Jan Daniłowicz (wojewoda ruski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Daniłowicz
Ilustracja
Herb
Sas
Rodzina Daniłowiczowie
Data i miejsce śmierci 1628
Lwów
Żona

Zofia Żółkiewska

Dzieci

Zofia Teofila
Stanisław
Jan
Dorota

Jan Daniłowicz na Olesku herbu Sas (zm. 1628 we Lwowie) – wojewoda ruski od 1613 roku, kasztelan lwowski od roku 1612, krajczy wielki koronny od 1600, podczaszy wielki koronny, łowczy bełski, starosta bełski, buski, korsuński i czehryński.

W młodości walczył z Tatarami. Brał udział w tłumieniu powstania Nalewajki. Był krajczym królowej Anny Habsburżanki. W 1607 roku był posłem na sejm z województwa bełskiego[1].W czasie rokoszu Zebrzydowskiego pośredniczył w zawarciu ugody w Janowcu.

W 1613 roku wyznaczony został senatorem rezydentem[2].

W 1615 roku wystąpił zbrojnie przeciwko niepłatnym żołnierzom.

Był m.in. właścicielem Podkamienia, miał zatarg z miejscowym klasztorzem oo. dominikanów[3].

Jego pierwszą żoną była Katarzyna Krasicka, z którą miał dzieci:

Drugą żoną była Zofia Żółkiewska, z którą miał czworo dzieci:

Przypisy

  1. Anna Filipczak-Kocur, Senatorowie i posłowie koronni na sejmie 1607 roku, w: Przegląd Historyczny 76/2, 1985, s. 297.
  2. Volumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 81.
  3. Sadok Barącz: Wiadomość o klasztorze WW. OO. Dominikanów w Podkamieniu, Lwów, 1858, s. 7.

Bibliografia[edytuj]


Poprzednik
Stanisław Golski
POL województwo ruskie IRP COA.svg wojewoda ruski
1613 - 1628
POL województwo ruskie IRP COA.svg Następca
Stanisław Lubomirski