Szombierki Bytom

Szombierki Bytom
	Stowarzyszenie Górnośląski Klub Sportowy „Szombierki” Bytom
Państwo	Polska
Województwo	śląskie
Siedziba	Bytom
Adres	ul. Modrzewskiego 3; 41-907 Bytom
Data założenia	listopad 1919
Forma prawna	stowarzyszenie
Numer KRS	0000161563
Prezes	Tomasz Buczyk
	Barwy
	biało-zielone
	I zespół
Przydomek	Zieloni, Szombry
Liga	IV liga
Stadion	Stadion Szombierek
Trener	Paweł Cygnar
Stroje; domowe	Stroje; wyjazdowe
	Mecze
	Debiut w Ekstraklasie; Szombierki 1:2 Legia Warszawa; (Szombierki, Polska; 20 marca 1949)
Mistrzostwa Polski
Mistrz:	1980
Wicemistrz:	1965
III miejsce:	1981
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Wiadomości w Wikinews
	Strona internetowa

Szombierki Bytom – klub piłki nożnej z Bytomia na Górnym Śląsku. Został założony listopadzie 1919 roku jako Towarzystwo Sportowe Poniatowski. Obecnie występuje w IV lidze. W tabeli wszech czasów Ekstraklasy zajmuje dwudzieste drugie miejsce.

Dzieje klubu

Klub powstał jesienią 1919 roku w Szombierkach, późniejszej dzielnicy Bytomia. Spotkanie założycielskie odbyło się w listopadzie w mieszkaniu Wiktora Maksa. Jego założycielami byli: Wiktor Maks (Prezes), Wiktor Kostka, Józef Matusik, Ignacy Tyrol II, Jan Pakuła, Jan Skrzypek, Robert Kostoń. Natomiast 21 lutego 1920 roku odbyło się walne zebranie członków klubu, które oficjalnie zatwierdziło istniejące już Towarzystwo Sportowe Poniatowski^[1]. Pierwszy mecz Szombierki rozegrały wiosną 1920 roku pokonując Polonię Bytom 4:1. Mecz odbył się na boisku gdzie obecnie znajduje się plac Jana III Sobieskiego. Klub grał w regularnych rozgrywkach zorganizowanych w 1920 roku na terenie Śląska. Po wygraniu grupy Obwodu Bytomskiego, Poniatowski awansował do A-klasy, w której udział brały po dwie najlepsze drużyny z poszczególnych obwodów.

Po wybuchu III Powstania Śląskiego część działaczy i zawodników Poniatowskiego wzięła w nim udział, a kilku z nich poległo na polach walk. Ostatecznie Poniatowski został rozwiązany w 1922 roku przez administrację niemiecką po plebiscycie, który przesądził o tym, że Szombierki znalazły się w granicach Niemiec.

W roku 1922 w Szombierkach został założony niemiecki klub SV Schomberg 22, który grał na boisku Poniatowskiego. Nowo powstały klub nie miał jednak nic wspólnego (poza boiskiem) z Poniatowskim, bowiem był to klub niemiecki (w przeciwieństwie do Poniatowskiego, który na każdym kroku podkreślał swą polskość, przybierając nawet biało-czerwone barwy).

Po wojnie – w 1945 roku klub reaktywowano pod nazwą Robotniczy Klub Sportowy Szombierki. Pierwszy raz w polskiej, I lidze klub wystąpił w sezonie 1949. 20 marca w pierwszej kolejce Szombierki spotkały się z warszawską Legią, z którą przegrały 1:2, a premierowego gola w lidze zdobył Fuchs^[2]. W tym samym roku miał miejsce mecz klubu z Wisłą Kraków. Jedenastka Szombierek w pierwszych minutach zdobyła dwie bramki, które przesądziły o losach pojedynku. Mecz ten wywołał rekordowe zainteresowanie wśród załogi kopalni. Zanosiło się nawet na to, że kopalnia będzie musiała całkowicie stanąć i kierownictwo szukało rozwiązania wybrnięcia z tej sytuacji. Postanowiono zapewnić górnikom, pracującym w podziemiach, bieżącą informację za pośrednictwem specjalnej transmisji. Była to najprawdopodobniej pierwsza w dziejach górnictwa transmisja sportowa. W sezonie 1964/1965 klub wywalczył wicemistrzostwo Polski. 15 lat później klub w sezonie 1979/1980 sięgnął po tytuł Mistrza Polski, natomiast rok później – w sezonie 1980/1981 zdobył 3. miejsce. Pierwszy mecz o Superpuchar Polski planowano zorganizować 22 czerwca 1980 roku, w którym miała zagrać drużyna Szombierek Bytom (Mistrz Polski) oraz Legii Warszawa (zdobywca Pucharu Polski). Ostatecznie jednak – z nie do końca jasnych dziś powodów – do niego nie doszło. Ogólnie drużyna Szombierek Bytom grała w ekstraklasie 25 sezonów, rozegrała 702 mecze, z których 235 wygrała.

7 lipca 1997 z inicjatywy władz miasta i szefów Bytomskiej Spółki Węglowej doszło do połączenia sekcji piłkarskich Szombierek z lokalnym rywalem – Polonią. Na bazie tych dwóch utytułowanych klubów miał powstać jeden silny. Jednak wewnątrz władz nowego tworu szybko doszło do konfliktów i 30 listopada 1998 postanowiono o ponownym rozłączeniu klubów. W 2005 roku wskutek problemów finansowych i kadrowych klubu planowano kolejną fuzję – tym razem z GKS Katowice^[3], do której jednak nie doszło. 16 marca 2007, z powodów finansowych i braku zaangażowania ze strony piłkarzy, zarząd klubu wycofał drużynę seniorów z rozgrywek klasy okręgowej i skupił się wyłącznie na szkoleniu młodzieży^[4]. 4 lipca 2007 nastąpiło przejęcie obiektów sportowych przez Ośrodek Sportu i Rekreacji w Bytomiu. TS Szombierki dalej miało korzystać z części obiektów w formie wypożyczenia. Nastąpiła reaktywacja drużyny seniorów – skład został zgłoszony do Klasy B.

Szombierki w poszczególnych sezonach (od 1947)

Legenda
I poziom ligowy II poziom ligowy III poziom ligowy IV poziom ligowy V poziom ligowy VI poziom ligowy VII poziom ligowy
Sezon	Rozgrywki ligowe									Puchar Polski (rozgrywki wojewódzkie)	Puchar Polski (rozgrywki krajowe)	Rozgrywki europejskie	Uwagi
Sezon	K	Liga	Miejsce	M	Z	R	P	B+	B-	Puchar Polski (rozgrywki wojewódzkie)	Puchar Polski (rozgrywki krajowe)	Rozgrywki europejskie	Uwagi
1947	I	Faza grupowa	6					31	46				Pierwsze derby z Polonią Bytom w rozgrywkach najwyższego szczebla.
1947/1948	II	Liga okręgowa											Awans poprzez eliminacje o I ligę
1949	I	I liga	10					34	54				Pierwsze derby z Polonią Bytom w Ekstraklasie
1950	I	I liga	11					33	64				Spadek
1951	II	II liga	3					37	22
1952	II	II liga	4					38	24		Półfinał
1953	II	II liga	4					43	32
1954	II	II liga	4					28	19
1955	II	II liga	8					33	32
1956	II	II liga	4					36	39
1957	II	II liga	9					38	46
1958	II	II liga	2					35	27
1959	II	II liga	11					23	37				Spadek
1960	III	III liga	1					48	14				Baraże o awans
1960/1961	III	III liga	1					72	18				Awans po barażach
1962	II	II liga	2					25	10
1962/1963	II	II liga	1					63	24		Półfinał		Awans
1963/1964	I	I liga	6					45	42
1964/1965	I	I liga	2					53	44		1/8 finału
1965/1966	I	I liga	4					43	35		Półfinał
1966/1967	I	I liga	11					29	37
1967/1968	I	I liga	9					37	40
1968/1969	I	I liga	4					35	35
1969/1970	I	I liga	10					25	33
1970/1971	I	I liga	6					30	32
1971/1972	I	I liga	14					24	39				Spadek
1972/1973	II	II liga	1					50	19		Półfinał		Awans
1973/1974	I	I liga	14					26	31
1974/1975	I	I liga	11					43	45
1975/1976	I	I liga	14					37	42
1976/1977	I	I liga	9					34	35
1977/1978	I	I liga	12					25	35
1978/1979	I	I liga	4					42	27		Półfinał
1979/1980	I	I liga	1					42	26				Mistrzostwo Polski
1980/1981	I	I liga	3					51	33			II runda Pucharu Europy
1981/1982	I	I liga	10					38	30			I runda Pucharu UEFA
1982/1983	I	I liga	9					34	37			Nie brały udziału
1983/1984	I	I liga	16					23	58			Nie brały udziału	Spadek
1984/1985	II	II liga	3					31	20			Nie brały udziału
1985/1986	II	II liga	5					33	34			Nie brały udziału
1986/1987	II	II liga	1					51	17			Nie brały udziału	Awans
1987/1988	I	I liga	7					28	29			Nie brały udziału
1988/1989	I	I liga	16					33	57			Nie brały udziału	Spadek
1989/1990	II	II liga	13					42	42			Nie brały udziału
1990/1991	II	II liga	9					40	41			Nie brały udziału
1991/1992	II	II liga	2					57	27			Nie brały udziału	Awans
1992/1993	I	I liga	15					31	59			Nie brały udziału	Spadek
1993/1994	II	II liga	7					30	27			Nie brały udziału
1994/1995	II	II liga	14					41	43			Nie brały udziału
1995/1996	II	II liga	6					44	39			Nie brały udziału
1996/1997	II	II liga	18					27	49			Nie brały udziału	Spadek
1997/1998	III	III liga	14					47	66			Nie brały udziału	Klub występował pod nazwą Polonia/Szombierki II Bytom z racji fuzji z Polonią Bytom. Spadek
1998/1999	IV	IV liga	14					70	72			Nie brały udziału	W trakcie sezonu klub zmienił nazwę z Polonia/Szombierki II Bytom na Szombierki Bytom z powodu rozpadu fuzji z Polonią.
1999/2000	IV	IV liga	9					62	50			Nie brały udziału
2000/2001	IV	IV liga	12					30	50			Nie brały udziału
2001/2002	IV	IV liga	12					37	52			Nie brały udziału
2002/2003	IV	IV liga	5					53	55			Nie brały udziału
2003/2004	IV	IV liga	7					59	58			Nie brały udziału	Szombierki Bytom pomimo przegrania w barażach o utrzymanie, utrzymał się w IV lidze w związku z wycofaniem się Górnika II Zabrze po zakończeniu sezonu z rozgrywek IV ligi.
2004/2005	IV	IV liga	14					39	60			Nie brały udziału
2005/2006	IV	IV liga	17					18	147			Nie brały udziału	Spadek
2006/2007	VI	Klasa okręgowa	16					16	75			Nie brały udziału	W sezonie 2006/2007 klub się wycofał po rundzie jesiennej i został przesunięty na ostatnią lokatę, mimo iż Górnik Jaworzno zdobył mniej punktów. Wiosenne mecze Szombierek zweryfikowano jako walkowery na korzyść przeciwników.
2007/2008	VII	Klasa B	1					121	18			Nie brały udziału
2008/2009	VII	Klasa A	1					106	27			Nie brały udziału	Awans
2009/2010	VI	Klasa okręgowa	4					60	38			Nie brały udziału
2010/2011	VI	Klasa okręgowa	1					65	25			Nie brały udziału	Awans
2011/2012	V	IV liga	2					71	34			Nie brały udziału
2012/2013	V	IV liga	1					72	26			Nie brały udziału	Awans
2013/2014	IV	III liga	13					61	39			Nie brały udziału
2014/2015	IV	III liga	7					62	47			Nie brały udziału
2015/2016	IV	III liga	10					33	52			Nie brały udziału	Spadek
2016/2017	V	IV liga	3					70	42			Nie brały udziału
2017/2018	V	IV liga	2					61	30			Nie brały udziału
2018/2019	V	IV liga	6					49	40			Nie brały udziału	Ostatnie rozegrane derby przeciwko Polonii.
2019/2020	V	IV liga	1					32	19			Nie brały udziału	Z powodu pandemii COVID-19 rozegrano tylko rundę jesienną.
2019/2020	V	IV liga	Przegrany baraż o awans do III ligi przeciwko KS Goczałkowice-Zdrój.									Nie brały udziału	Z powodu pandemii COVID-19 rozegrano tylko rundę jesienną.
2020/2021	V	IV liga	9					45	49			Nie brały udziału
2021/2022	V	IV liga	12					43	49			Nie brały udziału
2022/2023	V	IV liga	11					50	55			Nie brały udziału
2023/2024	V	IV liga	11					41	56	Nie brały udziału	Nie brały udziału	Nie brały udziału	Spadek
2024/2025	VI	V liga	1/16	30	24	2	4	110	38	Półfinał	Nie brały udziału	Nie brały udziału	Awans
2025/2026	V	IV liga	/18								Nie brały udziału	Nie brały udziału	—

Europejskie puchary

Legenda do wszystkich tabel:

Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe

Sezon	Rozgrywki	Runda	Przeciwnik	Dom	Wyjazd	Ogólnie
1980/81	Puchar Europy	1R	Trabzonspor	3–0	1–2	4–2
1980/81	Puchar Europy	1/8	CSKA Sofia	0–1	0–4	0–5
1981/82	Puchar UEFA	1R	Feyenoord	1–1	0–2	1–3

Piłkarze klubu w reprezentacji Polski

Hubert Banisz – reprezentant Polski, uczestniczył m.in. w IO 1952
Jan Białas – reprezentant Polski
Marek Koniarek – reprezentant Polski
Jerzy Krasówka – reprezentant Polski, uczestniczył m.in. w IO 1952
Roman Ogaza – reprezentant Polski, uczetniczył m.in. w IO 1976
Helmut Nowak – reprezentant Polski
Paweł Sobek – reprezentant Polski, uczestniczył m.in. w IO 1952
Roman Szewczyk – reprezentant Polski
Jan Wilim – reprezentant Polski
Jerzy Wilim – reprezentant Polski, król strzelców ekstraklasy z 1964 roku
Rudolf Wojtowicz – reprezentant Polski
Jakub Kamiński – reprezentant Polski

Skład obecny

Pierwsza drużyna

Stan na jesień 2025^[5]

Nr	Poz.	Piłkarz
?	1 bramkarzBR	Dawid Gargasz
?	1 bramkarzBR	Alex Żółtak
?	2 obrońcaOB	Maksymilian Komuda
?	2 obrońcaOB	Dominik Małkowski
?	2 obrońcaOB	Piotr Pacholski
?	2 obrońcaOB	Marcin Sierczyński
?	2 obrońcaOB	Dawid Skrzypiński
?	2 obrońcaOB	Bartosz Sobotka
?	2 obrońcaOB	Mateusz Śliwa
?	3 pomocnikPO	Mateusz Anklewicz
?	3 pomocnikPO	Paweł Cygnar
?	3 pomocnikPO	Michał Chrabąszcz
?	3 pomocnikPO	Dawid Krzemień

Nr	Poz.	Piłkarz
?	3 pomocnikPO	Kamil Moritz
?	3 pomocnikPO	Patryk Mularczyk
?	3 pomocnikPO	Jan Pawłowski
?	3 pomocnikPO	Paweł Rogala
?	3 pomocnikPO	Franciszek Stachoń
?	3 pomocnikPO	Kacper Stachoń
?	3 pomocnikPO	Maciej Tonia
?	3 pomocnikPO	Piotr Wojdas
?	3 pomocnikPO	Marek Zubel
?	3 pomocnikPO	Łukasz Łebko
?	4 napastnikNA	Mateusz Gasz
?	4 napastnikNA	Kamil Saternus

Kibice

Ruch kibicowski na trybunach GKS Szombierki powstał w końcówce lat 70. XX wieku. Kibice „Zielonych” byli jednymi z pierwszych w tym aspekcie w skali całego kraju, którzy dzięki flagom, transparentom i przede wszystkim dopingowi na trybunach wspierali swoją drużynę. W latach 80. bardzo popularne stały się wyjazdy autokarowe organizowane przez sponsora klubu – kopalnię „Szombierki”, dzięki czemu piłkarze biało-zielonych niejednokrotnie mogli się czuć podczas meczów wyjazdowych jak u siebie w domu. Scena kibicowska w ramach struktur GKS Szombierki przetrwała po dziś dzień, mimo marazmu, jaki wkradł się wraz z XXI wiekiem w poczynania klubu. Od roku 2014 na meczach GKS Szombierki prezentowana jest flaga reprezentacyjnej grupy kibiców pod nazwą „Zielona Hołota”, w ramach której skupiają się najaktywniejsi fanatycy popularnych Szombrów.

Kibicem Szombierek deklaruje się Zbigniew Rokita^[6]. W swojej książce Aglo. Banką po Śląsku poświęcił klubowi jeden rozdział.

Uwagi

Przypisy

↑ Józef Larisch: 90 lat Klubu Sportowego Szombierki 1919-2009. Bytom: 2009. ISBN 978-83-929036-0-4.
↑ Gdy Skoczek wreszcie skoczył. Legia wygrała ze Szombierkami 2:1, Przegląd Sportowy nr 23, Warszawa 1949, s. 3
↑ 90minut.pl: Fuzja GKS z Szombierkami?. [dostęp 2007-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-27)].
↑ Drużyna seniorów zostanie wycofana z rozgrywek. [dostęp 2007-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-27)].
↑ | Szombierki Bytom [online], www.szombierkibytom.com [dostęp 2025-10-28] .
↑ Zbigniew Rokita: Aglo. Banką po Śląsku. Kraków. s. 252. ISBN 978-83-8367-444-5.

Linki zewnętrzne

Szombierki Bytom na 90minut.pl

[1] Józef Larisch: 90 lat Klubu Sportowego Szombierki 1919-2009. Bytom: 2009. ISBN 978-83-929036-0-4.

[2] Gdy Skoczek wreszcie skoczył. Legia wygrała ze Szombierkami 2:1, Przegląd Sportowy nr 23, Warszawa 1949, s. 3

[3] 90minut.pl: Fuzja GKS z Szombierkami?. [dostęp 2007-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-27)].

[4] Drużyna seniorów zostanie wycofana z rozgrywek. [dostęp 2007-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-27)].

[5] | Szombierki Bytom [online], www.szombierkibytom.com [dostęp 2025-10-28] .

[6] Zbigniew Rokita: Aglo. Banką po Śląsku. Kraków. s. 252. ISBN 978-83-8367-444-5.

[:1-7] W 1951 tytuł mistrza Polski przyznano zdobywcy Pucharu Polski, a nie zwycięzcy ligi.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[A]