Horacio Casarín

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Horacio Casarín
Imię i nazwisko Horacio Casarín Garcilazo
Data i miejsce
urodzenia
25 maja 1918
m. Meksyk, Meksyk
Data i miejsce
śmierci
10 kwietnia 2005
m. Meksyk, Meksyk
Pozycja Napastnik
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1936–1942
1942–1948
1948
1948–1950
1950–1951
1950
1951–1953
1953–1955
1955–1956
1956–1957
Necaxa
Atlante
FC Barcelona
Real Club España
Necaxa
Veracruz (wyp.)
Zacatepec
Atlante
América
Monterrey




21 (17)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1937–1956  Meksyk 16 (15)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1951–1953
1953
1978–1979
1979
1981–1983
Zacatepec
 Meksyk
Zacatepec
Tecos UAG
Atlante

Horacio Casarín Garcilazo (ur. 25 maja 1918 w mieście Meksyk, zm. 10 kwietnia 2005 tamże) – meksykański piłkarz występujący na pozycji napastnika, w późniejszych latach trener.

Początki[edytuj]

Horacio urodził się w średnio zamożnym domu w mieście Meksyk jako syn Joaquína Vidala Casarína i Carloty Garcilaso. Posiadał czworo rodzeństwa.

Kariera klubowa[edytuj]

Casarín w młodym wieku zaczął trenować w juniorach Necaxy. Do pierwszego zespołu, w wieku 17 lat, wprowadził go węgierski szkoleniowiec Sigfrid Roth. Z początku trener umieszczał piłkarza na pozycji obrońcy, jednak szybko przekwalifikowano go na napastnika. W seniorskim zespole Necaxy Casarín zadebiutował 9 lutego 1936 w spotkaniu z Real Club España i już wtedy zdobył pierwszego gola w profesjonalnej karierze. Był podstawowym zawodnikiem drużyny tzw. "Jedenastu Braci", którzy zdobyli dla Necaxy 4 tytuły mistrzowskie w latach 30 (1933, 1935, 1937, 1938). Już w wieku 19 lat został jednym z największych idoli kibiców meksykańskich. Pod koniec 1937 roku w spotkaniu Necaxy z Asturias został brutalnie sfaulowany i doznał poważnej kontuzji, która wykluczyła go ze spotkań reprezentacji. Zachowanie piłkarza Asturias skrytykował m.in. Fernando Marcos, znany piłkarz, sędzia, trener i komentator sportowy. W 1942 roku Casarín przeszedł do Atlante, choć posiadał również ofertę z Amériki. W nowym klubie zdobył 2 tytuły mistrzowskie i 94 gole, dzięki czemu zajął drugie miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców w historii klubu, zaraz za Cabinho, który w latach 1979-1982 aż 102 razy trafiał do bramki rywala. Dzięki dobrym występom Casarína zakupiła hiszpańska FC Barcelona, w której występował jednak bardzo krótko z powodu problemów z kontraktem. Meksykanin wrócił do ojczyzny, gdzie występował w Real Club España aż do 1950 roku, kiedy to zespół rozwiązano. W latach 1950-1957 występował w drużynach takich jak Necaxa, Veracruz, Zacatepec, Atlante, América i Monterrey.

Łącznie w amatorskiej Liga Mayor i profesjonalnej Primera División Horacio Casarín strzelił 236 goli i zajmuje 3. miejsce wśród najskuteczniejszych Meksykanów w ojczystej lidze, zaraz za Carlosem Hermosillo i Jaredem Borgettim.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Casarín zrobił wrażenie na selekcjonerze Rafaelu Garzy Gutiérrezie w wieku 19 lat. W 1937 roku zadebiutował w reprezentacji narodowej, która niedługo potem została podzielona na dwie ekipy: "A" i "B". Drużyna "A" miała pojechać na Mundial 1938 (ostatecznie Meksyk w nich nie uczestniczył), a grupa "B", do której należał Casarín miała uczestniczyć w Igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów w Panamie. W wieku 32 lat Meksykanin występował jednak na MŚ 1950, gdzie 2 lipca wbił gola Szwajcarii w meczu fazy grupowej. Nieoficjalnie strzelił 56 goli w kadrze narodowej, jednak oficjalnie uznaje się tylko 15 z nich.

Kariera trenerska[edytuj]

Horacio Casarín pełnił funkcję grającego trenera w Zacatepec oraz w reprezentacji Meksyku. W latach 1978-1983 ponownie trenował Zacatepec, a później Tecos UAG. Największe sukcesy w roli trenera odnosił jednak w Atlante, z którym zdobył Puchar Mistrzów CONCACAF w 1983 roku. Jego podopiecznymi w stołecznym klubie byli m.in. Grzegorz Lato i Cabinho. Casarín zmarł 10 kwietnia 2005 w wieku 86 lat w wyniku powikłań związanych z chorobą Alzheimera.

Linki zewnętrzne[edytuj]

  • Profil na stronie nationalfootballteams.com (ang.)
  • Profil na stronie fifa.com (ang.)