Jacek Kleyff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacek Kleyff
Ilustracja
Jacek Kleyff podczas koncertu "Benefis Alka Koreckiego" w Forcie Sokolnickiego Cytadeli Warszawskiej (2014)
Data i miejsce urodzenia 1 sierpnia 1947
Warszawa
Instrumenty gitara
Gatunki poezja śpiewana
Aktywność lata 70' XX w. - teraz
Powiązania Orkiestra Na Zdrowie
Salon Niezależnych
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Strona internetowa

Jacek Kleyff (ur. 1 sierpnia 1947 w Warszawie[1]) – polski bard, poeta, kompozytor, aktor i malarz.

Syn architekta i wykładowcy akademickiego Zygmunta Kleyffa[1]. Żonaty, ma dwóch synów. Jeden z nich Tomasz pseud. "CNE" jest raperem i prezenterem telewizyjnym.

Życiorys[edytuj]

W 1979 roku uzyskał dyplom magistra inżyniera architekta na Politechnice Warszawskiej[1]. Był jednym z twórców (razem z Januszem Weissem i Michałem Tarkowskim) słynnego kabaretu Salon Niezależnych[2]. W latach 1981–1985 mieszkał na wsi pod Lublinem, gdzie powstał zalążek Orkiestry Na Zdrowie (ONZ). Większość tekstów i kompozycji tego zespołu jest jego autorstwa.

Cenzura komunistyczna[edytuj]

Nazwisko Jacka Kleyffa znalazło się na specjalnej liście, na której umieszczono autorów pod szczególnym nadzorem peerelowskiej cenzury. Tomasz Strzyżewski w swojej książce o cenzurze w PRL publikuje poufną instrukcję cenzorską z 21 lutego 1976 roku Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, na której umieszczono jego nazwisko oraz następujące wytyczne: "Wszystkie własne publikacje autorów z poniższej listy zgłaszane przez prasę i wydawnictwa książkowe oraz wszystkie przypadki wymieniania ich nazwisk należy sygnalizować kierownictwu Urzędu, w porozumieniu z którym może jedynie nastąpić zwolnienie tych materiałów. Zapis nie dotyczy radia i TV, których kierownictwo we własnym zakresie zapewnia przestrzeganie tych zasad. Treść niniejszego zapisu przeznaczona jest wyłącznie do wiadomości cenzorów"[3].

Okres po upadku PRL[edytuj]

W 1995 roku Orkiestra Na Zdrowie zdobyła „Złoty Bączek”, główną nagrodę publiczności, na festiwalu Przystanek Woodstock w Czymanowie nad Jeziorem Żarnowieckim. Najbardziej znane piosenki w wykonaniu Jacka Kleyffa to: „Telewizja” (1972), „Huśtawki” (1973) oraz „Nie męcz mnie” (1974), wykonywane później przez Kubę Sienkiewicza i Elektryczne Gitary. Na wydanej w roku 2002 płycie Pan Yapa i magiczna załoga aktor Krzysztof Janczak zadedykował Jackowi Kleyffowi utwór „Żółte eliksiry”.

W 2006 roku podczas wyborów samorządowych bezskutecznie starał się o mandat radnego m.st. Warszawy z list Komitetu Wyborczego Wyborców Gamonie i Krasnoludki[4].

Okazjonalnie prowadzi audycje w Programie III Polskiego Radia. Nauczyciel w Zespole Szkół Bednarska[5].

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2003)[6].

17 lipca 2013 w Biurze Rady m.st. Warszawy przewodnicząca Rady Ewa Malinowska-Grupińska wręczyła artyście wyróżnienie „Zasłużony dla Warszawy”[7].

Publikacje[edytuj]

Filmografia[edytuj]

Obsada aktorska:

  • 1975Obrazki z życia (serial), odc. 3 (Dziewczyna i "Akwarius") jako kierownik zespołu beatowego
  • 1976Zdjęcia próbne jako przewodnik na tarasie Pałacu Kultury i Nauki
  • 1976Zaklęty dwór (serial), odc. 2 (Marzyciel i awanturnik) jako żołnierz w szpitalu wojskowym
  • 1977Rekord świata
  • 1978Zielona ziemia
  • 1981Wielka majówka jako komendant straży pożarnej
  • 1981Przyjaciele (serial), odc.4 (Nauka)
  • 1997Jam Osjan

Muzyka:

  • 1976Powrót – piosenka Ballada (wykonanie)
  • 1989Bal na dworcu w Koluszkach – piosenka: Telewizja (słowa, muzyka i wykonanie)
  • 2001Miś Kolabo (teatr TV)
    • piosenka Jeśli mi się kiedyś zdarzy... (słowa i muzyka)
    • piosenka: Czy...? (słowa i muzyka)

Dyskografia[edytuj]

 Zobacz więcej w artykule Orkiestra Na Zdrowie, w sekcji Dyskografia.
Albumy
  • Dokąd to obywatelu? (1983, CDN)[8][9]
  • Jacek Kleyff - live (1985, Alma-Art)
  • Piosenki (1999, Altmaster)
  • Znalezienie (2013, Agencja Artystyczna MTJ)
Notowane utwory
Tytuł Rok Pozycja na liście Album
RDC
[10]
"Znalezienie 2009" 2014 19 Znalezienie
"Good Time Riddim" 11
"—" utwór nie był notowany.

Przypisy

  1. a b c Janusz R. Kowalczyk: Jacek Kleyff (pol.). culture.pl. [dostęp 2016-09-20].
  2. Janusz R. Kowalczyk: Salon Niezależnych (pol.). culture.pl. [dostęp 2016-09-20].
  3. Tomasz Strzyżewski 2015 ↓, s. 95.
  4. Wybory samorządowe 2006 - Państwowa Komisja Wyborcza. [dostęp 2010-08-13].
  5. Rasz.Edu.Pl - Konsultacje. [dostęp 2010-08-13].
  6. M.P. 2004 nr 12 poz. 188
  7. Zasłużony dla m.st. Warszawy Witryna Rady Warszawy [dostęp 16 marca 2017]
  8. Archiwum Historii Mówonej - Nagranie o sygnaturze AO_I_079. [dostęp 2010-08-13].
  9. Zbiory Narodowego Archiwum Cyfrowego on-line. [dostęp 2010-08-13].
  10. Notowanie 17 (Z) (11.01.2014) (pol.). www.rdc.pl. [dostęp 2014-08-13].
    Notowanie 39 (20.06.2014) (pol.). www.rdc.pl. [dostęp 2014-08-13].

Bibliografia[edytuj]

  • Jacek Kleyff, Jacek Kleyff, Warszawa, Wydawnictwo Książkowe Twój Styl, 2000, ISBN 83-7163-197-9
  • Tomasz Strzyżewski: Wielka księga cenzury PRL w dokumentach. Warszawa: Prohibita, 2015, s. 95. ISBN 9788361344704.

Linki zewnętrzne[edytuj]