Koźlice (powiat zgorzelecki)
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
wieś | |
![]() Dom w Koźlicach | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Wysokość |
190-200[2] m n.p.m. |
Liczba ludności (III 2011) |
210[3] |
Strefa numeracyjna |
75 |
Kod pocztowy |
59-900[4] |
Tablice rejestracyjne |
DZG |
SIMC |
0193281 |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Zgorzelec ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu zgorzeleckiego ![]() | |
![]() |
Koźlice (niem. Köslitz, gł. Koźlici[5]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Zgorzelec.
Położenie
[edytuj | edytuj kod]Kożlice to niewielka wieś leżąca na Pogórzu Izerskim, na zachodnim skraju Równiny Zgorzeleckiej, na wysokości około 190-20 m n.p.m.[2]
Podział administracyjny
[edytuj | edytuj kod]W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa jeleniogórskiego. Część zwaną Lasowice przyłączono w roku 1945, wcześniej należała do Weinhübel, a do roku 1936 do Posottendorf-Leschwitz.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Wieś założona przez Słowian. Około VII-X wieku istniał tutaj gród obronny. Jeszcze na początku XX wieku, na pobliskich polach odkryto topór z serpentynitu, który pochodził z czasów epoki kamiennej. Po wojnie stał tu pałacyk, który z czasem został rozebrany. We wsi, na Koźlickiej Górze, znajduje się obelisk tragicznie zmarłej w 1921 Gertrude Brandt, córki właściciela wsi[potrzebny przypis].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 60952
- ↑ a b Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 1: A-Ł. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 356-358. ISBN 83-85773-60-6.
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 535 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
- ↑ Wiktor Wenzel , Der Slawengau Besunzane im Licht der Ortsnamen, 2014 .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 2: Pogórze Izerskie (A-Ł). Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, ISBN 83-85773-60-6.