Jacek Kleyff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacek Kleyff
Ilustracja
Jacek Kleyff podczas koncertu „Benefis Alka Koreckiego” w Forcie Sokolnickiego Cytadeli Warszawskiej (2014)
Data i miejsce urodzenia 1 sierpnia 1947
Warszawa
Instrumenty gitara
Gatunki poezja śpiewana
Aktywność od lata 70. XX w.
Powiązania Orkiestra Na Zdrowie
Salon Niezależnych
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Strona internetowa

Jacek Kleyff (ur. 1 sierpnia 1947 w Warszawie[1]) – polski bard, poeta, kompozytor, aktor i malarz.

Życiorys[edytuj]

W 1979 roku uzyskał dyplom magistra inżyniera architekta na Politechnice Warszawskiej[1]. Był jednym z twórców (razem z Januszem Weissem i Michałem Tarkowskim) słynnego kabaretu Salon Niezależnych[2]. W latach 1981–1985 mieszkał na wsi pod Lublinem, gdzie powstał zalążek Orkiestry Na Zdrowie (ONZ). Większość tekstów i kompozycji tego zespołu jest jego autorstwa.

Cenzura komunistyczna[edytuj]

Nazwisko Jacka Kleyffa znalazło się na specjalnej liście, na której umieszczono autorów pod szczególnym nadzorem peerelowskiej cenzury. Tomasz Strzyżewski w swojej książce o cenzurze w PRL publikuje poufną instrukcję cenzorską z 21 lutego 1976 roku Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, na której umieszczono jego nazwisko oraz następujące wytyczne: „Wszystkie własne publikacje autorów z poniższej listy zgłaszane przez prasę i wydawnictwa książkowe oraz wszystkie przypadki wymieniania ich nazwisk należy sygnalizować kierownictwu Urzędu, w porozumieniu z którym może jedynie nastąpić zwolnienie tych materiałów. Zapis nie dotyczy radia i TV, których kierownictwo we własnym zakresie zapewnia przestrzeganie tych zasad. Treść niniejszego zapisu przeznaczona jest wyłącznie do wiadomości cenzorów”[3].

Okres po upadku PRL[edytuj]

W 1995 roku Orkiestra Na Zdrowie zdobyła „Złoty Bączek”, główną nagrodę publiczności, na festiwalu Przystanek Woodstock w Czymanowie nad Jeziorem Żarnowieckim. Najbardziej znane piosenki w wykonaniu Jacka Kleyffa to: „Telewizja” (1972), „Huśtawki” (1973) oraz „Nie męcz mnie” (1974), wykonywane później przez Kubę Sienkiewicza i Elektryczne Gitary. Na wydanej w roku 2002 płycie Pan Yapa i magiczna załoga aktor Krzysztof Janczak zadedykował Jackowi Kleyffowi utwór „Żółte eliksiry”.

W 2006 roku podczas wyborów samorządowych bezskutecznie starał się o mandat radnego m.st. Warszawy z list Komitetu Wyborczego Wyborców Gamonie i Krasnoludki[4].

Okazjonalnie prowadzi audycje w Programie III Polskiego Radia. Nauczyciel w Zespole Szkół Bednarska[5].

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2003)[6].

17 lipca 2013 w Biurze Rady m.st. Warszawy przewodnicząca Rady Ewa Malinowska-Grupińska wręczyła artyście wyróżnienie „Zasłużony dla Warszawy”[7].

13 listopada 2017 opublikował w serwisie Youtube napisaną przez siebie piosenkę pt. „Piotr S.” (na melodię rumuńskiej pieśni ludowej) nawiązującą do samopodpalenia Piotra Szczęsnego na placu Defilad w Warszawie[8][9].

Życie prywatne[edytuj]

Syn architekta i wykładowcy akademickiego Zygmunta Kleyffa[1]. Żonaty, ma dwóch synów. Jeden z nich Tomasz pseud. „CNE” jest raperem i prezenterem telewizyjnym.

Publikacje[edytuj]

Filmografia[edytuj]

Aktor[edytuj]

  • 1975 – Obrazki z życia (serial), odc. 3 (Dziewczyna i „Akwarius”) jako kierownik zespołu beatowego
  • 1976 – Zdjęcia próbne jako przewodnik na tarasie Pałacu Kultury i Nauki
  • 1976 – Zaklęty dwór (serial), odc. 2 (Marzyciel i awanturnik) jako żołnierz w szpitalu wojskowym
  • 1977 – Rekord świata
  • 1978 – Zielona ziemia
  • 1981 – Wielka majówka jako komendant straży pożarnej
  • 1981 – Przyjaciele (serial), odc.4 (Nauka)
  • 1997 – Jam Osjan

Muzyka[edytuj]

  • 1976 – Powrót – piosenka Ballada (wykonanie)
  • 1989 – Bal na dworcu w Koluszkach – piosenka: Telewizja (słowa, muzyka i wykonanie)
  • 2001 – Miś Kolabo (teatr TV)
    • piosenka Jeśli mi się kiedyś zdarzy... (słowa i muzyka)
    • piosenka: Czy...? (słowa i muzyka)

Dyskografia[edytuj]

 Zobacz więcej w artykule Orkiestra Na Zdrowie, w sekcji Dyskografia.
Albumy
  • Dokąd to obywatelu? (1983, CDN)[10][11]
  • Jacek Kleyff – live (1985, Alma-Art)
  • Piosenki (1999, Altmaster)
  • Znalezienie (2013, Agencja Artystyczna MTJ)
Notowane utwory
Tytuł Rok Pozycja na liście Album
RDC
[12]
„Znalezienie 2009” 2014 19 Znalezienie
„Good Time Riddim” 11
„—” utwór nie był notowany.

Przypisy

  1. a b c Janusz R. Kowalczyk: Jacek Kleyff (pol.). culture.pl. [dostęp 2016-09-20].
  2. Janusz R. Kowalczyk: Salon Niezależnych (pol.). culture.pl. [dostęp 2016-09-20].
  3. Tomasz Strzyżewski 2015 ↓, s. 95.
  4. Wybory samorządowe 2006 – Państwowa Komisja Wyborcza. [dostęp 2010-08-13].
  5. Rasz.Edu.Pl – Konsultacje. [dostęp 2010-08-13].
  6. M.P. z 2004 r. Nr 12, poz. 188
  7. Zasłużony dla m.st. Warszawy Witryna Rady Warszawy [dostęp 16 marca 2017]
  8. Jacek Kleyff napisał piosenkę o Piotrze Szczęsnym. wyborcza.pl. [dostęp 2017-11-16].
  9. Jacek Kleyff: Jacek Kleyff „Piotr S.”. youtube.com. [dostęp 2017-11-16].
  10. Archiwum Historii Mówonej – Nagranie o sygnaturze AO_I_079. [dostęp 2010-08-13].
  11. Zbiory Narodowego Archiwum Cyfrowego on-line. [dostęp 2010-08-13].
  12. Notowanie 17 (Z) (11.01.2014) (pol.). www.rdc.pl. [dostęp 2014-08-13].
    Notowanie 39 (20.06.2014) (pol.). www.rdc.pl. [dostęp 2014-08-13].

Bibliografia[edytuj]

  • Jacek Kleyff, Jacek Kleyff, Warszawa, Wydawnictwo Książkowe Twój Styl, 2000, ​ISBN 83-7163-197-9
  • Tomasz Strzyżewski: Wielka księga cenzury PRL w dokumentach. Warszawa: Prohibita, 2015, s. 95. ISBN 9788361344704.

Linki zewnętrzne[edytuj]