Jerzy Surdykowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Surdykowski (ur. 14 marca 1939 w Warszawie) – polski publicysta, dziennikarz, pisarz, dyplomata, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1962 studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Gdańskiej. Pracował początkowo na Politechnice Gdańskiej, następnie jako stoczniowiec. Od końca lat 60. związany z dziennikarstwem jako dziennikarz m.in. „Perspektyw”, „Życia Gospodarczego”, „Życia Literackiego”. Przez kilka lat był także wykładowcą dziennikarstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim[1].

Od 1967 do 1982 był członkiem PZPR. W sierpniu 1980 uczestniczył w strajku w Stoczni Gdańskiej, publikował w biuletynie strajkowym[1]. W 1980 został wiceprezesem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, pełnił tę funkcję także po delegalizacji SDP w związku z wprowadzeniem stanu wojennego[2]. W 1982 objęty zakazem zakazem pracy w mediach państwowych, współpracował z czasopismami drugiego obiegu. W 1989 był redaktorem naczelnym „Głosu Wyborczego Solidarności”, następnie członkiem redakcji „Tygodnika Solidarność” i „Rzeczpospolitej[1].

Od 1990 związany z polską dyplomacją – był konsulem generalnym RP w Nowym Jorku (1990–1996) oraz ambasadorem w Tajlandii, Birmie i na Filipinach (1999–2003)[2].

Jest autorem sztuk teatralnych, w tym Horoskopu zdjętego w 1976 przez cenzurę[2], a także scenariusza do filmu W każdą pogodę (1969)[3]. Twórca esejów i felietonów w prasie krajowej (m.in. w „Znaku”, „Gazecie Krakowskiej” i „Rzeczpospolitej”). Jako pisarz zadebiutował w 1966 powieścią Powracający z morza[2]. Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i PEN Clubu[1].

W 1976 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi, a w 1986 Nagrodę im. Bolesława Prusa[3]. W 2011 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Błękitny Kontynent, Wyd. Iskry, Warszawa 1986
  • Brzegiem Bałtyku, Wyd. Interpress, Warszawa 1975
  • Dokąd zmierza Ameryka? Czyli drugie czytanie Tocqueville’a, Wyd. Politeja, Warszawa 2001
  • Duch Rzeczypospolitej, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2001
  • Groźba, wyzwanie, nadzieja, Wyd. Literackie, Kraków 1979
  • Nie bez końca... Memoriał dla władz PRL, Wyd. Most, Warszawa 1987 (drugi obieg)
  • Notatki gdańskie, Wyd. Aneks, Londyn 1982 (drugi obieg)
  • Oblężenie. Powieść współczesna, Wyd. Literackie, Kraków 1981
  • Odnajdywanie sensu (zbiór esejów), Oficyna Wydawnicza „Volumen”, Warszawa 2017
  • Paradygmat. Powieść współczesna, Wyd. Austeria, Kraków 2011
  • Partia stanu wojennego, Wyd. Unia, Warszawa 1984 (drugi obieg)
  • Powracający z morza, Wyd. Morskie, Gdynia 1966
  • Pójdę pluć na wasze trumny, Oficyna Wydawnicza „Volumen”, Warszawa 2015
  • SOS, Powieść. Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2005
  • Wejście do wielkiej ligi, Wyd. Nasza Księgarnia, Warszawa 1973
  • Wołanie o sens (zbiór esejów), Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2006
  • Wyzwanie morza, Wyd. Książka i Wiedza, Warszawa 1975

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 15 maja 2011].
  2. a b c d Jerzy Surdykowski. sppkrakow.pl. [dostęp 4 czerwca 2017].
  3. a b Jerzy Surdykowski w bazie filmpolski.pl. [dostęp 16 maja 2011].
  4. Prezydent uhonorował zasłużonych dziennikarzy. prezydent.pl, 21 marca 2011. [dostęp 15 maja 2011].