Kojot preriowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kojot)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kojot preriowy
Canis latrans[1]
Say, 1823
Kojot preriowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Podrząd psokształtne
Rodzina psowate
Rodzaj wilk
Gatunek kojot preriowy
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Kojot preriowy[3], kojot[4], kujot, wilk preriowy Ameryki Północnej (Canis latrans) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych (Canidae) o wyglądzie pośrednim między małym wilkiem i szakalem. Zamieszkuje obszary od Alaski do Meksyku. Wyróżnia się ok. 19 podgatunków kojota.

Długość bez ogona

70–100 cm

Długość ogona

ok. 40 cm

Wysokość w kłębie

do 50 cm

Masa ciała

samce 18 kg, samice 13 kg

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się kilkanaście podgatunków kojota[5]:

  • C. latrans cagottis C. E. H. Smith, 1839
  • C. latrans clepticus Elliot, 1903
  • C. latrans dickeyi Nelson, 1932
  • C. latrans frustror Woodhouse, 1851
  • C. latrans goldmani Merriam, 1904
  • C. latrans hondurensis Goldman, 1936
  • C. latrans impavidus J. A. Allen, 1903
  • C. latrans incolatus Hall, 1934
  • C. latrans jamesi Townsend, 1912
  • C. latrans latrans Say, 1823
  • C. latrans lestes Merriam, 1897
  • C. latrans mearnsi Merriam, 1897
  • C. latrans microdon Merriam, 1897
  • C. latrans ochropus Eschscholtz, 1829
  • C. latrans peninsulae Merriam, 1897
  • C. latrans texensis Bailey, 1905
  • C. latrans thamnos Jackson, 1949
  • C. latrans umpquensis Jackson, 1949
  • C. latrans vigilis Merriam, 1897

Kojot w mitologii i kulturze nowej epoki[edytuj | edytuj kod]

Indianie często nazywali kojota "małym wilkiem". W niektórych wierzeniach indiańskich kojot przedstawiany był jako stworzyciel świata.

Przypisy

  1. Canis latrans, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Gese, E.M., Bekoff, M., Andelt,W., Carbyn, L. & Knowlton, F. 2008. Canis latrans. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-07-11]
  3. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 147. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 134, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Canis latrans. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 17 października 2009]