Ignacy Szczęsnowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignacy Szczęsnowicz
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1922
Karmozy, Polska
Data śmierci 19 września 1999
Przebieg służby
Lata służby 19401984
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Ludowe Wojsko Polskie Wojsko Polskie
Jednostki Wojska rakietowe i artyleria
Stanowiska szef artylerii POW i WOW, szef sztabu Szefostwa Artylerii WP, szef Wojsk Rakietowych i Artylerii MON
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
wielka wojna ojczyźniana:
Późniejsza praca attaché wojskowy, morski i lotniczy Ambasady PRL w Moskwie
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Walecznych (1943–1989) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Medal „Za udział w walkach o Berlin” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego Order Czerwonego Sztandaru Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za Obronę Leningradu” Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945” Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 30 years of victory rib.png 40 years of victory rib.png 60 years saf rib.png
Grób gen. dyw. Ignacego Szczęsnowicza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Ignacy Szczęsnowicz (ur. 10 czerwca 1922 w Karmozach, zm. 19 września 1999) – polski dowódca wojskowy, generał dywizji Wojska Polskiego, szef Wojsk Rakietowych i Artylerii (1961–1977), główny twórca polskich wojsk rakietowych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 10 czerwca 1922 we wsi Karmozy w województwie nowogródzkim. W 1940 został wcielony do Armii Czerwonej jako elew Oficerskiej Szkoły Artylerii w Wyborgu, którą ukończył tuż przed wybuchem wojny niemiecko-radzieckiej w 1941. Walczył w obronie Leningradu.

W 1943 wstąpił do formowanej na terytorium ZSRR 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Był dowódcą 1 baterii w 1 dywizjonie 1 pułku artylerii lekkiej. Na kolejnych stanowiskach dowódczych odbył kampanię 1944–1945. Awans na majora uzyskał w 1945.

Po ukończeniu kursów specjalistycznych oraz Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR w Moskwie pełnił odpowiedzialne funkcje w artylerii. Był m. in. szefem artylerii Pomorskiego i Warszawskiego Okręgu Wojskowego oraz szefem sztabu Szefostwa Artylerii WP. W 1960 awansowany do stopnia generała brygady. W latach 1961–1977 szef Wojsk Rakietowych i Artylerii MON. Animator i organizator broni rakietowej WP. Od 1969 w stopniu generała dywizji. W latach 1977–1983 attaché wojskowy, morski i lotniczy Ambasady PRL w Moskwie. Od 1984 w stanie spoczynku. Oficjalnie pożegnany przez ministra obrony narodowej, gen. broni Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej. Przesłużył 3 lata w Armii Czerwonej oraz 41 lat w Wojsku Polskim, z czego aż 24 lata w stopniu generalskim.

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera D 6 rz. 4 m. 39).

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • I. Szczęsnowicz, Wojska rakietowe i artyleria [w] Ludowe Wojsko Polskie 1943–1973, Wydawnictwo MON, Warszawa 1974

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • H.P. Kosk, Generalicja Polska, tom II, Wyd. Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 2001, ​ISBN 83-87103-81-0
  • J. Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943−1990, tom IV: I−M, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2010, str. 32-34, ​ISBN 978-83-7611-801-7​ (z fotografią)
  • K. Sobczak, Lenino-Warszawa-Berlin: wojenne dzieje l Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1988
  • Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Rakietowych i Artylerii im. generała Józefa Bema. Zarys historii 1943–1969, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1974
  • Głos Weterana, Warszawa, listopad 1999, str. 29.