Izobutylen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Izobutylen
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C4H8
Inne wzory (CH3)2C=CH2
Masa molowa 56,11 g/mol
Wygląd bezbarwny gaz[1]
Identyfikacja
Numer CAS 115-11-7
PubChem 8255[2]
Podobne związki
Podobne związki izobutan; buteny
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Izobutylen, izobuten (CH3)2C=CH2organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych z szeregu homologicznego alkenów rozgałęzionych. Posiada jedno wiązanie podwójne o długości 1,2907 Å. Jest jednym z czterech izomerów butenu. Jest ważnym surowcem w syntezach wielkotonażowych.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Otrzymywany jest w przemyśle głównie na drodze katalitycznego odwodornienia izobutanu (w procesach Snamprogetti, Catofin, Oleflex) do izobutenu w wyniku krakingu parowego gazu ziemnego i benzyny ciężkiej oraz fluidalnego krakingu katalitycznego. Snamprogetti opracowała technologię otrzymywania izobutenu o wysokiej czystości (powyżej 99,99%), między innymi dla potrzeb przemysłu farmaceutycznego, spożywczego i polimerowego, polegającą na otrzymaniu eteru metylowo-tert-butylowego, a następnie jego krakingu. Produkt otrzymany tą drogą nie jest zanieczyszczony 1-butenem, który przy innych technologiach trudno jest oddzielić od izobutenu, gdyż różnica ich temperatur wrzenia jest niewielka (0,6 °C)[potrzebny przypis].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

W 1996 ilość izobutylenu zużywanego w zachodniej Europie, głównie przez przemysł paliwowy (ok. 60% całkowitego zapotrzebowania), wyniosła 1,93 mln t. Stosowany jest on do produkcji ważnego komponentu paliw – eteru metylowo-tert-butylowego, dodawanego w miejsce niestosowanego już tetraetyloołowiu. Jest również surowcem do produkcji izooktanu.

Izobutylen znajduje zastosowanie przy produkcji kauczuku butylowego (ok. 28% całkowitego zapotrzebowania), poliizobutylenu, metakrylanu metylu oraz innych ważnych chemikaliów[potrzebny przypis].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R. Lide (red.), wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 3-308, ISBN 978-1-4200-9084-0.
  2. Izobutylen (CID: 8255) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. Podręczny słownik chemiczny, Romuald Hassa (red.), Janusz Mrzigod (red.), Janusz Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 24, ISBN 83-7183-240-0.
  4. a b c Izobutylen (nr 58552) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2012-04-19].
  5. a b Izobutylen (ang.) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-04-07].
  6. Izobutylen (nr 58552) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych (ze względu na zmianę sposobu wywołania karty charakterystyki, aby pobrać kartę dla obszaru USA, na stronie produktu należy zmienić lokalizację na "United States" i ponownie pobrać kartę). [dostęp 2012-04-19].