Hoyt Vandenberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hoyt Sanford Vandenberg
Ilustracja
generał generał
Data i miejsce urodzenia

24 stycznia 1899
Milwaukee

Data i miejsce śmierci

2 kwietnia 1954
Waszyngton

Przebieg służby
Lata służby

19231953

Siły zbrojne

Seal of the US Air Force.svg US Air Force

Stanowiska

d-ca 12. i 9. Armii Lotniczej, dyrektor Centrali Wywiadu, szef sztabu US Air Force

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia
U.S. Air Force Command Pilot Wings
Bronze oakleaf-3d.svg
Medal Sił Lądowych za Wybitną Służbę - dwukrotnie (Stany Zjednoczone)
Srebrna Gwiazda (Stany Zjednoczone) Legionista Legii Zasługi (USA) Zaszczytny Krzyż Lotniczy (Stany Zjednoczone) Brązowa Gwiazda (Stany Zjednoczone) Medal Lotniczy (Stany Zjednoczone) American Defense Service Medal Medal Kampanii Amerykańskiej (USA) Medal Kampanii Europy-Afryki-Bliskiego Wschodu (USA) Medal Zwycięstwa w II Wojnie Światowej (USA) Wielki Oficer Orderu Leopolda (Belgia) Wielki Oficer Orderu Krzyża Południa (Brazylia) Medal Wojenny (Brazylia) Wielka Wstęga Orderu Nilu (Egipt)
FR CdG palm br.png
Krzyż Wojenny 1939–1945 z brązową palmą (Francja)
Wielki Oficer Orderu Oranje-Nassau (Holandia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Adolfa de Nassau (Luksemburg) Krzyż Wojenny (Luksemburg) Medal za Zasługi Wojskowe (Meksyk) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wielki Orderu Avis (Portugalia) Order Drogocennego Trójnogu z Wielką Wstęgą (Republika Chińska) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Łaźni (Wielka Brytania) Order Wojskowy Włoch I Klasy

Hoyt Sanford Vandenberg (ur. 24 stycznia 1899 w Milwaukee, zm. 2 kwietnia 1954 w Waszyngtonie) – amerykański generał, dyrektor Centrali Wywiadu (1946–1947), szef sztabu Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (1948–1953).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1923 ukończył Akademię Wojskową w West Point w stanie Nowy Jork. Był pilotem myśliwskim. W chwili rozpoczęcia II wojny światowej był zastępcą szefa sztabu Lotnictwa Wojsk Lądowych (US Army Air Forces). W latach 1942–1943 służył w Afryce Północnej, następnie w latach 1943–1944 był zastępcą szefa sztabu lotnictwa. Pełniąc tę funkcję został wysłany do Moskwy z amerykańską misją wojskową.

W 1946 został zastępcą szefa sztabu ds. wywiadu, zwanym popularnie G-2, w Sztabie Generalnym US Army. Miał nadzieję, że obejmie dowództwo niezależnych Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (US Air Force), które właśnie zamierzał powołać prezydent USA Harry S. Truman. Prezydent mianował go jednak dyrektorem Centrali Wywiadu (DCI), po odejściu z tego stanowiska, w 1946 kontradmirał Sidneya W. Souersa. Było to taktyczne posunięcie ze strony prezydenta Trumana, który potrzebował poparcia politycznego dla swoich planów utworzenia Departamentu Obrony, Sił Powietrznych USA, oraz Centralnej Agencji Wywiadowczej (CIA). Hoyt Vandenberg był bratankiem senatora Arthura Vandenberga, wpływowego republikanina, wnioskodawcy rezolucji Vandenberga, tymczasowego przewodniczącego Senatu od czasu, gdy wiceprezydent Truman został prezydentem.

Jako DCI, Vandenberg kierował Grupą Centrali Wywiadu (Central Intelligence Group – CIG), czyli bezpośrednią poprzedniczką CIA, powołanej rok później, w 1947. Pod jego kierownictwem CIG uzyskała nieco niezależności i otrzymała prawo zbierania oraz analizowania danych wywiadowczych. Po utworzeniu w październiku 1947 Sił Powietrznych USA, Vandenberg został mianowany zastępcą szefa sztabu w stopniu generała, a na stanowisku DCI zastąpił go Roscoe H. Hillenkoetter. Zmarł 2 kwietnia 1954 w Waszyngtonie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]