Jacek Janczarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacek Janczarski
Data i miejsce urodzenia

27 lutego 1945
Kurów

Data i miejsce śmierci

2 lutego 2000
Warszawa

Przyczyna śmierci

tętniak aorty

Miejsce spoczynku

cmentarz Powązkowski w Warszawie

Zawód, zajęcie

pisarz, dramaturg, scenarzysta filmowy

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Małżeństwo

Barbara Wrzesińska, Ewa Błaszczyk

Dzieci

Borys, Aleksandra, Marianna

Nagrobek Czesława i Jacka Janczarskich na cmentarzu Powązkowskim (kwatera b-8-8)

Jacek Janczarski (ur. 27 lutego 1945 w Kurowie, zm. 2 lutego 2000 w Warszawie) – polski pisarz, dramaturg, satyryk, scenarzysta filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1968 ukończył socjologię na Uniwersytecie Warszawskim.

Współtwórca (wspólnie z Adamem Kreczmarem i Jerzym Markuszewskim) ITR-u (Ilustrowanego Tygodnika Rozrywkowego), nadawanego w pierwszej połowie lat 70. XX wieku w Programie 3 Polskiego Radia. Był autorem scenariuszy do polskich filmów i seriali, m.in. do Zmienników, a także twórcą programów satyrycznych. Napisał cykl słuchowisk radiowych Kocham pana, panie Sułku, a wraz z Maciejem Zembatym stworzył Rodzinę Poszepszyńskich i magazyn Zgryz.

W latach 1971–1974 był kierownikiem Redakcji Audycji Rozrywkowych Programu 3 PR. Pełnił funkcję specjalisty ds. literackich w Studiu Filmowym im. Karola Irzykowskiego. W latach 1991–1992 był redaktorem naczelnym satyrycznego tygodnika „Szpilki”. Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn polskiego pisarza, poety, twórcy utworów dla dzieci, Czesława Janczarskiego. Był mężem polskich aktorek: Barbary Wrzesińskiej, z którą miał syna Borysa[1] i Ewy Błaszczyk, z którą miał córki-bliźniaczki, Aleksandrę i Mariannę (ur. 1994)[2].

Zmarł 2 lutego 2000 z powodu tętniaka aorty[3]. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera b-8-8)[4].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 1975 otrzymał nagrodę Złoty Mikrofon za twórczość radiową.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Scenariusz:

Obsada:

  • 1986 – Zmiennicy jako mężczyzna w windzie

Teksty piosenek filmowych:

  • 1982 – PrzesłuchanieZgadnij kotku
  • 1984 – PrzybłędaPies i jego człowiek
  • 1986 – Zmiennicy – piosenka tytułowa
  • 1987 – Dorastanie – piosenka tytułowa
  • 1987 – O rany, nic się nie stało!!!Kiedyś będzie pierwszy raz
  • 1990 – Rozmowy o miłościBallada o miłości
  • 1992 – Aby do śwituW każdym z nas
  • 1998 – SponaKiedy będzie pierwszy raz

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ewa Błaszczyk, Krystyna Strączek, Wejść tam nie można, Znak, 2016, s. 120–121, ISBN 978-83-240-3879-4.
  2. Ewa Błaszczyk, Krystyna Strączek, Wejść tam nie można, Znak, 2016, s. 139, ISBN 978-83-240-3879-4.
  3. Ewa Błaszczyk, Krystyna Strączek, Wejść tam nie można, Znak, 2016, s. 148–149, ISBN 978-83-240-3879-4.
  4. Cmentarz Stare Powązki: CZESŁAW JANCZARSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-12-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]