Brzuchowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brzuchowice
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód lwowski
Rejon szewczenkowski (Lwów)
Powierzchnia 11,20 km²
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

5 772
515 os./km²
Nr kierunkowy +380 32
Kod pocztowy 79492
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Brzuchowice
Brzuchowice
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Brzuchowice
Brzuchowice
Ziemia49°53′55″N 23°56′56″E/49,898611 23,948889
Portal Portal Ukraina

Brzuchowice (ukr. Брюховичі) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie szewczenkowskim Lwowa, 7 km na północny zachód od Śródmieścia; do 1945 w Polsce, w województwie lwowskim, w powiecie lwowskim, siedziba gminy Brzuchowice; stacja kolejowa, letnisko.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Od 1894 majątek wraz z wybudowaną willą w Brzuchowicach posiadał Franciszek Rawita-Gawroński. W okresie II Rzeczypospolitej w Brzuchowicach zmarli Jan Gella (1923, pisarz)[1][2], Jakub Jaworski (1936, powstaniec styczniowy)[3]. Podczas obchodów Święta Niepodległości w listopadzie 1934 w Brzuchowicach została odsłonięta tablica upamiętniająca Bronisława Pierackiego[4]. W miejscowości istniała skocznia narciarska, zaprojektowana przez inż. Andrzeja Teisseyre, na której w latach 30. rekord ustanowił Stanisław Marusarz, a w zawodach w 1938 triumfował Jan Kula. W Brzuchowicach wychowywała się i kształciła Franciszek Rawita-Gawroński (1928-2003, artystka malarka). W 1931 zamieszkał tam pisarz Stefan Grabiński, a po wybuchu II wojny światowej w 1939 aktor Eugeniusz Bodo.

Przed 1939 z Brzuchowicami byli związani dr Paweł Csala (wójt gminy, dyrektor Spółki Akcyjnej dla przemysłu drzewnego „Oikos”) oraz jego brat, lekarz dr Ludwik Csala[5][6].

Brzuchowice posiadają prawa osiedla typu miejskiego od 1940.

W 1942 roku Niemcy zlikwidowali 500-osobową żydowską społeczność Brzuchowic wywożąc Żydów do obozu zagłady w Bełżcu i obozu janowskiego. 20 osób zabito na miejscu[7].

W mieście powstały: drewniana kaplica (1893, projektant Gustaw Bisanz), Dom młodzieży (1961-1962, projektant Myron Wendzyłowycz), dom wypoczynkowy „Karpaty” (1971, projektant Anatolij Konsułow), cerkiew prawosławna Bożego Ciała (1992, projektant Mykoła Rybenczuk), seminaryjny kompleks Ojców Bazylianów (projektant Jacek Mermon).

W Brzuchowicach zostali pochowani: Gabriel Sokolnicki (1877-1975, na cmentarzu katolickim, polski profesor,inżynier elektryk, przedsiębiorca, działacz polityczny i społeczny, rektor i wieloletni wykładowca Politechniki Lwowskiej), Andrij Kuźmenko (1968-2015, ukraiński muzyk). W mieście zmarł ukraiński poeta Wołodymyr Iwasiuk w 1979.

Od 1996 w Brzuchowicach działa Wyższe Seminarium Duchowne Archidiecezji Lwowskiej.

Od 2001 w Brzuchowicach działa Biuro Oddziału Świadków Jehowy obsługujące 1700 zborów na Ukrainie[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M. H.. † Jan Gella. „Gazeta Lwowska”, s. 5, Nr 190 z 23 sierpnia 1923. 
  2. † Jan Gella. „Gazeta Poranna”, s. 6, Nr 6808 z 24 sierpnia 1923. 
  3. Skon weterana z r. 1863/64. „Gazeta Lwowska”, s. 3, nr 191 z 22 sierpnia 1936. 
  4. Święto Niepodległości w gminach powiatu lwowskiego. „Wschód. Prasowa Agencja Informacyjna”, s. 1, Nr 726 z 13 listopada 1934. 
  5. Książka telefoniczna. genealogyindexer.org, 1939. [dostęp 2018-05-12]. s. 587.
  6. Janusz Paluch: Rozmowa z prof. Tadeuszem Riedlem. cracovia-leopolis.pl. [dostęp 2018-05-12].
  7. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Red. I.A. Altman, Moskwa 2009, ​ISBN 978-5-8243-1296-6​ s. 114
  8. Zwiedzanie Biur Oddziałów. jw.org. [dostęp 2016-07-10].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]