Hoyt Vandenberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hoyt Sanford Vandenberg
Hoyt Sanford Vandenberg
generał generał
Data i miejsce urodzenia 24 stycznia 1899
Milwaukee
Data i miejsce śmierci 2 kwietnia 1954
Waszyngton
Przebieg służby
Lata służby 19231953
Siły zbrojne Seal of the US Air Force.svg US Air Force
Stanowiska d-ca 12. i 9. Armii Lotniczej, dyrektor Centrali Wywiadu, szef sztabu US Air Force
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
U.S. Air Force Command Pilot Wings
Bronze oakleaf-3d.svg
Distinguished Service Medal - dwukrotnie (Stany Zjednoczone)
Srebrna Gwiazda  (Stany Zjednoczone) Legia Zasługi (USA) Zaszczytny Krzyż Lotniczy  (Stany Zjednoczone) Brązowa Gwiazda  (Stany Zjednoczone) Air Medal  (Stany Zjednoczone) American Defense Service Medal American Campaign Medal European-African-Middle Eastern Campaign Medal World War II Victory Medal Wielki Oficer Orderu Leopolda (Belgia) Wielki Oficer Orderu Krzyża Południa (Brazylia) Medal Wojenny (Brazylia) Wielka Wstęga Orderu Nilu (Egipt) Krzyż Wojenny 1939–1945 z brązową palmą (Francja) Wielki Oficer Orderu Oranje-Nassau (Holandia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Adolfa de Nassau (Luksemburg) Krzyż Wojenny (Luksemburg) Medal za Zasługi Wojskowe (Meksyk) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wielki Wojskowego Orderu Aviz (Portugalia) Order Drogocennego Trójnogu z Wielką Wstęgą (Republika Chińska) Krzyż Komandorski Orderu Łaźni (Wielka Brytania) Sabaudzki Order Wojskowy I Klasy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Hoyt Sanford Vandenberg (ur. 24 stycznia 1899 w Milwaukee, zm. 2 kwietnia 1954 w Waszyngtonie) – amerykański generał, dyrektor Centrali Wywiadu (1946–1947), szef sztabu Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (1948–1953).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1923 ukończył Akademię Wojskową w West Point w stanie Nowy Jork. Był pilotem myśliwskim. W chwili rozpoczęcia II wojny światowej był zastępcą szefa sztabu Lotnictwa Wojsk Lądowych (US Army Air Forces). W latach 1942–1943 służył w Afryce Północnej, następnie w latach 1943–1944 był zastępcą szefa sztabu lotnictwa. Pełniąc tę funkcję został wysłany do Moskwy z amerykańską misją wojskową.

W 1946 został zastępcą szefa sztabu ds. wywiadu, zwanym popularnie G-2, w Sztabie Generalnym US Army. Miał nadzieję, że obejmie dowództwo niezależnych Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (US Air Force), które właśnie zamierzał powołać prezydent Harry S. Truman. Prezydent mianował go jednak dyrektorem Centrali Wywiadu (DCI), po odejściu z tego stanowiska, w 1946 kontradmirał Sidneya W. Souersa. Było to taktyczne posunięcie ze strony prezydenta Trumana, który potrzebował poparcia politycznego dla swoich planów utworzenia Depertamentu Obrony, Sił Powietrznych USA, oraz Centralnej Agencji Wywiadowczej (CIA). Hoyt Vandenberg był bratankiem senatora Arthura Vandenberga, wpływowego republikanina, zastępującego niekiedy prezydenta podczas obrad senatu.

Jako DCI, Vandenberg kierował Grupą Centrali Wywiadu (Central Intelligence Group – CIG), czyli bezpośrednią poprzedniczką CIA, powołanej rok później, w 1947. Pod jego kierownictwem CIG uzyskała nieco niezależności i otrzymała prawo zbierania oraz analizowania danych wywiadowczych. Po utworzeniu w październiku 1947 Sił Powietrznych USA, Vandenberg został mianowany zastępcą szefa sztabu w stopniu generała, a na stanowisku DCI zastąpił go Roscoe H. Hillenkoetter. Zmarł 2 kwietnia 1954 w Waszyngtonie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]