Jarosław Kukulski
| Imię i nazwisko |
Jarosław Kazimierz Kukulski |
|---|---|
| Pseudonim |
Robert Kirlej |
| Data i miejsce urodzenia |
25 maja 1944 |
| Data i miejsce śmierci |
13 września 2010 |
| Przyczyna śmierci | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
1968–2010 |
| Powiązania | |
| Zespoły | |
| Waganci | |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Jarosław Kazimierz Kukulski (ur. 25 maja 1944[1] we Wrześni, zm. 13 września 2010 w Warszawie[2]) – polski kompozytor.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Dzieciństwo i edukacja
[edytuj | edytuj kod]Urodził się we Wrześni, w oficynie domu przy ul. Kościelnej 9, w rodzinie Kazimierza i Marii Kukulskich[3]. Ukończył Liceum Muzyczne w Poznaniu i studia na Wydziale Instrumentalnym Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu w klasie oboju.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Grał jazz w zespołach dixielandowych. W 1968 na II Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu otrzymał nagrodę MON za piosenkę Zaślubinowy pierścień[4] oraz stanął na czele instrumentalno-wokalnej grupy Waganci, której solistką w 1969 została Anna Jantar. Wskutek częstych zmian personalnych, Kukulski rozwiązał grupę i skupił się na karierze solowej żony.
W latach 70. był autorem największych sukcesów Anny Jantar, to dla niej napisał przeboje, takie jak Najtrudniejszy pierwszy krok, Tyle słońca w całym mieście czy Moje jedyne marzenie. Po śmierci piosenkarki komponował dla córki Natalii i wielu innych znanych wykonawców, w tym Ireny Jarockiej, Eleni, Krzysztofa Krawczyka, Haliny Frąckowiak, Anny German, Krzysztofa Cwynara, Felicjana Andrzejczaka, Jolanty Arnal, Bogusława Meca, Bogdany Zagórskiej, Jadwigi Strzeleckiej czy dla drugiej żony, Moniki Borys. Współpracował z największymi tekściarzami, przede wszystkim z Januszem Kondratowiczem, Markiem Dutkiewiczem, Bogdanem Olewiczem i Andrzejem Kuryłą.
W 1976 zajął pierwsze miejsce w kategorii aranżerów i drugie w kategorii kompozytorów w plebiscycie popularności „Panoramy”. W dwóch następnych latach był na miejscach 4–5. Zasiadał w jury Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze[5].
Skomponował muzykę do filmów: Nie zaznasz spokoju (1977), Diabelskie szczęście (1985), Komedianci z wczorajszej ulicy (1986), Pan Samochodzik i niesamowity dwór (1987). Pod koniec lat 90., na antenie TVP Polonia był nadawany cykliczny program, poświęcony twórczości wybitnych artystów, głównie kompozytorów i autorów tekstów pt. „Z archiwum i pamięci”; Kukulskiemu zostały poświęcone trzy odcinki tego programu.
Z okazji 35-lecia pracy kompozytorskiej w 2005 ukazała się płyta pt. Moje piosenki z największymi przebojami Kukulskiego[6].
Choroba i śmierć
[edytuj | edytuj kod]

Przez dziesięć lat cierpiał na tętniaka aorty brzusznej. W maju 2010 w klinice w Norymberdze przeszedł operację wszczepienia stentgraftu[7]. Zmarł 13 września 2010 w Warszawie. Msza pogrzebowa odbyła się 20 września 2010 w kościele św. Marii Magdaleny w Warszawie. Spoczął na cmentarzu Wawrzyszewskim w rodzinnym grobowcu, obok pierwszej żony, Anny Jantar[8][9].
Najważniejsze piosenki
[edytuj | edytuj kod]- Anna już tu nie mieszka (sł. J. Kondratowicz, wyk. Halina Frąckowiak)
- Asfaltowe nerwy ulic (współkompozytor: J. Sławiński, sł. J. Hilchen, wyk. Anna German)
- Atlantydo żyj wiecznie (sł. J. Kondratowicz, wyk. Halina Frąckowiak)
- Ballady ćwierć, ballady pół (sł. J. Dąbrowski, wyk. Michał Bajor)
- Baśń nocy (sł. J. Kondratowicz, wyk. Magdalena Zawadzka)
- Beatlemania story (sł. J. Kondratowicz, wyk. Irena Jarocka)
- Ciotka rechotka (sł. J. Dąbrowski, wyk. Irena Kwiatkowska)
- Co ja w tobie widziałam (sł. L. Konopiński, wyk. Anna Jantar)
- Co powie tata (sł. J. Dąbrowski, wyk. Natalia Kukulska)
- Co ty królu złoty (sł. J. Cygan, wyk Monika Borys)
- Dłoń (sł. M. Dutkiewicz, wyk. Natalia Kukulska)
- Dzień bez happy endu (sł. J. Kondratowicz, wyk. Anna Jantar)
- Fala (sł. J. Cygan, wyk Irena Jarocka)
- Idąc (sł. J. Kofta, wyk Felicjan Andrzejczak)
- Im więcej ciebie tym mniej (sł. R. Kunce, wyk. Natalia Kukulska)
- Jak wolny ptak (sł. R. Maklakiewicz, wyk. Irena Santor)
- Jogging żabi (sł. J. Dąbrowski, wyk. Irena Kwiatkowska)
- Jak pięknie by mogło być (sł. J. Kofta, wyk. Halina Frąckowiak)
- Jest nam dzisiaj do tańca (sł. A. Kuryło, wyk. Halina Kunicka)
- Mała, smutna królewna (sł. L. Konopiński, wyk. Natalia Kukulska)
- Mały żal słodko śpi (wyk. Krystyna Giżowska)
- Moje jedyne marzenie (sł. B.Olewicz, wyk. Anna Jantar)
- Mój, tylko mój (sł. A. Bianusz, wyk. A. Jantar)
- Najtrudniejszy pierwszy krok (sł. W. Leliwa wyk. Anna Jantar)
- Nic miłości nie pokona (sł. L. Konopiński, wyk. Eleni)
- Nie wiesz tego tylko ty (sł. J. Kondratowicz, wyk. Irena Santor)
- Papierowy księżyc (sł. J. Kondratowicz, wyk. Halina Frąckowiak)
- Piosenka o beksie (sł. J. Dąbrowski, wyk. Natalia Kukulska)
- Puszek, okruszek (sł. J. Dąbrowski, wyk. Natalia Kukulska)
- Radość najpiękniejszych lat (sł. J. Kondratowicz, W. Jagielski, wyk. Anna Jantar)
- Tin Pan Alley (sł. J. Kondratowicz, wyk. Halina Frąckowiak)
- To był rak (współkompozytor: W. Trzciński, sł. J. Lewiński, A. Zaniewski, wyk. Teresa Tutinas)
- To co dał nam świat (sł. L. Konopiński, wyk Krzysztof Krawczyk)
- Tyle słońca w całym mieście (sł. J. Kondratowicz, wyk. Anna Jantar)
- Wieczór już (sł. A. Kuryło, wyk. Zbigniew Wodecki)
- Wielka dama tańczy sama (sł. M. Bronarska, wyk. Anna Jantar)
- Wszystko lub nic (sł. J. Kondratowicz, wyk. Bogusław Mec)
- Za każdy uśmiech (sł. L. Konopiński, wyk. Anna Jantar)
- Zawsze gdzieś czeka ktoś (sł. R. Sadowski, wyk. Anna Jantar)
- Zawsze ten sam (sł. J. Kondratowicz, wyk Felicjan Andrzejczak)
- Za zdrowie pań (J. Bekker, A. Kudelski, wyk. Edward Hulewicz)
- Żeby szczęśliwym być (sł. A. Kudelski, wyk. Anna Jantar)
- Życia mała garść (sł. J. Dąbrowski, T. Wyżyński, wyk. Krzysztof Krawczyk)
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Pierwszą żonę Annę Jantar (1950–1980), poznał podczas tworzenia zespołu Waganci. Para wzięła ślub cywilny 15 sierpnia 1970 w poznańskim ratuszu[10], a 11 kwietnia 1971 ślub kościelny w kościele pw. św. Anny w Poznaniu[11]. W 1972 wraz z żoną przeprowadził się do Warszawy[12]. Para miała jedną córkę Natalię (ur. 3 marca 1976 w Warszawie)[13]. Drugą żoną była Monika Borys, z którą w 1989 doczekał się syna – Piotra Kukulskiego.
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]W 2004 „za wybitne zasługi w twórczości artystycznej” został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[14]. W 2009 otrzymał Medal Stowarzyszenia Autorów ZAiKS[15].
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]W chodniku przed budynkiem, w którym się urodził, wmurowano tablicę pamiątkową z inskrypcją: 25 maja 1944 roku / w oficynie domu przy ul. Kościelnej 9 / urodził się Jarosław Kukulski / polski kompozytor / honorowy obywatel Wrześni.
W 2023 na fasadzie bloku na ul. Władysława Reymonta 21 w Warszawie, gdzie Jarosław Kukulski oraz Anna Jantar mieszkali, odsłonięto przedstawiający ich mural[16].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Maria Szabłowska, Natalia Kukulska: Muzyczna Jedynka 26.05.2015 13:00 (od min. 38:22). 2015-05-26. [dostęp 2015-05-28]. (pol.).
- ↑ Ostatnia droga Jarosława Kukulskiego. TVN24.pl, 2010-09-20. [dostęp 2010-09-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-23)]. (pol.).
- ↑ Tablica pamiątkowa in situ.
- ↑ Jan Kawecki, Janusz Sadłowski, Marek Ćwikła, Wojciech Zając: Encyklopedia polskiej muzyki rockowej Rock’n’roll 1959-1973. Kraków: Wydawnictwo „Rock-Serwis”, 1995, s. 291. ISBN 83-85335-25-0.
- ↑ XII Festiwal Piosenki Radzieckiej, Zielona Góra, 9–12 czerwca 1976, b.n.s.
- ↑ Jarosław Kukulski – „35-Lecie – Moje Piosenki”. muzyka.onet.pl, 2010-09-13. [dostęp 2010-09-13]. (pol.).
- ↑ Jarosław Kukulski, ojciec Natalii Kukulskiej, walczy o życie. se.pl.
- ↑ W Warszawie pożegnano Jarosława Kukulskiego. wprost.pl.
- ↑ Ostatnie pożegnanie Jarosława Kukulskiego. polskalokalna.pl. [dostęp 2010-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-30)].
- ↑ Wilk 2015 ↓, s. 125.
- ↑ Wilk 2015 ↓, s. 131.
- ↑ Wilk 2015 ↓, s. 164.
- ↑ Wilk 2015 ↓, s. 247.
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 marca 2004 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2004 r. nr 35, poz. 606).
- ↑ Laureaci Nagród ZAiKS-u [online], www.zaiks.org.pl [dostęp 2025-04-22].
- ↑ Agnieszka Gorczyca, Warszawa. Na Bielanach odsłonięto mural Anny Jantar i Jarosława Kukulskiego [WIDEO I ZDJĘCIA] [online], Polska Agencja Prasowa SA, 11 kwietnia 2023 [dostęp 2023-06-03].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Marcin Wilk: Tyle słońca. Anna Jantar. Biografia. Warszawa: Znak, 2015. ISBN 978-83-240-3399-7. (pol.).
- Absolwenci Akademii Muzycznej w Poznaniu
- Absolwenci Poznańskiej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej II stopnia
- Honorowi obywatele Wrześni
- Ludzie urodzeni we Wrześni
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Pochowani na cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie
- Polscy kompozytorzy muzyki rozrywkowej
- Urodzeni w 1944
- Zmarli w 2010