Kosmodrom Swobodny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kosmodrom Swobodny
2-GIK
Status zlikwidowany
Położenie i warunki
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód amurski
Miejscowość Swobodny
Najmniejsze możliwe nachylenie orbity 51°
Największe możliwe nachylenie orbity 110°
Historia
Data otwarcia 2 lutego 1996
Data zamknięcia luty 2007
Położenie na mapie obwodu amurskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu amurskiego
Kosmodrom Swobodny
Kosmodrom Swobodny
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Kosmodrom Swobodny
Kosmodrom Swobodny
Ziemia51°49′48,00″N 128°11′59,99″E/51,830000 128,199997

Kosmodrom Swobodnyrosyjski kosmodrom, dawniej baza pocisków międzykontynentalnych, położony niedaleko miasta Swobodny.

W latach 1961-1994 baza dywizji rosyjskich sił strategicznych, wyposażona w 90 silosów i pocisków międzykontynentalnych UR-100. W 1993 liczbę silosów zmniejszono do 60.

Po rozpadzie Związku Radzieckiego, decyzją z 2 lutego 1996, wybrany na Drugi Państwowy Kosmodrom Badawczy, GIK-2, z uwagi na to, że Bajkonur znalazł się w niepodległym Kazachstanie. Ośrodek miał powstać na terenie likwidowanej bazy pocisków międzykontynentalnych. Baza dysponowała mieszkaniami dla 6 000 osób, siecią dróg utwardzonych, siecią łączności, i w pełni uzbrojonym terenem. Odległe o 70 km lotnisko Ukrainka dostosowane było już do Kategorii 1, czyli było gotowe na przyjmowanie największych samolotów transportowych. W ciągu 2-3 lat chciano dodać tu infrastrukturę potrzebną do obsługi startów lekkich rakiet nośnych, Rokot i Start. Planowano również budowę od podstaw urządzeń i budynków potrzebnych do obsługi rakiet rodziny Angara. Całość kosztów została określona w 1994 na 4 biliony rubli. Roboty chciano ukończyć w osiem lat. Na miejscu miało pracować 30 000 ludzi.

Niestety, koszty te okazały się za duże. Plany zmieniono i na główny kosmodrom dla Rosji wyznaczono Plesieck. Kosmodrom Swobodny stał się bazą tylko dla lekkich rakiet: Rokot, Start-1 i UR-100N.

W 2007 decyzją prezydenta Federacji Rosyjskiej Władimira Putina kosmodrom zamknięto.

Bibliografia[edytuj]