Jelizawieta Leonska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jelizawieta Leonska

Jelizawieta Iljiniczna Leonska (ros. Елизавета Ильинична Леонская; ur. 23 listopada 1945 r. w Tbilisi, Związek Radziecki, ob. Gruzja) – wybitna pianistka rosyjska i pedagog fortepianu. Publiczności znana szerzej jako Elisabeth Leonskaja.

Przyszła na świat w rosyjskiej rodzinie zamieszkałej w Tbilisi, będącym ówcześnie stolicą Gruzińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (jej matka była z pochodzenia Żydówką). Swój pierwszy koncert Leonska dała w wieku 11 lat, zyskując sobie miano cudownego dziecka. W 1964 r. rozpoczęła studia w Konserwatorium Moskiewskim. W tym czasie została laureatką prestiżowych konkursów pianistycznych: w Bukareszcie (im. George Enescu), Paryżu (Międzynarodowy Konkurs im. Marguerite Long i Jacques'a Thibaud) i Brukseli (Międzynarodowy Konkurs Muzyczny im. Królowej Elżbiety Belgijskiej).

W 1978 r. opuściła Związek Radziecki i osiedliła się w Wiedniu, w którym mieszka do dziś. W swojej karierze wystąpiła w licznych salach koncertowych, współpracując z największymi dyrygentami i najbardziej cenionymi orkiestrami na świecie, m.in. New York Philharmonic, Los Angeles Philharmonic Orchestra, Cleveland Orchestra, London Philharmonic Orchestra, Royal Philharmonic Orchestra, BBC Symphony Orchestra, Zurich Tonhalle, orkiestrą Filharmonii Berlińskiej czy orkiestrą lipskiego Gewandhausu. Blisko współpracowała ze Światosławem Richterem, który nie tylko czuwał nad prawidłowym przebiegiem jej kariery pianistycznej (m.in. zapraszając ją do gry w duecie), ale również stał się jej bliskim przyjacielem (przyjaźń ta przetrwała do końca życia artysty)[1].

Leonska jest częstym gościem znanych festiwali muzycznych, w tym Festiwalu w Salzburgu. To właśnie debiut na tym festiwalu (w 1979 r.) przyniósł jej światowy rozgłos i uznanie.

W listopadzie 2006 roku zadebiutowała w Carnegie Hall wykonując II Koncert fortepianowy Siergieja Prokofjewa z towarzyszeniem Londyńskiej Orkiestry Symfonicznej[2].

Dokonała wielu nagrań płytowych dla wytwórni Teldec i MDG.

Oprócz działalności koncertowej uprawia kameralistykę fortepianową oraz zajmuje się działalnością pedagogiczną. Do jej wychowanków zaliczają się m.in. Markus Hinterhäuser (ur. 1958, do 2011 r. dyrektor muzyczny Festiwalu w Salzburgu) i Caspar Frantz (ur. 1980).

Przypisy

  1. Notka biograficzna na stronie Polskiej Filharmonii Bałtyckiej. filharmonia.gda.pl. [dostęp 2013-02-14].
  2. Notka biograficzna na stronie Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina. pl.chopin.nifc.pl. [dostęp 2013-02-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]