Wielka majówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wielka majówka
Gatunek komedia
Rok produkcji 1981
Data premiery 23 października 1981
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 86 min
Reżyseria Krzysztof Rogulski
Scenariusz Krzysztof Rogulski
Marek Rymuszko
Główne role Zbigniew Zamachowski
Jan Piechociński
Muzyka Marek Jackowski
(w wykonaniu zespołu Maanam)
Zdjęcia Jacek Prosiński
Scenografia Teresa Barska
Kostiumy Barbara Minkiewicz
Montaż Krzysztof Osiecki
Wytwórnia Zespół Filmowy Silesia

Wielka majówka – polska komedia obyczajowa z 1981 w reżyserii Krzysztofa Rogulskiego.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

16-letni Rysiek po raz kolejny ucieka z domu dziecka, do którego trafił po śmierci matki. W biednym domu rodzinnym nie ma czego szukać, ojciec nie chce go przyjąć. W czasie ucieczki, włamuje się do willi, gdzie w lodówce – podczas poszukiwania czegoś do jedzenia – przypadkiem trafia na około milion złotych. Zabiera pieniądze i udaje się do Warszawy, nie bardzo wiedząc co z nimi zrobić. Na dworcu Warszawa Centralna, zagubiony chłopak trafia na starszego i o wiele bardziej obrotnego Julka, również uciekiniera, oskarżonego o malwersacje strażaka z prowincjonalnej jednostki OSP. Obydwaj młodzi ludzie szybko się zaprzyjaźniają, a skradzione przez Ryśka pieniądze (jak się później okazuje również pochodzące z przestępczej działalności konwojenta mięsnego Konopasa) przeznaczają na spróbowanie życia w luksusie, o jakim do tej pory mogli tylko marzyć. Wynajmują apartament w hotelu „Victoria”, kupują kabriolet, eleganckie garnitury, spełniają marzenia z dzieciństwa. W ciągu kilku dni wydają całą sumę i w końcu stają przed sądem. Ich przyjaźń jednak przetrwała, a przy okazji przekonują się, że w nawet we współczesnym, zmaterializowanym świecie, nie wszystko można kupić.

Obsada aktorska[edytuj | edytuj kod]

a także Kora Jackowska oraz muzycy Maanamu i inni.

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Na ścieżkę dźwiękową filmu składają się m.in. utwory znanej i dziś już kultowej, polskiej grupy rockowej lat 80. Maanam. Są to:

  • Moja miłość jest szalona (instrumentalna wersja utworu Ta noc do innych jest niepodobna)
  • Stoję, czuję się świetnie
  • Och, ten Hollywood
  • Tango Domy Centrum
  • Oddech szczura
  • Ta noc do innych jest niepodobna

Plenery[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Elżbieta Dolińska. Konsumowanie cudzego nawisu. „Film”. nr 48/1705 (1981-11-29), s. 7. Warszawa: RSW „Prasa-Książka-Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  • Bożena Sycówna. W kinie „Wolność”. „Film”. nr 2/1709 (1982-04-04), s. 7. Warszawa: RSW „Prasa-Książka-Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]