Marcin Krasicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marcin Krasicki
Herb
Rogala
Rodzina Krasiccy herbu Rogala
Data urodzenia 1574
Data i miejsce śmierci 7 września 1631
Przemyśl
Ojciec Stanisław Krasicki
Matka Anna Żurawińska
Żona

Barbara Tarnowska herbu Rola

Marcin Krasicki herbu Rogala (ur. 1574, zm. 7 września 1631 w Przemyślu) – wojewoda podolski w latach 1630-1631, kasztelan lwowski w latach 1618-1630, krajczy królowej w 1606, starosta przemyski w latach 1616-1631, bolimowski w 1596 roku, lubomelski w 1599 roku[1].

Życiorys[edytuj]

Był synem kasztelana przemyskiego Stanisława i Anny z Żurawińskich (1. v. Bernardowa Potocka). Studiował na uniwersytetach w Grazu, Ingolstadt i Rzymie. W 1592 roku był dworzaninem królewskim[2]. W 1596 został starostą bolimowskim. Po ojcu odziedziczył Krasiczyn wraz z przyległymi wioskami. Należał do zaufanych stronników króla Zygmunta III Wazy, który powierzył mu godność krajczego królowej Konstancji. W 1616 został kasztelanem lwowskim i starostą przemyskim. W opinii współczesnych i potomnych, był tym, który zlikwidował w swoim starostwie bezprawie i anarchię. Przeprowadzał egzekucje wyroków sądowych m.in. na synach starosty zygwulskiego Stanisława Stadnickiego. W 1617 uczestniczył w wyprawie Stanisława Żółkiewskiego przeciw Tatarom. W 1630 został wojewodą podolskim. W 1631 był posłem do cesarza Ferdynanda, który obdarzył go tytułem hrabiego Cesarstwa.

Należał do najwybitniejszych mecenasów sztuki swoich czasów. Fundator kościoła Karmelitów Bosych w Przemyślu. Jego staraniem został przebudowany zamek w Krasiczynie (w latach 1598-1631), który stał się wspaniałym przykładem architektury i zdobnictwa doby manieryzmu. Sprowadzał licznych artystów i rzemieślników z Francji i Włoch - wśród nich m.in. Galeazzo Appiani. Był fundatorem kościoła karmelitów w Przemyślu i parafialnego w Krasiczynie. Rozpoczął odbudowę zamku Kazimierzowskiego. Zapisał kościołom i szpitalom przemyskim sumę 25000 złp.


Z małżeństwa z Barbarą Tarnowską nie miał dzieci. Majątek krasiczyński wraz z dobrami Tarnawce, Korytniki, Śliwnica, Krasice, Mielnów, Krzywcza, Wola Krzywiecka, Kupna, Chyrzyna, Chyrzynka i Średnia zapisał swojemu bratankowi Marcinowi. Został pochowany w podziemiach kościoła karmelitów w Przemyślu.

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Urzędnicy podolscy XIV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Eugeniusz Janas, Witold Kłaczewski, Janusz Kurtyka, Anna Sochacka. Kórnik 1998, s. 213.
  2. Edward Opaliński, Dyskusja wokół książki Waltera Leitscha "Das Leben am Hof König Sigismunds III. von Polen" : zaufani Zygmunta III, w: Kwartalnik Historyczny t. 118, Numer 4 (2011), s. 713.

Bibliografia[edytuj]