Obwód amurski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Obwód amurski
Амурская область
obwód
Ilustracja
Gmach administracji obwodowej
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Siedziba Błagowieszczeńsk
Gubernator Konstantin Diakonow
Powierzchnia 363 700 km²
Populacja (2017)
• liczba ludności

801 752[1]
• gęstość 2,22 os./km²
Strefa czasowa czas moskiewski+6, UTC+9
Położenie na mapie Rosji
Położenie na mapie
Portal Portal Rosja

Obwód amurski (ros. Амурская область) – jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, zlokalizowana około 8,000 km na wschód od Moskwy i położona w zlewisku rzek Amur i Zeja. Na północy graniczy z Republiką Sacha, na wschodzie z Krajem Chabarowskim i Żydowskim Obwodem Autonomicznym, na południu z Chinami, natomiast na zachodzie z Krajem Zabajkalskim.

Stolicą obwodu amurskiego jest Błagowieszczeńsk. Założony w 1856 roku jest jedną z najstarszych osad na Rosyjskim Dalekim Wschodzie. Miasto jest tradycyjnym centrum handlu i wydobywania złota. Przez obwód przechodzi Kolej Transsyberyjska oraz Kolej Bajkalsko-Amurska. W obwodzie położony jest też kosmodrom Swobodny.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Obwód leży we wschodniej Azji. Nazwa obwodu pochodzi od przepływającej przez niego rzeki Amur. Powierzchnia obwodu wynosi 363 700 km². Ludność obwodu w 2008 roku wynosiła 869,6 tys., gęstość zaludnienia: 2,4 os/km² (2008), procent ludzi mieszkających w miastach: 65,5% (2008).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Oblężenie Ałbazina przez wojsko mandżursko-chińskie w 1685

Według chińskich źródeł Bei Shi i Sui Shu obszar obwodu amurskiego był zamieszkany przez jeden z ludów Shiwei (chiń. 室韦) - Bo Shiwei (chiń. 钵室韋). Ich osady znajdowały się pomiędzy rzeką Nen, Górami Stanowymi, Małym Chinganem i Morzem Ochockim. Lud ten zniknął około X wieku, wraz z założeniem państwa Liao.

W średniowieczu rejon był zamieszkany przez Daurów i Dioczerów.

W 1665 polski zesłaniec Nicefor Czernichowski założył tu państwo Jaxa ze stolicą w Ałbazinie, które w 1685 zostało zajęte przez dynastię Qing.

Obszar został zajęty przez Mandżurów i oddany dynastii Qing po traktacie nerczyńskim, by następnie zostać zaanektowanym przez Rosję w roku 1858 w wyniku postanowień traktatu aiguńskiego.

Po utworzeniu w 1884 roku samodzielnej guberni przyamurskięj, w której skład weszły obwody primorski, amurski i zabajkalski, okręg dalekowschodni zyskał status samodzielnej jednostki administracyjnej, odrębnej od Syberii. Pod koniec XIX wieku rejon został połączony z Europą przez kolej transsyberyjską. Obwód utworzono 20 października 1932.

Polonica[edytuj | edytuj kod]

Dawny kościół katolicki w Błagowieszczeńsku
  • W XVII w. istniało tu państwo Jaxa, którego założycielem i władcą był Nicefor Czernichowski (patrz wyżej).
  • W ciągu ponad trzydziestu lat istnienia guberni przyamurskiej (1884-luty 1917) najwyższy urząd w prowincji - generała-gubematora - zajmowali generał S. M. Duchowski (1893-1898) oraz generał R. A. Chreszczatycki (1904-1905). Wysokie stanowiska w hierarchii urzędniczej zajmowali: A.S. Beniowski - zastępca generała-gubematora, K. N. Grybski - gubernator wojskowy obwodu amurskiego, B. L. Grąbczewski, 1.1. Tumkowski, M. I. Szaniawski i wielu innych. Wszyscy oni byli dobrze wykształceni w różnych wyższych uczelniach Imperium Rosyjskiego. Wśród znanych budowniczych i architektów, działających w Kraju Nadamurskim, wymienić trzeba nazwiska A. A. Gwozdziowskiego - głównego architekta Władywostoku, oraz S. W. Mońkowskiego - budowniczego Chabarowska. Z dokumentacji wynika, że nieomal wszystkie urzędy rolne w guberni zajmowali Polacy - byli oni wysoko kwalifikowanymi agronomami, zakładali i prowadzili tu pólka doświadczalne.
  • W Błagowieszczeńsku znajduje się zabytkowy kościół, wzniesiony przez Polaków w XIX w., obecnie pełniący funkcję świątyni prawosławnej.
  • Nazwa miasta Ciołkowski upamiętnia Konstantina Ciołkowskiego.

Tablice rejestracyjne[edytuj | edytuj kod]

Tablice pojazdów zarejestrowanych w obwodzie amurskim mają oznaczenie 28 w prawym górnym rogu nad flagą Rosji i literami RUS.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Population 2017 (ros.). Federal State Statistic Service. [dostęp 2017-04-25].