José Cardozo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
José Cardozo
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko José Saturnino Cardozo Otazú
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1971
Nueva Italia, Paragwaj
Wzrost 183 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Guadalajara (trener)
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1988–1990 River Plate Asunción 26 (10)
1990–1992 FC St. Gallen 37 (15)
1992–1993 Universidad Católica 35 (11)
1994–1995 Olimpia 41 (27)
1995–2005 Toluca 332 (249)
2005–2006 San Lorenzo 23 (5)
W sumie: 494 (317)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1992–2004  Paragwaj U-23 11 (7)
1991–2006  Paragwaj 82 (25)
W sumie: 93 (32)
Kariera trenerska
Lata Klub
2006–2007 Olimpia
2009–2010 Olimpia
2011–2012 Querétaro
2012 Olimpia
2013 Sportivo Luqueño
2013–2016 Toluca
2016 Chiapas
2017 Puebla
2017 Veracruz
2018– Guadalajara

José Saturnino Cardozo Otazú (ur. 19 marca 1971 roku w Nueva Italia) – były paragwajski piłkarz występujący najczęściej na pozycji napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Cardozo zawodową karierę rozpoczynał w 1988 roku w River Plate Asunción. W 1990 roku Paragwajczyk przeniósł się do szwajcarskiego FC Sankt Gallen. W pierwszym sezonie występów w osiemnastu meczach strzelił jedenaście bramek, jednak w kolejnych rozgrywkach zatracił swoją dobrą skuteczność. W 1992 roku Cardozo powrócił do kraju, gdzie podpisał kontrakt z Universidad Católica. Razem z nim w 1993 roku dotarł do finału Copa Libertadores. Rok później wychowanek River Plate Asunción został piłkarzem stołecznej paragwajskiej Olimpii. W barwach Rey de Copas rozegrał 41 spotkań, w których zdobył 27 goli. W 1995 roku Cardozo przeszedł do meksykańskiego Deportivo Toluca. Jak się później okazało w drużynie tej spędził jedenaście sezonów. W trakcie nich wystąpił w 332 pojedynkach, w których aż 249 razy wpisał się na listę strzelców – najwięcej w historii klubu. Cztery razy został królem strzelców meksykańskiej ligi – w 1998, 1999, 2002 i 2003 roku. W międzyczasie pomógł klubowi Cruz Azul dotrzeć do finału turnieju Copa Libertadores 2001, gdzie zdobył cztery bramki.

Najlepszą skuteczność Cardozo zaprezentował w sezonie 2002/03, kiedy to w 45 meczach strzelił aż 58 bramek. Razem z Tolucą Cardozo cztery razy zdobył mistrzostwo kraju – Verano 1998, Verano 1999, Verano 2000 oraz Apertura 2002. Zwyciężył także w Pucharze Mistrzów CONCACAF w 2003 roku. Świetna forma, jaką prezentował paragwajski napastnik pozwoliła mu trzy razy zdobyć tytuł najlepszego zawodnika w kraju oraz w 2002 roku najlepszego piłkarza Ameryki Południowej. Latem 2005 roku Cardozo dołączył do argentyńskiego zespołu San Lorenzo de Almagro. Podczas pobytu w tej drużynie Paragwajczyk nie potrafił odzyskać skuteczności, jaką prezentował w Deportivo Toluca. Wpływ na to miały w dużym stopniu kontuzje, które wykluczyły go z gry w wielu spotkaniach. W 2006 roku Cardozo zakończył piłkarską karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Olympic rings without rims.svg
Piłka nożna
Silver medal with cup.svg Srebro
2004
Ateny
Piłka nożna

W reprezentacji swojego kraju Cardozo zadebiutował 14 czerwca 1991 roku w wygranym 1:0 pojedynku z Boliwią. Trzy razy brał udział w turnieju Copa América – w 1991, 1995 i 1997 roku. W 1998 roku Paulo César Carpegiani powołał go na Mistrzostwa Świata. Na mundialu tym Paragwajczycy dotarli do 1/8 finału, w której po dogrywce zostali wyeliminowani przez gospodarzy turnieju – Francuzów. Na imprezie tej Cardozo wystąpił w trzech spotkaniach, a w wygranym 3:1 pojedynku z Nigerią wpisał się na listę strzelców. W 2002 roku znalazł się w kadrze Cesare Maldiniego na kolejne Mistrzostwa Świata. Na boiskach Korei Południowej i Japonii reprezentacja Paragwaju ponownie odpadła w 1/8 finału, gdzie tym razem musiała uznać wyższość Niemców. Cardozo wystąpił w trzech ostatnich spotkaniach turnieju, jednak nie udało mu się zdobyć w nich ani jednego gola. 10 września 2003 roku w zwycięskim 4:1 meczu przeciwko Urugwajowi Cardozo zdobył swojego jedynego hat-tricka dla drużyny narodowej. W 2004 roku brał udział w Igrzyskach Olimpijskich. Razem z kolegami z reprezentacji w Atenach wywalczył srebrny medal przegrywając w finale z Argentyną 1:0. Na turnieju tym Cardozo strzelił pięć goli. Król strzelców imprezy – Carlos Tévez – miał ich na koncie o trzy więcej. Łącznie dla drużyny narodowej Paragwajczyk rozegrał 82 spotkania, w których 25 razy wpisał się na listę strzelców.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu piłkarskiej kariery Cardozo rozpoczął pracę jako trener. Od listopada 2006 do czerwca 2007 pełnił rolę tymczasowego szkoleniowca Olimpii Asunción, która zajęła wówczas szóste i czwarte miejsce w ligowej tabeli. Drugi raz Cardozo prowadził Olimpię od listopada 2009 do sierpnia 2010. Po ponad roku bezrobocia wrócił na ławkę trenerską w połowie sierpnia 2011, zastępując Urugwajczyka Gustavo Matosasa na stanowisku szkoleniowca meksykańskiego pierwszoligowca Querétaro FC. W swoim debiutanckim sezonie, Apertura 2011, odniósł z Querétaro największy sukces w historii klubu – po raz pierwszy awansował z zespołem do decydującej o mistrzostwie fazy play–off, gdzie jednak odpadł po półfinale. Został zwolniony w marcu 2012 po serii słabych wyników w sezonie Clausura – zwycięstwie, dwóch remisach i sześciu porażkach. Od września 2012 ponownie został trenerem Olimpii, a w maju 2013, po krótkim epizodzie w Sportivo Luqueño, objął funkcję szkoleniowca klubu, którego pozostaje piłkarską legendą – meksykańskiego Deportivo Toluca.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Profil w bazie National Football Teams (ang.)