Szombierki Bytom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
GKS Szombierki Bytom
Pełna nazwa Górniczy Klub Sportowy Szombierki Bytom / Towarzystwo Sportowe Szombierki Bytom
Przydomek Zieloni, Szombry
Barwy biało-zielone
Data założenia 1919
Debiut w najwyższej lidze 20 marca 1949 Szombierki Bytom - Legia Warszawa 1:2
Liga IV liga (grupa: śląska I)
Państwo  Polska
Adres ul. Modrzewskiego 3
41-907 Bytom
Prezes Tomasz Buczyk
Trener Marcin Molek
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

GKS Szombierki Bytom – klub sportowy powstały jako Poniatowski w 1919 roku w Szombierkach. Obecnie działa tylko sekcja piłkarska.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Klub powstał jesienią 1919 roku w Szombierkach, późniejszej dzielnicy Bytomia. Spotkanie założycielskie odbyło się w listopadzie w mieszkaniu Wiktora Maksa. Jego założycielami byli: Wiktor Maks (Prezes), Wiktor Kostka, Józef Matusik, Ignacy Tyrol II, Jan Pakuła, Jan Skrzypek, Robert Kostoń. Natomiast 21 lutego 1920 roku odbyło się walne zebranie członków klubu, które oficjalnie zatwierdziło istniejące już Towarzystwo Sportowe Poniatowski[1]. Pierwszy mecz Szombierki rozegrały wiosną 1920 roku pokonując Polonię Bytom 4:1. Mecz odbył się na boisku gdzie obecnie znajduje się plac Jana III Sobieskiego. Klub grał w regularnych rozgrywkach zorganizowanych w 1920 roku na terenie Śląska. Po wygraniu grupy Obwodu Bytomskiego, Poniatowski awansował do A-klasy, w której udział brały po dwie najlepsze drużyny z poszczególnych obwodów.

Po wybuchu III Powstania Śląskiego część działaczy i zawodników Poniatowskiego wzięła w nim udział, a kilku z nich poległo na polach walk. Ostatecznie Poniatowski został rozwiązany w 1922 roku przez administrację niemiecką po plebiscycie, który przesądził o tym, że Szombierki znalazły się w granicach Niemiec.

W roku 1922 w Szombierkach został założony niemiecki klub SV Schomberg 22, który grał na boisku Poniatowskiego. Nowo powstały klub nie miał jednak nic wspólnego (poza boiskiem) z Poniatowskim, bowiem był to klub niemiecki (w przeciwieństwie do Poniatowskiego, który na każdym kroku podkreślał swą polskość, przybierając nawet biało-czerwone barwy).

Po wojnie – w 1945 roku klub reaktywowano pod nazwą Robotniczy Klub Sportowy Szombierki. Pierwszy raz w polskiej, I lidze klub wystąpił w sezonie 1949. 20 marca w pierwszej kolejce Szombierki spotkały się z warszawską Legią, z którą przegrały 1:2, a premierowego gola w lidze zdobył Fuchs[2]. W tym samym roku miał miejsce mecz klubu z Wisłą Kraków. Jedenastka Szombierek w pierwszych minutach zdobyła dwie bramki, które przesądziły o losach pojedynku. Mecz ten wywołał rekordowe zainteresowanie wśród załogi kopalni. Zanosiło się nawet na to, że kopalnia będzie musiała całkowicie stanąć i kierownictwo szukało rozwiązania wybrnięcia z tej sytuacji. Postanowiono zapewnić górnikom, pracującym w podziemiach, bieżącą informację za pośrednictwem specjalnej transmisji. Była to najprawdopodobniej pierwsza w dziejach górnictwa transmisja sportowa. W sezonie 1964/1965 klub wywalczył wicemistrzostwo Polski. 15 lat później klub w sezonie 1979/1980 sięgnął po tytuł Mistrza Polski, natomiast rok później – w sezonie 1980/1981 zdobywa 3 miejsce. Pierwszy mecz o Superpuchar Polski planowano zorganizować 22 czerwca 1980 roku, w którym miała zagrać drużyna Szombierek Bytom (Mistrz Polski) oraz Legii Warszawa (zdobywca Pucharu Polski). Ostatecznie jednak – z nie do końca jasnych dziś powodów – do niego nie doszło. Ogólnie drużyna Szombierek Bytom grała w ekstraklasie 25 sezonów, rozegrała 702 mecze, z których 235 wygrała. Jest na 18 miejscu w tabeli wszech czasów polskiej ekstraklasy.

7 lipca 1997 z inicjatywy władz miasta i szefów Bytomskiej Spółki Węglowej doszło do połączenia sekcji piłkarskich Szombierek z lokalnym rywalem – Polonią. Na bazie tych dwóch utytułowanych klubów miał powstać jeden silny. Niestety, wewnątrz władz nowego tworu szybko doszło do konfliktów i 30 listopada 1998 postanowiono o ponownym rozłączeniu klubów. W 2005 roku wskutek problemów finansowych i kadrowych klubu planowano kolejną fuzję – tym razem z GKS Katowice[3], do której jednak nie doszło. 16 marca 2007, z powodów finansowych i braku zaangażowania ze strony piłkarzy, zarząd klubu wycofał drużynę seniorów z rozgrywek klasy okręgowej i skupił się wyłącznie na szkoleniu młodzieży[4]. 4 lipca 2007 nastąpiło przejęcie obiektów sportowych przez Ośrodek Sportu i Rekreacji w Bytomiu. TS Szombierki dalej będzie korzystało z części obiektów w formie wypożyczenia. Nastąpiła reaktywacja drużyny seniorów – skład został zgłoszony do B-klasy.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrzostwo Polski – 1980
  • Wicemistrzostwo Polski – 1965
  • 3 miejsce w I lidze – 1981
  • 1/2 finału Pucharu Polski (5x) – 1952, 1963, 1966 (rezerwy), 1973, 1979
  • Wicemistrzostwo Polski juniorów U-19 (2x) – 1954, 1974

Europejskie Puchary:

Sezon po sezonie (od 1947)[edytuj | edytuj kod]

Sezon Liga Pozycja Punkty Bramki Uwagi
1947 Mistrzostwa Polski w piłce nożnej (gr. I) 6 15 31–46 Pierwsze derby z Polonią Bytom w rozgrywkach najwyższego szczebla
1947/1948 Liga okręgowa awans poprzez eliminacje o I ligę Increase2.svg
1949 I liga 10 19 34–54 Pierwsze derby z Polonią Bytom w Ekstraklasie
1950 I liga 11 18 33–64 spadek Decrease2.svg
1951 II liga (grupa III) 3 17 37–22
1952 II liga (grupa C) 4 22 38–24
1953 II liga 4 32 43–32
1954 II liga 4 27 28–19
1955 II liga 8 24 33–32
1956 II liga 4 29 36–39
1957 II liga (grupa południowa) 9 20 38–46
1958 II liga (grupa południowa) 2 25 35–27
1959 II liga (grupa południowa) 11 13 23–37 spadek Decrease2.svg
1960 III liga (grupa katowicka I) 1 34 48–14 baraże o awans
1960/1961 III liga (grupa katowicka I) 1 36 72–18 awans po barażach Increase2.svg
1962 II liga (grupa B) 2 20 25–10
1962/1963 II liga 1 44 63–24 awans Increase2.svg
1963/1964 I liga 6 26 45–42
1964/1965 I liga 2 Silver medal with cup.svg 32 53–44
1965/1966 I liga 4 32 43–35
1966/1967 I liga 11 23 29–37
1967/1968 I liga 9 23 37–40
1968/1969 I liga 4 28 35–35
1969/1970 I liga 10 22 25–33
1970/1971 I liga 6 25 30–32
1971/1972 I liga 14 18 24–39 spadek Decrease2.svg
1972/1973 II liga 1 41 50–19 awans Increase2.svg
1973/1974 I liga 14 26 26–31
1974/1975 I liga 11 26 43–45
1975/1976 I liga 14 25 37–42
1976/1977 I liga 9 27 34–35
1977/1978 I liga 12 27 25–35
1978/1979 I liga 4 35 42–27
1979/1980 I liga 1 Simple gold crown.svg 39 42–26 Mistrzostwo Polski Empty Star.svg
1980/1981 I liga 3 Bronze medal with cup.svg 36 51–33
1981/1982 I liga 10 28 38–30
1982/1983 I liga 9 29 34–37
1983/1984 I liga 16 17 23–58 spadek Decrease2.svg
1984/1985 II liga (grupa zachodnia) 3 37 31–20
1985/1986 II liga (grupa zachodnia) 5 30 33–34
1986/1987 II liga (grupa zachodnia) 1 46 51–17 awans Increase2.svg
1987/1988 I liga 7 29 28–29
1988/1989 I liga 16 13 33–57 spadek Decrease2.svg
1989/1990 II liga 13 34 42–42
1990/1991 II liga 9 39 40–41
1991/1992 II liga (grupa zachodnia) 2 44 57–27 awans Increase2.svg
1992/1993 I liga 15 23 31–59 spadek Decrease2.svg
1993/1994 II liga (grupa wschodnia) 7 34 30–27
1994/1995 II liga (grupa wschodnia) 14 30 41–43
1995/1996 II liga (grupa zachodnia) 6 49 44–39
1996/1997 II liga (grupa zachodnia) 18 25 27–49 spadek Decrease2.svg
1997/1998 III liga (grupa Katowice) 14 39 47–66 spadek Decrease2.svg [a]
1998/1999 IV liga 14 45 70–72 [b]
1999/2000 IV liga 9 47 62–50
2000/2001 IV liga (grupa śląska I) 12 23 30–50
2001/2002 IV liga (grupa śląska I) 12 37 37–52
2002/2003 IV liga (grupa śląska I) 5 44 53–55
2003/2004 IV liga (grupa śląska I) 7 43 59–58
2004/2005 IV liga (grupa śląska I) 14 30 39–60 baraże o utrzymanie
2005/2006 IV liga (grupa śląska I) 17 6 18–147 spadek Decrease2.svg
2006/2007 Klasa okręgowa (grupa Katowice II) 16 14 16–75 spadek Decrease2.svg [c]
2007/2008 Klasa B (grupa Bytom) 1 75 121–18
2008/2009 Klasa A (grupa Bytom) 1 79 106–27 awans Increase2.svg
2009/2010 Klasa okręgowa (grupa Katowice IV) 4 55 60–38
2010/2011 Klasa okręgowa (grupa Katowice IV) 1 58 65–25 awans Increase2.svg
2011/2012 IV liga (grupa śląska I) 2 66 71–34
2012/2013 IV liga (grupa śląska I) 1 65 72–26 awans Increase2.svg
2013/2014 III liga (grupa IV) 13 47 61–39
2014/2015 III liga (grupa IV) 7 57 62–47
2015/2016 III liga (grupa IV) 10 37 33-52 spadek Decrease2.svg
2016/2017 IV liga (grupa śląska I) 3 63 70-42
2017/2018 IV liga (grupa śląska I) 2 60 61-30
2018/2019 IV liga (grupa śląska I) 6 48 49-40 Ostatnie derby Bytomia z Polonią
2019/2020 [5] IV liga (grupa śląska I) 1 33 32-19 przegrany baraż o awans
2020/2021 IV liga (grupa śląska I)
Legenda
     I poziom ligowy      II poziom ligowy      III poziom ligowy      IV poziom ligowy
     V poziom ligowy      VI poziom ligowy      VII poziom ligowy

Europejskie puchary[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie
1980/81 Puchar Europy 1R Turcja Trabzonspor 3–0 1–2 4–2
1/8 Bułgaria CSKA Sofia 0–1 0–4 0–5
1981/82 Puchar UEFA 1R Holandia Feyenoord 1–1 0–2 1–3

Piłkarze klubu w reprezentacji Polski[edytuj | edytuj kod]

Skład obecny[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza drużyna[edytuj | edytuj kod]

Stan na październik 2020[6]

Nr Poz. Piłkarz
1 BR Polska Arkadiusz Latka
12 BR Polska Jakub Zapiór
32 OB Polska Tomasz Balul
14 OB Polska Remigiusz Curyło
31 OB Polska Bruno Łoziński
13 OB Polska Jakub Stefaniak
23 OB Polska Jakub Wagner
9 PO Polska Paweł Juraszczyk
6 PO Polska Mateusz Kaiser
? PO Polska Przemysław Kuciński
Nr Poz. Piłkarz
16 PO Polska Łukasz Łebko
20 PO Polska Kacper Mańko
11 PO Polska Filip Maziarz
24 PO Polska Mateusz Nowara
4 PO Polska Tomasz Rybak
? NA Polska Remigiusz Malicki
10 NA Polska Kamil Moritz
8 NA Polska Karol Pstuś
17 NA Polska Marek Szubert

Kibice[edytuj | edytuj kod]

GKS Szombierki v Polonia Bytom (1:4), 19 maja 2019

Ruch kibicowski na trybunach GKS Szombierki powstał w końcówce lat 70. XX wieku. Kibice "Zielonych" byli jednymi z pierwszych w tym aspekcie w skali całego kraju, którzy dzięki flagom, transparentom i przede wszystkim dopingowi na trybunach wspierali swoją drużynę. W latach 80. bardzo popularne stały się wyjazdy autokarowe organizowane przez sponsora klubu - kopalnię "Szombierki", dzięki czemu piłkarze biało-zielonych niejednokrotnie mogli się czuć podczas meczów wyjazdowych jak u siebie w domu. Scena kibicowska w ramach struktur GKS Szombierki przetrwała po dziś dzień, mimo marazmu, jaki wkradł się wraz z XXI wiekiem w poczynania klubu. Od roku 2014 na meczach GKS Szombierki prezentowana jest flaga reprezentacyjnej grupy kibiców pod nazwą "Zielona Hołota", w ramach której skupiają się najaktywniejsi fanatycy popularnych Szombrów.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Klub występował pod nazwą Polonia/Szombierki II Bytom z racji fuzji z Polonią Bytom.
  2. W trakcie sezonu klub zmienił nazwę z Polonia/Szombierki II Bytom na Szombierki Bytom z powodu rozpadu fuzji z Polonią.
  3. W sezonie 2006/2007 klub się wycofał po rundzie jesiennej i został przesunięty na ostatnią lokatę, mimo iż Górnik Jaworzno zdobył mniej punktów. Wiosenne mecze Szombierek zweryfikowano jako walkowery na korzyść przeciwników.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Larisch: 90 lat Klubu Sportowego Szombierki 1919-2009. Bytom: 2009. ISBN 978-83-929036-0-4.
  2. Gdy Skoczek wreszcie skoczył. Legia wygrała ze Szombierkami 2:1, Przegląd Sportowy nr 23, Warszawa 1949, s. 3
  3. 90minut.pl: Fuzja GKS z Szombierkami?
  4. Drużyna seniorów zostanie wycofana z rozgrywek
  5. Z powodu pandemii COVID-19 rozegrano tylko rundę jesienną.
  6. | Szombierki Bytom, www.szombierkibytom.com [dostęp 2020-10-13].

Linki Zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]