Kobus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kobus[1]
A. Smith, 1840[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – kob nilowy (K. megaceros)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

Cetartiodactyla

Podrząd

przeżuwacze

Infrarząd

Pecora

Rodzina

wołowate

Podrodzina

antylopy

Plemię

koby

Rodzaj

Kobus

Typ nomenklatoryczny

Antilope ellipsiprymnus Ogilby, 1833

Synonimy
Gatunki

25 gatunków (w tym 13 wymarłych) – zobacz opis w tekście

Kobusrodzaj ssaka z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na zasobnych w wodę terenach w Afryce[11][12][13].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 126–235 cm, długość ogona 10–50 cm, wysokość w kłębie 77–136 cm; masa ciała samic 40–214 kg, samców 45–275 kg[12]. Samce mają długie rogi o długości 41–92 cm[12] z licznymi, poprzecznymi zgrubieniami. Samice mają dwie pary sutków. U samic rogi nie występują.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Kobus (Kolus, Cobus, Robus): rodzima nazwa kob „antylopa” używana przez Mandinka znad rzeki Gambia, po raz pierwszy użyta jako epitet gatunkowy przez Buffona[14].
  • Adenota: gr. αδην adēn, αδενος adenos „gruczoł”; -νωτος -nōtos „-zady”, od νωτον nōton „zad, tył”[15]. Gatunek typowy: Antilope kob Erxleben, 1777.
  • Hydrotragus: gr. ὑδρο- hudro- „wodny-”, od ὑδωρ hudōr, ὑδατος hudatos „woda”; τραγος tragos „kozioł”[16]. Gatunek typowy: Adenota leche J.E. Gray, 1850.
  • Pseudokobus: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; rodzaj Kobus A. Smith, 1841[17]. Gatunek typowy: Antilope forfex C.H. Smith, 1827 (= Antiiope kob Erxleben, 1777).
  • Onotragus (Onototragus): gr. ονος onos „osioł”; τραγος tragos „kozioł”[18]. Gatunek typowy: Adenota leche J.E. Gray, 1850.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki[11][19]:

Opisano również gatunki wymarłe w czasach prehistorycznych:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Niepoprawna późniejsza pisownia Kobus A. Smith, 1840.
  2. Niepoprawna późniejsza pisownia Onotragus J.E. Gray, 1872.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kobus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. A. Smith: Illustrations of the zoology of South Africa, consisting chiefly of figures and descriptions of the objects of natural history collected during an expedition into the interior of South Africa, in the years 1834, 1835, and 1836; fitted out by "The Cape of Good Hope association for exploring Central Africa": together with a summary of African zoology, and an inquiry into the geographical ranges of species in that quarter of the globe. Cz. 12. London: Smith, Elder and Co., 1847, s. rys. 112 i tekst. (ang.).
  3. J.E. Gray: List of the specimens of Mammalia in the collection of the British museum. London: The Trustees, 1843, s. xxvi, 159. (ang.).
  4. J.E. Gray: List of the osteological specimens in the collection of the British Museum. London: The Trustees, 1847, s. xv, 146. (ang.).
  5. L. Fitzinger. Systematische Übersicht der Säugethiere Nordost-Afrika’s mit Einschluß der arabischen Küste, des rothen Meeres, der Somali- und der Nilquellen-Länder, südwärts bis zum vierten Grade nördlicher Breite. „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe”. 54 (1), s. 596, 1866. (niem.). 
  6. L. Fitzinger. Die Gattungen der Familie der Antilopen (Antilopae), nach ihrer natürlichen Verwandtschaft. „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe”. 59 (1), s. 159, 1869. (niem.). 
  7. J.E. Gray: Catalogue of ruminant Mammalia (Pecora, Linnaeus) in the British Museum. London: British Museum, 1872, s. 17. (ang.).
  8. S.B. Buckley. On the past and present Geographical Distribution of the Large Mammals of South Africa. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1876, s. 284, 1876. (ang.). 
  9. K.A. von Zittel: Handbuch der palaeontologie. Cz. 4. München: R. Oldenbourg, 1893, s. 417, 492. (niem.).
  10. E. Heller. New races of antelopes from British East Africa. „Smithsonian Miscellaneous Collection”. 61 (7), s. 12, 1913. (ang.). 
  11. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 346–348. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
  12. a b c C. Groves, D. Leslie, B. Huffman, R. Valdez, K. Habibi, P. Weinberg, J. Burton, P. Jarman & W. Robichaud: Family Bovidae (Hollow-horned Ruminants). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 671–682. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.).
  13. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Kobus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-04-30]. (ang.).
  14. Palmer 1904 ↓, s. 358.
  15. Palmer 1904 ↓, s. 79.
  16. Palmer 1904 ↓, s. 336.
  17. Palmer 1904 ↓, s. 591.
  18. Palmer 1904 ↓, s. 475.
  19. Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 185–186. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  20. D. Geraads, C. Blondel, H.T. Mackaye, A. Likius, P. Vignaud & M. Brunet. Bovidae (Mammalia) from the Lower Pliocene of Chad. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 29 (3), s. 925, 2009. DOI: 10.1671/039.029.0311. (ang.). 
  21. C. Arambourg: Mission scientifique de l'Omo, 1932-1933. T. 1: Géologie - Anthropologie. Paris: P. Lechevalier, 1947, s. 416. (fr.).
  22. D. Geraads & F. Amani. Bovidae (Mammalia) du Pliocène final d’Ahl al Oughlam, Casablanca, Maroc. „Paläontologische Zeitschrift”. 72 (1–2), s. 194, 1998. (ang.). 
  23. E.S. Vrba. A possible ancestor of the living waterbuck and lechwes: Kobus basilcookei sp. nov. (Reduncini, Bovidae, Artiodactyla) from the Early Pliocene of the Middle Awash, Ethiopia. „Transactions of the Royal Society of South Africa”. 61 (2), s. 64, 2006. DOI: 10.1080/00359190609519954. (ang.). 
  24. D.M.A. Bate. The fossil antelopes of Palestine in Natufian (Mesolithic) times, with descriptions of new species. „Geological Magazine”. 77 (6), s. 432, 1940. DOI: 10.1017/S0016756800071594. (ang.). 
  25. C. Arambourg: Vertébrés villafranchiens d’Afrique du Nord (artiodactyles, carnivores, primates, reptiles, oiseaux). Paris: Fondation Singer-Polignac, 1979, s. 72. ISBN 978-29-00-92704-5. (fr.).
  26. Geraads i in. 2001 ↓, s. 336.
  27. Harris 2003 ↓, s. 542.
  28. A.W. Gentry: The Bovidae of the Omo Group deposits, Ethiopia. W: Y. Coppens & F.C. Howell (redaktorzy): Les Faunes Plio-Pléistocènes de la Basse Vallée de l’Omo (Ethiope). Cz. 1: Périssodactyles, Artiodactyles (Bovidae). Paris: CNRS, 1985, s. 155. ISBN 978-2-222-03461-2. (fr. • ang.).
  29. Harris 2003 ↓, s. 541.
  30. C. Arambourg. Antilopes nouvelles du Pléistocéne ancien de l’Omo (Abyssinie). „Bulletin du Muséum national d’histoire naturelle”. 2e série. 13, s. 346, 1941. (fr.). 
  31. A.W. Gentry. Fossil Bovidae (Mammalia) from Langebaanweg, South Africa. „Annals of the South African Museum”. 79, s. 248, 1980. (ang.). 
  32. Geraads i in. 2001 ↓, s. 338.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]