Ignacio Comonfort

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ignacio Comonfort
Ignacio Comonfort.PNG
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1812
Amozoc (Puebla)
Data i miejsce śmierci 13 listopada 1863
Molino de Soria (Guanajuato)
Flaga Meksyku
Prezydent Meksyku
(hiszp. Presidente interino)[1]
Okres od 11 grudnia 1855
do 30 listopada 1857
Poprzednik Juan Álvarez
Flaga Meksyku
Prezydent Meksyku[1]
Okres od 1 grudnia 1857
do 17 grudnia 1857
Następca Félix María Zuloaga

Ignacio Comonfort (ur. 12 marca 1812 w Amozoc w stanie Puebla, zm. 13 listopada 1863 w Molino de Soria w stanie Guanajuato) – meksykański polityk, prezydent Meksyku w latach 1855–1857 i w grudniu 1857 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ignacio Comonfort urodził się 12 marca 1812 roku w Amozoc w stanie Puebla[1].

Walczył w wojnie amerykańsko-meksykańskiej w 1847 roku i brał udział w bitwie pod Churubusco[1]. W marcu 1854 roku proklamował plan ayutlański i wraz z generałem Juanem Álvarezem (1790–1867) poprowadził „powstanie ayutlańskie” w celu obalenia prezydenta Santa Anny (1794–1876)[1]. Santa Anna został obalony w 1855 roku i zmuszony do opuszczenia kraju[2]. Urząd prezydenta objął Álvarez, który szybko ustąpił na rzecz Comonforta[3].

Comonfort był umiarkowanym liberałem, i po zdobyciu urzędu prezydenta w 1855 roku, zbudował rząd złożony zarówno z liberałów jak i konserwatystów, który okazał się jednak trudny w prowadzeniu[1].

17 grudnia 1857 roku Félix María Zuloaga (1803]–1898) przeprowadził w jego imieniu zamach stanu[4][5]. Kongres został rozwiązany a członkowie gabinetu Comonforta wraz z prezydentem Sądu Najwyższego i kandydatem na prezydenta Benito Juárezem (1806–1872) zostali aresztowani[5][4]. Zuloaga wraz ze swoimi zwolennikami proklamowali Plan z Tacubayi, który przewidywał zniesienie konstytucji z lutego 1857, wprowadzenie dyktatury prezydenta Ignacio Comonforta, a także zwołanie Konstytuanty[6][4]. Plan uzyskał poparcie kościoła katolickiego[4]. Comonfort uwolnił jednak Juáreza, który ustanowił alternatywny rząd w Guanajuato i pozyskał wsparcie 11 stanów dla sprawy liberałów[4]. W styczniu 1858 roku generał Jose de la Parra przeprowadził bunt przeciwko Comonfortowi, który zbiegł z kraju 21 stycznia 1858 roku[1] a tymczasowym prezydentem został Zuloaga[4].

Comonfort powrócił do Meksyku w 1861 roku[1]. W październiku 1863 roku został ministrem wojny i głównodowodzącym armią, by stawić czoła francuskiej interwencji[1].

Zmarł 13 listopada 1863 roku w Molino de Soria w stanie Guanajuato[1].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k PRESIDENCIA DE LA REPÚBLICA, MÉXICO: IGNACIO COMONFORT (hiszp.). W: calderon.presidencia.gob.mx [on-line]. [dostęp 2017-07-21].
  2. a b Juana Vázquez Gómez: Dictionary of Mexican Rulers, 1325-1997. Greenwood Publishing Group, 1997, s. 82. ISBN 9780313300493. [dostęp 2017-07-16]. (ang.)
  3. a b Juan Álvarez. W: The Editors of Encyclopædia Britannica: Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, inc., 2016-10-06. [dostęp 2017-07-21]. (ang.)
  4. a b c d e f g Jeffrey S. Dixon, Meredith Reid Sarkees: A Guide to Intra-state Wars: An Examination of Civil, Regional, and Intercommunal Wars, 1816-2014. CQ Press, 2015, s. 53–54. ISBN 9781506317984. [dostęp 2017-07-21]. (ang.)
  5. a b c William H. Beezley, Michael Meyer: The Oxford History of Mexico. Oxford University Press, USA, 2010, s. 353. ISBN 9780199731985. [dostęp 2017-07-21]. (ang.)
  6. a b Jarosław Wojtczak: Wojna Meksykańska 1861–1867. Bellona, 2009, s. 42–3. ISBN 978-83-11-11520-0. (pol.)
  7. Juana Vázquez Gómez: Dictionary of Mexican Rulers, 1325-1997. Greenwood Publishing Group, 1997, s. 85. ISBN 9780313300493. [dostęp 2017-07-21]. (ang.)}