Ihor Podolczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Igor Podolczak)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ihor Podolczak
Brzuchowice, 2008 rok
Brzuchowice, 2008 rok
Data i miejsce urodzenia 9 kwietnia 1962
Lwów
Zawód reżyser, scenarzysta, producent filmowy, artysta plastyk, fotograf
Współmałżonek Tamara Podolczak
Lata aktywności od 1985

Ihor Podolczak, ukr. Ігор Подольчак (ur. 9 kwietnia 1962 we Lwowie) – ukraiński reżyser filmowy, scenarzysta, producent filmowy, fotograf, artysta plastyk oraz kurator wystaw sztuki współczesnej.

Absolwent Akademii Sztuk Pięknych (z wyróżnieniem, 1984) we Lwowie. Uczestnik ponad 150 międzynarodowych wystaw sztuki na Ukrainie i świecie, laureat 25 z nich[1]. Jedna z 25 wystaw personalnych artysty była pierwszą w historii wystawą sztuki w kosmosie[2], przeprowadzoną na pokładzie stacji orbitalnej Mir 25 grudnia 1993 roku. W dorobku filmowym Ihora Podolczaka znajdują się obecnie dwa pełnometrażowe filmy: Las Meninas (2008)[3] i Delirium (2013)[4].

Podolczak jest także współzałożycielem twórczego stowarzyszenia „Fond Mazocha” (razem z Ihorem Diuryczem i Romanem Wiktiukiem) i współautorem wszystkich akcji i projektów realizowanych w jego ramach. Mieszka i pracuje w Kijowe oraz Lwowie.

W 2014 roku magazyn Forbes Ukraina uznał Ihora Podolczaka jednym z 10 najwybitniejszych reżyserów filmowych na Ukrainie[5].

Twórczość artystyczna[edytuj]

Ihor Podolczak pracuje w różnych technikach artystycznych: malarstwo, grafika, fotografia, video-art, happeningi. Na początku kariery dominującą była grafika, co wiąże się z tym, iż w ZSRR trudno było przedstawiać prace malarskie za granicą, a mała grafika doskonale nadawała się do przesyłek pocztowych. Poczynając od lat 90. ubiegłego stulecia aktywnie dołącza do swojej działalności praktycznie wszystkie gałęzie artystyczne. W połowie lat 90. – akcje artystyczne i performance, pod koniec lat 90. – wideoart.

Malarstwo i technika mieszana[edytuj]

S.S., 2002, akryl na płótnie, 75х130 cm

Do początku lat 90. w malarstwie były wykorzystywane farby olejowe, a obrazy były z reguły niedużych formatów (do 1 m). Później tylko akryl i płótno, rozmiar którego się powiększył (do 2,5 m). „Technika mieszana” – nazewnictwo umowne unikatowej technologii, będącą kombinacja monotypii i malarstwa akrylowego na papierze z następującym naklejaniem na płótnie. Do połowy lat 90. prace wykonane tą techniką były wystawiane[6] pod pseudonimem O. Serdiuk[7].

Grafika[edytuj]

Para, 1992, akwaforta, 49.5х32,5 cm

Grafiką warsztatową zajmuje się od 1981 roku. W swoich pracach wykorzystuje techniki akwaforty, akwatinty, miedziorytu, suchej igły. Z reguły łączy wymienione techniki osiągając tym samym niewiarygodnej głębi czarnego, szerokiego rozpięcia szarości, różnorodnych faktur i reliefów[8]. Pracuje na płatach cynkowych. Format prac wariuje pomiędzy miniaturą (2x3 cm) do wielkich prac (50x40 cm), co jest mało charakterystyczne dla techniki intaglio.

Fotografia[edytuj]

Fotografią zaczął się zajmować jeszcze podczas studiów. Do 1996 roku fotografie były wystawiane pod pseudonimem Gor Gori. W większości były to fotografie czarno-białe, kolorowane farbami winylowymi. Później zaczął wykorzystywać technikę solaryzacji. Od roku 2000 zaczął wykonywać kolorowe zdjęcia. Fotografuje zarówno modele, jak i naturę nieożywioną. Wykorzystuje średnioformatową kamerę Mamiya RB67 z różnorodną optyką. Często wykorzystuje kolorowe oświetlenie. Format waha się od 15 cm do 1 m po stronie długiej. Zdjęcia Podolczaka są drukowane w różnych wydaniach fotograficznych: elitarnych („Scenario”, The Art Photography Magazine, Wielka Brytania)[9], fetyszystycznych (Secret, Belgia) i nawet praktycznie pornograficznych („Nu”, Włochy)[10][11].

Książka artystyczna[edytuj]

W 1992 roku polskie wydawnictwo książki artystycznej[12] Correspondance des Arts (Łódź) wydało książkę Jakub Bohme z oryginalnymi akwafortami Podolczaka[13], integrowanymi z ręcznie wyrobionym papierze długości 8 m. Książka cieszyła się wielką popularnością na międzynarodowych jarmarkach książkowych i była nagrodzona brązem w konkursie Najlepsza Książka świata na Targi Książki we Frankfurcie nad Menem w 1994 roku, Walter Tiemann Prize na targach książkowym w Leipzig w tym samym roku, odznaczona nagrodą Najlepsza Książka Roku przez Polskie Towarzystwo Wydawców Książek (Warszawa) w 1992 roku. Książka brała udział w pierwszej ekspozycji Ukrainy[14] na Biennale w São Paulo, Brazylia (1994)[15]. W 1995 roku polskie wydawnictwo Muzeum Książki Artystycznej w Łodzi wydało książkę Podolczaka pod tytułem Gilgamesz[16] z tekstami Craig Raine.

Sztuka w kosmosie. Stacja orbitalna «Mir» (1993)

Fond Masocha[edytuj]

W 1991 roku wspólnie z Igorem Dyuryczem[17] i Romanem Wiktiukiem założył twórczą spółkę Fond Masocha, która odznaczyła się szeregiem prowokujących akcji artystycznych w okresie z 1994 po 2004 rok w Wielkiej Brytanii (2001 rok, Najlepsi artyści dwudziestego wieku), na Ukrainie (Marka – ukraińskie, kurator- Jerzy Onuch); 2000, Ostatnia trasa koncertowa w Ukrainie; 1998, Bezpredel s/masochizmu; 1995, Świeże gazety dla... (kurator- Marta Kuźma); 1994, Mauzoleum dla prezydenta; 1993, Sztuka w kosmosie, w Rosji 1997, Bezpredel humanizmu (Władywostok, współproducenci: Dmytro Kulikow i Tymofij Sergiejcew)[18]; 1995, Ostatni pogrom żydowski (Moskwa, galeria Gelmana) oraz w Niemczech (1995, Wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Zwycięstwa, panie Müller, Berlin).

Twórczość kinematograficzna[edytuj]

Plakat Las Meninas
Plakat Delirium

Filmy Igora Podolczaka charakteryzują się odejściem od tradycyjnej formy narracji, hermetycznością ukazywanego świata, zrównoważoną budową kadru, niespodziewanym kątem ujęcia oraz skrajnią dialektyką w podejściu do reprezentowania czasu-przestrzeni. Przestrzeń zarówno w Las Meninas, jak i w Delirium jest szczelna, ciężko się w jej obrębie poruszać, jest ona jednocześnie męcząca i dla bohaterów filmu, i dla widzów, którzy ich obserwują, co z kolei odzwierciedla czas „końca historii”, jego somnambulizm, bezsilność, chorobliwość, sytuację bez wyjścia.

Las Meninas[edytuj]

Las Meninas (2008 rok, Ukraina) – debiutancki pełnometrażowy film. Światowa premiera[19] odbyła się w programie konkursowym[20] na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Rotterdamie w 2008 roku. Film wziął udział w 27 międzynarodowych festiwalach filmowych, w 10 z nich w programie konkursowym, w innych w oficjalnej selekcji. W rankingu «Podsumowanie ukraińskiej kinematografii» przeprowadzonym przez Biuro ukraińskiego dziennikarstwa filmowego oraz Państwowa asocjacją kinematografii Las Menians znalazł się w dwudziestce najlepszych ukraińskich filmów 1992-2011 lat[21].

Delirium[edytuj]

Delirium (2012, Ukraina, Czechy) – drugi pełnometrażowy film[22] Ihora Podolczaka. Punktem wyjścia do napisania scenariusza stała się powieść «Induktor»[23] ukraińskiego pisarza i dziennikarza Dmytra Bielańskiego. Zdjęcia do filmu trwały z 2008 po 2010 rok. Według Afisza@Mail.Ru Delirium znalazł się w rankingu dziesięciu najlepszych ukraińskich filmów 2012 roku[24]. Światowa premiera filmu odbyła się 4 marca 2013 roku w programie konkursowym «Tydzień reżyserów»[25] na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Porto w 2013 roku.

Wybrane nagrody i nominacje[edytuj]

Ihor Podolchak. Czarnobyl, 2004

Nagrody:

Nominacje:

  • 2013 «Najlepszy reżyser»[31] Konkurs «Tydzień Reżyserów». Fantasporto Międzynarodowy Festiwal Filmowy, Porto
  • 2009 «Nagroda»[32], Festiwal Filmowy w Triescie
  • 2008 «Tygrys»[33]. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Rotterdamie
  • 2008 «Nagroda FIPRESCI»[34]. Międzynarodowy Festiwal Filmowy, Kluż-Napoka
  • 2008 «Nagroda»[35]. Artfilm Międzynarodowy Festiwal Filmowy, Słowacja

Przypisy

  1. ISSUU. Ihor Podolchak’s CV 1985-2012.
  2. YouTube – Art In Space Ihor Podolchak 1993.
  3. IMDb – Las Meninas (2008).
  4. IMDb – Delirium (2013).
  5. Юрій Володарський. Рейтинг Forbes: 10 найвизначніших кінорежисерів України. «Forbes Ukraine», 23 lipca, 2014. Dostęp 26 lipca, 2014.
  6. O. Сердюк, Гор Гори, Игорь Подольчак. Katalog. Moskwa: Галерея «Art Modern», 1990 OCLC 224935870.
  7. Певний, Богдан. Селективним оком. Мюнхен: Сучасність, ч. 3(347), березень 1990 стор. 33-45 ISSN 0585-8364.
  8. Rosiak, M. Igor Podolczak. Grafika. Katalog wystawy. Poznań: Galeria'72, 1989.
  9. Taranenko A. Igor Podolchak. „Scenario”. The Art Photography Magazine. Issue No.4, 1996 OCLC 302419442.
  10. Podolchak, Igor. Igor Podolchak. „Nu”, Numero 10, autunno 1999. Dostęp 3 listopada, 2009.
  11. Taranenko, Andrey. Apologia dell’edonismo tanatofilo. Nu, Numero 8, autunno 1998. Dostęp 3 listopada, 2009.
  12. Lorenz, Angela. Artist’s Books – For Lack of a Better Name. www.angelalorenzartistsbooks.com Dostęp 7 listopada, 2009.
  13. Podolczak, Igor. Jakob Böhme. Lodz: Correspondance des Arts II, 1993. OCLC 498467121.
  14. Dyurych Igor; Podolchak Igor. Art in Space. Спеціальне видання для Бієнале в Сан Паулу. Київ: Фонд Мазоха 1994.
  15. Стукалова, Е. Сан-Паоло Биеннале. «Terra Incognita», № 5(1996) OCLC 33826212.
  16. Raine, Craig; Podolczak, Igor. Gilgamesh. Łódź: Muzeum Książki Artystycznej w Łodzi. OCLC 82268972.
  17. Васильев, С. «Одни Дома» «Столичные Новости», № 44 (192) 27 ноября-03 декабря 2001.
  18. Левинтов, А. Современные политические технологии в России «Вестник» Номер 8(189) 4 Апреля, 1998, Dostęp 3 lipca, 2013.
  19. Шпилюк, А. Игорь Подольчак покоряет голландские высоты. Коммерсант Украина, № 8 от 23.01.2008. Dostęp 27 grudnia, 2009.
  20. Константинова, К. Український «натюрморт» вперше в Роттердамі. «Дзеркало Тижня», № 3 (682) 26 січня – 1 лютого 2008. Dostęp 27 grudnia, 2009.
  21. Кращі українські фільми часів незалежності Dostęp 27 grudnia, 2012.
  22. Підгора-Гвяздовський, Я. Художник і режисер Ігор Подольчак: «Свій новий фільм знімаю лише за власні гроші». www.kviff.com 2009.
  23. Podolchak, Ihor. Delirium. Movie Script and Documentation».
  24. Топ-10 украинских фильмов 2012 года Dostęp 27 grudnia, 2012.
  25. Fantasporto 2013 Director’s Week Competition, IMDb. Dostęp 6 marca, 2013.
  26. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Bagdadzie.
  27. 11 Norwegian International Print Triennale. Fredrikstad: Norske Internasjonale Grafikk Triennale, 1995. s. 269, 343, OCLC 47160369. Dostęp 5 grudnia, 2011.
  28. Walter Tiemann Preis. Muzeum Książki Artystycznej w Łodzi. Dostęp 4 lipca, 2013].
  29. 12 Międzynarodowe Biennale Grafiki, Kraków: Biuro Wystaw Artystycznych, 1988, OCLC 34341741.
  30. Miejska Galeria Sztuki. Wyroznieni. Retrieved November 5, 2009.
  31. Fantasporto 2013 Director’s Week Competition, IMDb.
  32. Trieste Film Festival. Ventesima Edizione Duemilanove. Trieste: Alpe Adria Cinema, 2009. s. 48–49 OCLC 451007614.
  33. 37th International Film Festival Rotterdam. 23 january – 3 February 2008. Rotterdam: IFFR, 2008, s. 42 ISSN 1873-8362.
  34. Nomination for FIPRESCI Prize. IMDb.
  35. ArtFilm International Film Festival Trencianske Teplice-Trencin. Bratislava: Art Film 2008, s. 55 OCLC 450932929.

Bibliografia[edytuj]

  • 100 Імен. Сучасне мистецтво України періоду Незалежності. Київ: Видавництво «Мысль», 2008, s. 366–371, ISBN 978-966-8527-62-3.
  • Akinsha, K.; Holubizky, I. Mendel Art Gallery. On the margin. Saskatoon: Mendel Art Gallery, 1999, s. 14–18 ISBN 1-896359-23-X 9781896359236
  • Bang-Heun C. Igor Podolchak. Seul: Gaain Gallery, 1992
  • Callaghan B. Fifteen Years in Exile. Toronto: Exile Editions, 1992 ISBN 1-55096-025-3
  • Corpus delicti: post-erotic art photography. / Michylowska, O; Taranenko, А; // Podolczak, І. Praga: Masoch Fund, 1998. ISBN 978-966-7167-16-5
  • Ewins, R.; Colless E. Igor Podolchak. Ukrainian Printmaker. Hobart: University of Tasmania, 1991 OCLC 843753592
  • Grenzgänger: acht Künstler aus der Ukraine. Linz: Büro für Kulturelle Auslandsbeziehungen des Landes Oberösterreich, 1994. ISBN 3-901246-09-6
  • Igor Podolchak: immoral-immortal. / Diurycz, I.; Podolczak, І.; Тistol, O., Lwów: Фонд Мазоха, 1999. ISBN 966-537-115-0
  • International Film Guide 2009: the definitive annual review of world cinema, edited by Haydn Smith. 45th Edition. London & New York: Wallflower Press 2009, ISBN 978-1-905674-99-2.
  • International Film Guide 2010: the definitive annual review of world cinema, edited by Haydn Smith. 46th Edition. London & New York: Wallflower Press, 2010, s. 298 ISBN 978-1-906660-38-3.
  • Matuszak, G.; Wozniak, T. Igor Podolczak. Łódź: Biuro Wystaw artystycznych, 1988
  • Rudel, J. Apocalypses: Rencontres Du Manege Royal. La Garenne-Colombes: Editions de l’Espace européen, 1991 ISBN 2-7388-0139-0
  • Taranenko, A. Thanatic Hedonism. Igor Podolchak. Мoskwa: Фонд Мазоха, 1995
  • Возняк, Т. Ігор Подольчак. Львів: Український незалежний центр сучасного мистецтва, 1991 OCLC 224935917
  • Мистецька мапа України: Львів – живопис, графіка, скульптура. Київ: I︠U︡velir-pres, 2008. ISBN 978-966-96579-4-7
  • Мистецтво України ХХ століття. Kyiv: Artgalleries Association of Ukraine, 1998, s. 290, OCLC 54927057
  • Taranenko, A. Kiyiv Art Meeting. New Art from Poland, Ukraine, Russia. Київ: Український дім / Галерея «Аліпій», 1995, s. 38–47
  • Яців, Р.М. Львівська графіка 1945–1990. Традиції та новаторство. Київ: Наукова думка, 1992, s. 112, 115–116 ISBN 5-12-001999-4.

Linki zewnętrzne[edytuj]