Ewa Błaszczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ewa Błaszczyk
Ilustracja
Ewa Błaszczyk (2014)
Data i miejsce urodzenia 15 października 1955
Warszawa
Zawód aktorka, wokalistka
Współmałżonek Jacek Janczarski
Lata aktywności od 1976
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Uśmiechu Order Ecce Homo Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Medal „Milito Pro Christo”
Strona internetowa
Odcisk dłoni i podpis E. Błaszczyk w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach

Ewa Błaszczyk (ur. 15 października 1955 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i filmowa, piosenkarka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentką XI Liceum Ogólnokształcącego im. M. Reja w Warszawie. W 1978 ukończyła PWST w Warszawie.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Zadebiutowała jako studentka w 1977 na scenie Teatru Współczesnego w Warszawie. Za rolę Klary w filmie Wiesława Saniewskiego „Nadzór” otrzymała w 1985 roku Brązowe Lwy Gdańskie na 10. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych. Występowała w kabarecie Jana Pietrzaka oraz w Rodzinie Poszepszyńskich.

Jest również aktorką śpiewającą. Brała udział w przeglądach piosenki aktorskiej we Wrocławiu. Śpiewa głównie piosenki Agnieszki Osieckiej, Jonasza Kofty, Jana Wołka, Jacka Kleyffa, Wojciecha Młynarskiego oraz Jacka Janczarskiego.

Jest współautorką (razem z Krystyną Strączek) osobistego wyznania Wejść tam nie można (wyd. Znak) oraz książki-albumu będącej zapisem rozmowy z Izabelą Górnicką-Zdziech Wszystko jest takie kruche (wyd. Edycja Świętego Pawła, Częstochowa, 2010).

W 2005 była członkinią Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich.

11 kwietnia 2014 została odznaczona srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

13 grudnia 1986[2][3] wzięła ślub z pisarzem, dramaturgiem, satyrykiem i scenarzystą filmowym Jackiem Janczarskim, który zmarł 2 lutego 2000. Mają córki–bliźniaczki, Mariannę i Aleksandrę (ur. 2 stycznia 1994[3]). 11 maja 2000, dokładnie sto dni po śmierci męża, Aleksandra zakrztusiła się tabletką, wskutek czego dziewczynka znalazła się w śpiączce[4].

Fundacja Ewy Błaszczyk[edytuj | edytuj kod]

Ewa Błaszczyk i Maria Kaczyńska, wmurowanie kamienia węgielnego pod Klinikę „Budzik” (Warszawa, 26 listopada 2007)

W 2002 roku razem z księdzem Wojciechem Drozdowiczem założyła fundację „Akogo?”, działającą na rzecz dzieci wymagających rehabilitacji po ciężkich urazach neurologicznych[5]. Jej celem było wybudowanie Kliniki Neurorehabilitacyjnej „Budzik” przy Centrum Zdrowia Dziecka, będącej pierwszą w Polsce kliniką dla dzieci po ciężkich urazach mózgu. Otwarcie kliniki miało miejsce 7 grudnia 2012.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Dubbing[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ewa Błaszczyk – P.Z. „TESCO” – kaseta 1989,
  • Ewa Błaszczyk – „Fotografie” – MiL – kaseta 1992,
  • Ewa Błaszczyk – MIL – kaseta – 1992 (reedycja nagrań wydanych w 1989),
  • Ewa Błaszczyk – „Tam, gdzie nic widać oczu” – SONY MUSIC 1998,
  • Ewa Błaszczyk – „Nie żałuję” – MiL (CD) – 1999 (cyfrowa reedycja nagrań z kasety „Fotografie” plus dodatkowe nagrania),
  • Ewa Błaszczyk – „Nerwica w granicach normy” – MiL (CD) – 2000 (cyfrowa reedycja nagrań wydanych w 1989),
  • Ewa Błaszczyk – Album 1 (dwupłytowe wydanie, zawierające dwa albumy: „Nie żałuję” i „Nerwica w granicach normy”) – Studio A1 (2CD) – 2006,
  • Ewa Błaszczyk – Moja kolekcja (CD – kompilacja piosenek z albumów: „Nerwica w granicach normy”, „Nie żałuję” oraz „Tam, gdzie nie widać oczu”) – Warner Music '2007.
  • Ewa Błaszczyk – „Nawet, gdy wichura” (DVD i CD) – Wydawnictwo AGORA '2008.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Uroczystość wręczenia Medalu Solidarności Społecznej na Wielkiej Gali Liderów Polskiego Biznesu BCC w 2015 roku. Od lewej: Ewa Błaszczyk, Bruno Duthoit, Władysław Kosiniak-Kamysz, Jacek Migrała, Dariusz Sapiński, Irena Wóycicka, Ksiądz Kardynał Kazimierz Nycz

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Największe gwiazdy polskiego kina na przyznaniu medali „Zasłużony Kulturze” (pol.). afterparty.pl. [dostęp 2014-04-11].
  2. Tygodnik Życie na Gorąco nr 30, 24 lipca 2014, s. 35.
  3. a b INTERIA.PL, Ewa Błaszczyk i Jacek Janczarski: Tragiczny finał wielkiej miłości [dostęp 2018-01-17] (pol.).
  4. Ewa Błaszczyk walczy o córkę pogrążoną w śpiączce. gazeta.pl (kopia w archive.org).
  5. O Fundacji ”Akogo?”. oficjalna strona
  6. Medal Św. Brata Alberta. Fundacja Brata Alberta. [dostęp 2018-01-18].
  7. M.P. z 2012 r. poz. 872 – pkt 30.
  8. Benemerenti Ordynariatu Polowego dla Fundacji Ewy Błaszczyk oraz Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego WP. ordynariat.wp.mil.pl, 14 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]