Jan Mężyk z Dąbrowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jan Mężyk z Dąbrowy koło Wielunia herbu Wadwicz (ur. ok. 1370, zm. w 1437 roku) – wojewoda ruski w latach 1432-1437, starosta lwowski w latach 1427-1431, podczaszy królewski, starosta ostrzeszowski w 1426 roku, starosta krzepicki w 1424 roku[1].

Blisko spokrewniony z Rogowskimi herbu Działosza.

Zaufany rycerz Władysława Jagiełły. Zaczynał karierę jako łożny królewski, którym był od ok. 1404 roku. Zasłużony licznymi poselstwami do postronnych monarchów. Znany przede wszystkim jako tłumacz posłów krzyżackich podczas bitwy pod Grunwaldem. Za swoje zasługi otrzymywał liczne tenuty i starostwa. Był m.in. starostą krzepickim.

W 1413 roku podczas sejmu w Horodle adoptował do swego herbu Piotra Montygierda. Jan Mężyk był dwukrotnie żonaty. Jedna z żon była z rodu Zadorów. Oba małżeństwa były bezdzietne.

31 grudnia 1435 roku podpisał akt pokoju w Brześciu Kujawskim[2].

Przypisy

  1. Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku. (Ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy". Oprac. Kazimierz Przyboś. 1987, s. 324.
  2. Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dodgiel, t. 4, Wilno 1764, s. 133.

Bibliografia[edytuj]

  • Z. Bereszyński: Jan Mężyk. W: Słynne postacie [on-line]. www.it-jura.pl. [dostęp 2012-06-02].