Jan Braun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Nepomucen Józef Braun
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 15 maja 1926
Łódź
Data śmierci 22 czerwca 2015
dr hab. nauk humanistycznych
Specjalność: językoznawstwo ogólne i porównawcze
Alma Mater Uniwersytet Łódzki
Profesura 1995
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Warszawski

Jan Nepomucen Józef Braun (ur. 15 maja 1926 w Łodzi[1], zm. 29 czerwca 2015[2]) – polski sumerolog i kartwelolog, przez lata związany z Zakładem Wschodu Starożytnego Wydziału Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Dr hab. nauk humanistycznych o specjalności językoznawstwo ogólne i porównawcze[3].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Był najmłodszym synem Jana Tymoteusza Brauna, nauczyciela, wieloletniego kierownika Publicznej Szkoły Powszechnej nr 30 (w latach 1926–1939), i Anny z Żylińskich. Miał siostrę Michalinę Annę, lekarkę i seksuolog, oraz starszego brata Andrzeja, poetę i pisarza.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

W latach 1933–1939 uczęszczał do Publicznej Szkoły Powszechnej nr 30 im. św. Stanisława Kostki w Łodzi. Od 15 września 1939 do 10 grudnia 1939 uczęszczał do Państwowego Gimnazjum Męskiego nr 38 im. S. Żeromskiego w Łodzi. Edukację przerwał wybuch wojny i przymusowe wysiedlenie całej rodziny Braunów do Generalnego Gubernatorstwa. W okresie okupacji uczył się sam i pod kierunkiem ojca, zaangażowanego w tajne nauczanie. W kwietniu 1945 r. powrócił wraz z rodziną do Łodzi i zapisał się do 3 klasy Trzeciego Państwowego Gimnazjum i Liceum im. S. Żeromskiego w Łodzi. W ciągu dwóch lat ukończył 3 i 4 klasę gimnazjum i 2 klasy licealne typu humanistycznego. Świadectwo dojrzałości otrzymał 22 lutego 1947 r.

W 1947 r. rozpoczął studia filologii klasycznej i archeologii klasycznej w Uniwersytecie Łódzkim. Studiował archeologię klasyczna pod kierunkiem prof. Rajmunda Gostkowskiego, język łaciński pod kierunkiem prof. Jerzego Schnaydera, język grecki u doc. dra Mariana Goliasa. 10 października 1951 r. obronił pracę magisterską Etnogeneza Etrusków w świetle badań archeologicznych. Promotorem zastępczym był prof. Konrad Jażdżewski. Wkrótce potem został wysłany na aspiranturę do Związku Radzieckiego. Aspiranturę odbywał w Gruzji w latach 1951–1955. Zdobył wtedy gruntowną wiedzę w zakresie języka gruzińskiego i innych języków kartwelskich, a także o wymarłych językach starożytnego Bliskiego Wschodu.

Był członkiem Polska Akademia Nauk; Wydziały PAN; Wydział I – Nauk Społecznych; Komitet Nauk Orientalistycznych[3].

Stopnie naukowe[edytuj | edytuj kod]

W 1951 r. otrzymał stopień magistra filozofii w zakresie archeologii klasycznej. W 1991 przyznano mu stopień doktora habilitowanego[3], a od 1995 r. pracował na stanowisku profesora w Instytucie Orientalistycznym[3] Uniwersytetu Warszawskiego[4].

Badania naukowe[edytuj | edytuj kod]

  • Kartwelistyka.
  • Baskologia.
  • Sumerologia.

Znany jest głównie ze swych badań nad pochodzeniem języka sumeryjskiego, który wiąże z tybeto-birmańską grupą chińsko-tybetańskiej rodziny językowej (Sumerian and Tibeto-Burman, Warszawa 2001; Sumerian and Tibeto-Burman. Additional Studies, Warszawa 2004)[5]. Jest autorem większości haseł Wielkiej Encyklopedii Powszechnej PWN z zakresu sumerologii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. National Library Of Poland /Cała Baza, alpha.bn.org.pl [dostęp 2017-11-24].
  2. nekrolog, Gazeta Wyborcza 3 lipca 2015.
  3. a b c d Jan Braun w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  4. Kulesza i Stępień 2009 ↓, s. 533.
  5. Kulesza i Stępień 2009 ↓, s. 534.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Braun w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).