (norw. Harald II Eriksson Gråfell; ?–976) – król Norwegii, panował ok. 961–976.

Syn Eryka Krwawego Topora i Gunhildy[1], wnuk Haralda I Pięknowłosego. Po śmierci ojca wraz ze swymi braćmi przebywał w Danii, skąd organizował wyprawy na Norwegię walcząc przeciwko władzy króla Haakona I Dobrego, którego pokonał w bitwie pod Fitje (961). Następnie Harald II wraz z braćmi przejął władzę w kraju. Musiał walczyć z innymi potomkami Haralda Pięknowłosego, z których wielu ogłosiło swoją niezależność od króla Norwegii. Krwawo rozprawił się ze swymi przeciwnikami, jednego ze swych konkurentów – Sigurda – spalił w jego własnym domu. Syn Sigurda, jarl Haakon Sigurdsson, zwabił Haralda II do Danii, gdzie go zamordowano z rozkazu króla duńskiego Haralda Sinozębego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jakub Morawiec: Knut Wielki król Anglii Danii i Norwegii (ok. 995- 1035). Kraków: 2013, s. 25. ISBN 978-83-7730-091-6.