Homo heidelbergensis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Homo heidelbergensis
Schoetensack, 1908
Okres istnienia: 0,6–0,25 mln lat temu
0.6/0.25
0.6/0.25
Ilustracja
czaszka Homo heidelbergensis
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Rząd

naczelne

Rodzina

człowiekowate

Podrodzina

Homininae

Rodzaj

Homo

Gatunek

Homo heidelbergensis

Homo heidelbergensis – wymarły środkowoplejstoceński gatunek lub podgatunek Homo[1].

Odkrycie i opisanie[edytuj | edytuj kod]

Żuchwę człowieka heidelberskiego odnaleziono 21 października 1907 roku na terenie żwirowni w Mauer, niedaleko miasta uniwersyteckiego Heidelberg w Niemczech (stąd nazwa)[2]. Obecnie datuje się ją na ok. 610 tys. lat[3] i przypisuje mężczyźnie[2]. Na bazie tego odkrycia w 1908 r. człowiek heidelberski został opisany przez Ottona Schötensacka[3]. Żuchwa w 1909 r. została przekazana Uniwersytetowi w Heidelbergu, gdzie do dzisiaj przechowywana jest w Instytucie Geologii[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Człowiek heidelberski posiadał duży mózg (w dolnych granicach rozmiarów mózgów współczesnych ludzi)[1].

Na podstawie znajdywanych w pobliżu szczątków znalezisk archeologicznych można podejrzewać, że potrafił posługiwać się narzędziami kamiennymi i drewnianymi[2].

W miarę poznawania gatunku pojawia się coraz więcej teorii dotyczących jego losów. Być może zebrane pod tą nazwą szczątki mogą należeć do różnych gatunków. Zgodnie ze współcześnie popularną hipotezą, człowiek heidelberski jest ostatnim wspólnym przodkiem eurazjatyckiego neandertalczyka i afrykańskiego Homo sapiens[1].

Obecność Homo heidelbergensis na terenie Polski[edytuj | edytuj kod]

Nowe datowania znalezisk archeologicznych z jaskini Tunel Wielki na podstawie szczątków zwierzęcych znalezionych w warstwach badanych przez W. Chmielewskiego pozwalają podejrzewać, że znalezione tam narzędzia kamienne mają 450–550 tys. BP[4][5] Takie wydatowanie wskazuje na Homo heidelbergensis jako ich twórcę[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Laura T. Buck, Chris B. Stringer. Homo heidelbergensis. „Current Biology”. 24(6), s. R214-R215, 2014. DOI: 10.1016/j.cub.2013.12.048. [dostęp 2022-10-27]. (ang.). 
  2. a b c d Günther A. Wagner, Lutz Christian Maul, Manfred Löscher, H. Dieter Schreiber. Mauer - the type site of Homo heidelbergensis: Palaeoenvironment and age. „Quaternary Science Reviews”. 30(11), s. 1464-1473, 2011. DOI: 10.1016/j.quascirev.2010.01.013. [dostęp 2022-10-27]. (ang.). 
  3. a b Chris Stringer. The Status of Homo heidelbergensis (Schoetensack 1908). „Evolutionary Anthropology”. 21, s. 101-107, 2012. DOI: 10.1002/evan.21311. [dostęp 2022-10-27]. (ang.). 
  4. a b Szymon Zdziebłowski: Zidentyfikowano jedne z najstarszych na terenie Polski narzędzia krzemienne. Nauka w Polsce, 2022-10-07. [dostęp 2022-10-23].
  5. Małgorzata Kot i inni, Frontiers of the Lower Palaeolithic expansion in Europe: Tunel Wielki Cave (Poland) - Scientific Reports, Nature, 29 września 2022 [dostęp 2022-10-23] (ang.).