Hulczyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hulczyn
Hlučín
Ilustracja
Ratusz miejski
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Czechy
Kraj  morawsko-śląski
Powiat Opawa
Burmistrz Bernard Ostárek
Powierzchnia 21,13 km²
Wysokość 241 m n.p.m.
Populacja (2012)
• liczba ludności
• gęstość

14 122
668 os./km²
Kod pocztowy 748 01
Położenie na mapie kraju morawsko-śląskiego
Mapa konturowa kraju morawsko-śląskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Hulczyn”
Położenie na mapie Czech
Mapa konturowa Czech, po prawej znajduje się punkt z opisem „Hulczyn”
Ziemia49°53′48″N 18°11′35″E/49,896667 18,193056
Strona internetowa
Portal Czechy

Hulczyn (cz. Hlučín, niem. Hultschin) – miasto we wschodnich Czechach, w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Opawa. Leży na Śląsku Opawskim (będącym częścią Górnego Śląska) i Płaskowyżu Głubczyckim.

Hulczyn leży nad jeziorem, przy granicy z Polską. W Hulczynie-Darkovičkach znajduje się muzeum fortyfikacji wojskowych. Miasto partnerskie Namysłowa.

Podział[edytuj | edytuj kod]

Miasto podzielone jest na trzy części stanowiące również trzy gminy katastralne:

  • Bobrovníky (niem. Bobrownik, od 1939 r. Biberswald)
  • Darkovičky (niem. Klein Darkowitz)
  • Hulczyn

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założone przez Przemysła Ottokara II w 1256 roku jako własnośc zamku Landek koło Ostrawy, jednak pierwsza wzmianka nastąpiła w 1303 hako Hulczin, a w języku niemieckim jako Hultzen w 1385 (krótkotrwale nazwę zmieniono również na Liechtenstein, na cześć Liechtensteinów). Istnieje wiele teorii pochodzenia nazwy, np. od imienia Hulka (zdrobnienie od Hula) albo Ula (z niem. Ulrich) z sufiksem -in. W miejscowym narzeczu laskim nazwa wymieniana jako Hu(ł)czyn, a miejscowi Niemcy wymawiali też ją jako Hultschen[1]. Miasto należało wpierw do Margrabstwa Moraw, następnie księstwa opawskiego i do księstwa raciborskiego, od 1742 roku wraz z niemal całym Śląskiem do Prus, od 1816 roku w powiecie raciborskim prowincji śląskiej Prus. W XVIII wieku Hulczyn podlegał inspekcji podatkowej w Prudniku[2]. Topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 roku notuje, że w regionie najbardziej używanym językiem był morawski, a później język polski, zaznacza też obecność dużej niemieckiej diaspory w samym mieście – Die Volkssprache ist in den vier ersten Mährisch, in der letzteren Polnisch; nur in der Stadt Hultschin findet sich eine größere Anzahl Deutscher vereinigt[3]. Odsetek niemieckich mieszkańców zmieniał się między spisami ludności i wynosił w 1890 r. 18,2%, w 1900 r. – 28,2%, w 1910 r. – 24,2%, w 1921 r. – 30,3%, a w 1930 r. – 10,2%[4].

10 stycznia 1920 r. z mocy traktatu wersalskiego wraz z kraikiem hulczyńskim przyłączone do Czechosłowacji. Po Układzie Monachijskim z 1938 roku na powrót znalazł się w Niemczech do 1945 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ladislav Hosák, Rudolf Šrámek: Místní jména na Moravě a ve Slezsku I, A-L. Praha: Academia, 1970, s. 263. (cz.)
  2. Historia Powiatu Prudnickiego - Starostwo Powiatowe w Prudniku, www.powiatprudnicki.pl [dostęp 2020-11-09] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-16].
  3. Felix Triest 1865 ↓, s. 706.
  4. Barbora PETŘÍKOVÁ: NÁRODNOSTNÍ A NÁBOŽENSKÁ STRUKTURA OBYVATELSTVA HLUČÍNSKA. Olomouc: 2010, s. 34. (cz.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Felix Triest: Topographisches handbuch von Oberschliesen. Breslau: Verlag von Wilh. Gottl. Korn, 1865.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]