Kości śródręcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kości śródręcza
Schemat kości śródręcza
Złamanie kości śródręcza

Kości śródręcza (łac. metacarpus) stanowi pięć kości (ossa metacarpalia), które oznaczamy cyframi rzymskimi poczynając od strony promieniowej.

Kości śródręcza należą do kości długich i możemy w ich budowie wyróżnić trzon, podstawę (koniec bliższy) i głowę (koniec dalszy). Od strony podstawy kości śródręcza łączą się stawowo z nadgarstkiem i sąsiednimi kośćmi śródręcza. Od strony głowy łączą się z paliczkami bliższymi.

Między kośćmi śródręcza znajdują się cztery przestrzenie międzykostne śródręcza, które wypełnione są mięśniami międzykostnymi.

I kość śródręcza jest najkrótsza i najgrubsza. Na powierzchni dłoniowej głowy znajdują się dwa małe pola dla okrągławych kostek, tzw. trzeszczek (ossa sesamoidea), objętych ścięgnami zginacza krótkiego kciuka i przywodziciela kciuka.

Jednym z najczęstszych złamań w obrębie ręki jest złamanie szyjki piątej kości śródręcza. Ten typ złamania określa się jako „złamanie bokserskie”, ponieważ zwykle występuje u osób, które uderzają zaciśniętą pięścią w ścianę lub inny twardy przedmiot[1]. Do typu „złamania bokserskiego” zalicza się także złamanie podstawy I kości śródręcza[2].

Przypisy

  1. David Brown, Randall Neumann: Sekrety ortopedii. Wrocław: Urban&Partner, 2006, s. 204. ISBN 83-89581-98-1.
  2. Tomasz Żuk, Artur Dziak, Andrzej Gusta: Podstawy ortopedii i traumatologii. Warszawa: PZWL, 1980, s. 255.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Warszawa: PZWL, 1968, s. 439-444.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.