Jaskółka rdzawogłowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jaskółka rdzawogłowa
Hirundo smithii[1]
Leach, 1818
Jaskółka rdzawogłowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina jaskółkowate
Rodzaj Hirundo
Gatunek jaskółka rdzawogłowa
Podgatunki
  • H. s. smithii Leach & K. D. Koenig, 1818
  • H. s. filifera Stephens, 1826
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Jaja jaskółki rdzawogłowej

Jaskółka rdzawogłowa (Hirundo smithii) – gatunek ptaka z rodziny jaskółkowatych (Hirundinidae). Występuje w Afryce i Azji.

Taksonomia[edytuj]

Po raz pierwszy gatunek opisał William Elford Leach w 1818. Nadał mu nazwę Hirundo Smithii. Holotyp pochodził z Chisalla Island w Demikratycznej Republice Konga[3]. Nazwa jest obecnie (2016) uznawana przez Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny. Wyróżnia on dwa podgatunki[4].

Podgatunki i zasięg występowania[edytuj]

Wyróżniono dwa podgatunki H. smithii[4][5]:

Morfologia[edytuj]

Długość ciała wynosi 14–21 cm; masa ciała 9–17 g[3]. Wierzch ciała błyszcząco niebieskoczarny, kuper rudy, w ogonie widnieją długie widełki. Spód rdzawy z białą maską i górną częścią piersi[6].

Ekologia[edytuj]

Środowiskiem życia jaskółki rdzawogłowej są obszary trawiaste, sawanna, otwarte obszary leśne, tereny przecinki, obszary upraw i siedliska ludzkie[3]. Poluje na owady w powietrzu, niekiedy z innymi jaskółkami, na przykład szarorzytką (Pseudhirundo griseopyga) i jaskółką abisyńską (Hirundo abyssinica). Zjada m.in. chrząszcze, pluskwiaki, motyle i muchówki[7].

Lęgi[edytuj]

Jaskółka rdzawogłowa jest monogamiczna, gniazduje samotnie. Gniazdo budują oba ptaki z pary, zajmuje im to około tygodnia. Ma formę płytkiego kubeczka zbudowanego z kawałków błota i wyściełanego łodygami, źdźbłami traw i pierzem. Zwykle jaskółki umieszczają je na obiekcie pochodzenia antropogenicznego. To samo gniazdo używane jest kilka sezonów, ptaki naprawiają swoją konstrukcję przed złożeniem jaj. W zniesieniu jest ich 2–4, wysiaduje je samica przez 14–19 dni. Przez kilka pierwszych dni życia z pisklętami przebywa samica. Młode są karmione przez oba ptaki z pary. Po 15–24 dniach opuszczają gniazdo, ale jeszcze 3–4 tygodnie śpią w nim, prawdopodobnie aż do złożenia następnych jaj[7].

Status zagrożenia[edytuj]

IUCN uznaje jaskółkę rdzawogłową za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 (stan w 2016). BirdLife International uznaje trend populacji za rosnący[8].

Przypisy

  1. Hirundo smithii, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Hirundo smithii. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b c d e Turner, A.: Wire-tailed Swallow (Hirundo smithii). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2016. [dostęp 2 stycznia 2016].
  4. a b Frank Gill, David Donsker: Family Hirundinidae (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2016-01-03].
  5. Nazwy polskie za:Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Hirundinidae Rafinesque, 1815 - jaskółkowate - Swallows, martins. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-01-03].
  6. Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
  7. a b Hirundo smithii (Wire-tailed swallow). Biodiversity Explorer. [dostęp 2016-01-03].
  8. Wire-tailed Swallow Hirundo smithii. BirdLife International. [dostęp 3 stycznia 2016].