Italo Calvino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Italo Calvino
Ilustracja
Imię i nazwisko Italo Giovanni Calvino Mameli
Data i miejsce urodzenia 15 października 1923
Santiago de Las Vegas, Kuba
Data i miejsce śmierci 19 września 1985
Siena
Narodowość włoska
Język włoski
Alma Mater Uniwersytet Turyński
Dziedzina sztuki proza, publicystyka, esej, autobiografia, libretto
Ważne dzieła
  • Niewidzialne miasta
  • Jeśli zimową nocą podróżny

Italo Calvino (ur. 15 października 1923 w Santiago de Las Vegas na Kubie; zm. 19 września 1985 w Sienie, Włochy) – włoski pisarz i eseista, jeden z ważniejszych twórców XX wieku[1]. Początkowo tworzył w stylu neorealistycznym, by później pisać teksty alegoryczne i fantasy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Rodzina Calvino po powrocie z Kuby zamieszkała w San Remo. Italo Calvino w latach 1941–1947 studiował na uniwersytecie w Turynie. Od 1945 był dziennikarzem komunistycznego dziennika „L’Unità”, później pisał również w pismach „La Nostra Lotta”, „Il Garibaldino”, „Voce della Democrazia”, „Contemporaneo”, „Cittá Aperta” i „La Republica”. Po sowieckiej inwazji na Węgry w 1956 Calvino zerwał z włoską partią komunistyczną. Od 1959 do 1967 redagował własne pismo literackie „Il Menabó di letteratura”. W latach 1948–1984 pracował także w wydawnictwie Einaudi, w którym wydał swą debiutancką powieść Il sentiero dei nidi di ragno (1947).

Italo Calvino w czasie wywiadu z Luigim Silorim (1958)

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • 1947 – Ścieżka pajęczych gniazd (Il sentiero dei nidi di ragno)
  • 1949 – Ostatni przybywa kruk (Ultimo viene il corvo)
  • 1951 – Młodzi znad Padu (I giovani del Po)
  • Trylogia Nasi przodkowie (I nostri antenati)
    • 1952 – Wicehrabia przepołowiony (Il Visconte dimezzato)
    • 1957 – Baron drzewołaz (Il barone rampante)
    • 1959 – Rycerz nieistniejący (Il cavaliere inesistente)
  • 1952 – Mrówka argentyńska (La formica argentina)
  • 1954 – Wstęp do wojny (L'entrata in Guerra)
  • 1956 – Baśnie włoskie (Fiabe Italiane)
  • 1956 – La panchina – libretto do opery Sergiego Liberoviciego
  • 1958 – Opowiadania (I racconti)
  • 1963 – Marcovaldo
  • 1963 – Długi dzień Ameriga (La giornata d'uno scrutatore)
  • 1965 – Opowieści kosmikomiczne (Cosmicomiche)
  • 1967 – T Zero (Ti con zero)
  • 1969 – Zamek krzyżujących się losów (Il castello dei destini incrociati)
  • 1979 – Gli amori difficili
  • 1972 – Niewidzialne miasta (Le Città Invisibili) – polskie tłumaczenie Alina Kreisberg
  • 1973 – Imię, nos (Il nome, il naso)
  • 1974 – Autobiografia pewnego widza (Autobiografia di uno spettatore)
  • 1975 – La corsa delle giraffe
  • 1979 – Jeśli zimową nocą podróżny (Se una notte d'inverno un viaggiatore)
  • 1989, 1982 – The Uses of Literature – eseje
  • 1982 – Prawdziwa historia (La Vera Storia) – libretto do opery Luciano Berio
  • 1983 – Palomar
  • 1983 – Historie fantastyczne (Racconti Fantastici Dell'Ottocento: Volume Primo, Il Fantastico Visionario and Racconti Fantastici Dell'Ottocento: Volume Secondo, Il Fantastico Quotidiano)
  • 1983 – Science et métaphore chez Galilée – wykład w École des Hautes Études de la Sorbonne
  • 1984 – Collezione di sabbia
  • 1988 – Pod słońcem jaguara (Sotto il sole giaguaro) – utwór wydany pośmiertnie
  • 1988 – Wykłady amerykańskie (Lezioni Americane) – utwór wydany pośmiertnie
  • 1999 – Droga św. Jana (La strada di San Giovanni) – utwór wydany pośmiertnie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Italo Calvino, Italian author (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2018-04-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Calvino I., Niewidzialne miasta, wydanie III, Wydawnictwo WAB, Warszawa 2013 (krótka biografia na wewnętrznej stronie obwoluty)