Jan Nikodem Łopaciński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Nikodem Łopaciński
Ilustracja
Herb
Lubicz
Rodzina Łopacińscy
Data i miejsce urodzenia 15 września 1747
Saria
Data i miejsce śmierci 13 października 1810
Szarkowszczyzna
Ojciec Mikołaj Tadeusz Łopaciński
Matka Barbara Kopeć
Żona

x I v. Helena Wiktoria ks. Ogińska
II v. Józefa Zofia ks. Ogińska
I v. Ignacy ks. Ogiński

Dzieci

Barbara Tekla Łopacińska
Antonina Maria Łopacińska
Józef Tadeusz Łopaciński
Anna Wiktoria Łopacińska
Maria Judyta Łopacińska
Mikołaj Łopaciński
Tomasz Franciszek Łopaciński
Aniela Łopacińska
Józefa Maria Łopacińska
Tekla Franciszka Łopacińska
Izabela Marianna Łopacińska
Antoni Łopaciński
Ignacy Łopaciński
Dominik Tadeusz Łopaciński

Odznaczenia
Order Orła Białego Orderu Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Jan Nikodem Łopaciński herbu Lubicz (ur. 15 września 1747 w Sarii - zm. 13 października 1810 w Szarkowszczyźnie) – starosta mścisławski od 1767.

Jan Nikodem Łopaciński

W 1766 wicemarszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego, w 1768 poseł z Mścisławskiego, w 1781 ponownie deputat do trybunału. W 1778 odznaczony Orderem Świętego Stanisława, a w 1787 Orderem Orła Białego. W 1791 pod Leonpolem postawił kolumnę na część Konstytucji 3 Maja. Założyciel manufaktury tkackiej w Leonpolu. Zajmował się grawerowaniem, malarstwem i rzeźbiarstwem, był mecenasem sztuki i kolekcjonerem. Późniejszy okres życia spędził w swoim majątku w Szarkowszczyźnie.

Pochodził z linii wojewódzkiej Łopacińskich. Syn wojewody brzeskolitewskiego Mikołaja Tadeusza i Barbary z Kopciów, córki pisarza w. litewskiego Michała Antoniego i Anny z Naramowskich. Brat m.in. biskupa Józefa Leona i Kazimiery za pisarzem skarbowym litewskim Justynianem Niemirowiczem-Szczyttem[1].

Dwukrotnie żonaty. W 1770 r. w Wilnie poślubił Helenę Wiktorię z ks. Ogińskich, córkę starosty dorsuniskiego ks. Józefa Ogińskiego i Antoniny z Białłozorów. Po śmierci żony ożenił się powtórnie z wdową po ks. Ignacym Ogińskim, Józefą Zofią z ks. Ogińskich, córką wojewody Andrzeja Ignacego Ogińskiego i Pauli z Szembeków I v. Łubieńskiej II v. Potockiej. Józefa była rodzoną siostrą kompozytora Michała Kleofasa Ogińskiego[2][3].

Założyciel odnogi szarkowskiej Łopacińskich.

Bibliografia[edytuj]

  • T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. IV, Poznań 1882, s. 155-157.

Przypisy

  1. A. Haratym, Justynian Szczytt Niemirowicz [w:] Polski Słownik Biograficzny. T. 47. Warszawa–Kraków: Polska Akademia Nauk i Polska Akademia Umiejętności – Instytut Historii PAN im. Tadeusza Manteuffla, 2011, s. 565–567
  2. T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. IV, Poznań 1882, s. 156.
  3. Andrzej Ignacy Ogiński [w:] Polski Słownik Biograficzny t. 23 s. 597 

Linki zewnętrzne[edytuj]

II żona J.N.Łopacińskiego, Józefa z Ogińskich