Kamienica Morsztynowska w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kamienica Morsztynowska
Obiekt zabytkowy nr rej. A-139 z 24.11.1965
Kamienica Morsztynowska
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Adres Rynek Główny 16
Pierwszy właściciel rodzina Morsztynów
Kolejni właściciele Antoni Morbitzer
Położenie na mapie Starego Miasta w Krakowie
Mapa lokalizacyjna Starego Miasta w Krakowie
Kamienica Morsztynowska
Kamienica Morsztynowska
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Kamienica Morsztynowska
Kamienica Morsztynowska
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Kamienica Morsztynowska
Kamienica Morsztynowska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Morsztynowska
Kamienica Morsztynowska
Ziemia50°03′37″N 19°56′14″E/50,060278 19,937222

Kamienica Morsztynowska – jedna z zabytkowych kamienic przy rynku w Krakowie. Nosi numer 16.

Nazwa pochodzi od nazwiska rodziny Morsztynów, którzy w piętnastym stuleciu byli jej właścicielami. Obecny wygląd zawdzięcza głównie przebudowie z początku XIX wieku, której inicjatorem był ówczesny właściciel Antoni Morbitzer. Wtedy w zwieńczeniu fasady umieszczono jego monogram (AM) w otoczeniu alegorii żeglugi i handlu.

W 1947 roku Kazimierz Książek otworzył w tej kamienicy restaurację "Pod Wierzynkiem", którą upaństwowiono cztery lata później, a obecnie znana jest pod nazwą "Wierzynek". Wewnątrz można podziwiać salę Pompejańską z polichromią z końca XVIII wieku, salę Rycerską, która właściwie znajduje się w przyległej kamienicy Hetmańskiej, ale należy do "Wierzynka", a znajdują się w niej pochodzące z XIV wieku główki służące jako wsporniki. Na pierwszym piętrze widoczne są XVI-wieczne stropy.

Jeśli chodzi o słynną ucztę wydaną przez Mikołaja Wierzynka, który w imieniu Rady Miejskiej podejmował we wrześniu 1364 roku cesarzy, monarchów i książęta to wiadomo na pewno, że się odbyła. Nie jest natomiast znane miejsce tego wydarzenia, a obecna kamienica w której mieści się "Wierzynek", być może nigdy do Wierzynka nie należała.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rożek M., Przewodnik po zabytkach i kulturze Krakowa, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa-Kraków 2000, s. 171-172.