Jurij Łużkow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jurij Michajłowicz Łużkow
Ю́рий Миха́йлович Лужко́в
Yuri Luzhkov 2010 Moscow Unesco 02.jpg
Data i miejsce urodzenia 21 września 1936
Moskwa, ZSRR
mer Moskwy
Okres od 6 czerwca 1992
do 28 września 2010
Przynależność polityczna Jedna Rosja
Poprzednik Gawrił Popow
Następca Władimir Riesin (p.o.)
Signature of Yury Luzhkov.png
Odznaczenia
Order „Za Zasługi dla Ojczyzny” I klasy Order „Za Zasługi dla Ojczyzny” II klasy Order „Za Zasługi dla Ojczyzny” III klasy Order Honoru Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy

Jurij Michajłowicz Łużkow (ros. Ю́рий Миха́йлович Лужко́в, ur. 21 września 1936 w Moskwie, ZSRR) – polityk rosyjski, w latach 1992–2010 mer Moskwy[1].

Życiorys[edytuj kod]

Był synem stolarza, który przeprowadził się z okolic Tweru do Moskwy. Studiował w Instytucie Przemysłu Petrochemicznego i Gazowniczego w Moskwie. W latach studiów pracował jako dozorca i ładowacz. W połowie lat 70. XX wieku wstąpił do Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. POd koniec lat 80. XX wieku zrezygnował z pracy w przemyśle i został zatrudniony w urzędzie miejskim w Moskwie[2].

W 1992 roku dostał nominację na stanowisko burmistrza stolicy od pierwszego prezydenta Rosji Borysa Jelcyna[3]. Po raz pierwszy wybrano go na stanowisko mera Moskwy w 1996 roku. Głosowało na niego wówczas 90% mieszkańców Moskwy[3]. W 1999 roku Łużkow był rywalem Władimira Putina do fotela prezydenta Rosji pod koniec kadencji Borysa Jelcyna[3]. W tym samym roku, znów wygrał wybory uzyskując 71,5% głosów wyborców[3]. W 2001 roku był jednym z liderów i założycieli partii Jedna Rosja. W 2003 roku po raz kolejny został merem z poparciem 75% głosów[3]. W 2005 roku pojawiły się kontrolowane przecieki z Kremla, że prezydent Putin zamierza usunąć Łużkowa ze stanowiska mera Moskwy. Głosi ksenofobiczne hasła zwłaszcza w stosunku do ludzi z Kaukazu. W 2008 roku został uznany za persona non grata na Ukrainie, po tym jak opowiedział się za przyznaniem Rosji Sewastopola[4]. 28 września 2010 roku został odwołany ze stanowiska mera Moskwy[5].

Życie prywatne[edytuj kod]

Był dwukrotnie żonaty. W 1958 roku poślubił Marinę Baszyłową, z którą miał dwóch synów. Po jej śmierci (w 1988 roku) związał się z Jeleną Baturiną, która później została uznana za najbogatszą kobietę w Rosji. Pobrali się w 1991 roku, mają dwie córki (ur. 1992 i 1994). Po odwołaniu ze stanowiska mera Moskwy wyjechał wraz z żoną i córkami do Anglii[6].

Odznaczenia[edytuj kod]

Został odznaczony m.in. Orderem Zasług dla Ojczyzny I, II i III klasy, Orderem Zasług Wojskowych, Orderem Honoru, Orderem Lenina oraz Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj kod]