Radomierzyce (powiat zgorzelecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi w powiecie zgorzeleckim. Zobacz też: Radomierzyce w powiecie wrocławskim.
Radomierzyce
Pałac w Radomierzycach
Pałac w Radomierzycach
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat zgorzelecki
Gmina Zgorzelec
Liczba ludności (III 2011) 310[1]
Strefa numeracyjna (+48) 75
Kod pocztowy 59-914
Tablice rejestracyjne DZG
SIMC 0193370
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Radomierzyce
Radomierzyce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Radomierzyce
Radomierzyce
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Radomierzyce
Radomierzyce
Ziemia 51°03′35″N 14°58′18″E/51,059722 14,971667

Radomierzyce (niem. Radmeritz) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Zgorzelec.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Strażnica WOP[edytuj]

W 1946 roku była tu 16 strażnica 4 Komendy Odcinka WOP.

Przejście graniczne[edytuj]

Do 21 grudnia 2007 funkcjonowało w miejscowości przejście graniczne Radomierzyce - Hagenwerder, które na mocy układu z Schengen zostało zlikwidowane.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2]:

  • kościół filialny pw. śś. Piotra i Pawła, z XVIII w.
  • cmentarz przykościelny
  • ogrodzenie z dwiema bramami
  • mauzoleum, z 1733 r.
  • pomnik poległych w I wojnie światowej
  • młyn wodny, z 1700 r.
  • zespół pałacowy, z lat 1710–1732
    • park
    • pałac - (niem. Joachimstein), monumentalny, barokowy, wybudowany w latach 1710–1732[3] przez Joachima Zygmunta von Ziegler-K lipphausen[4]. Pałac otoczony jest fosą i znajduje się w miejscu dawnego zamku warownego. Joachim Sigismund Ziegler (1660–1734), podkomorzy króla Augusta II Mocnego, był kawalerem i nie mając dziedzica przeznaczył majątek na utworzenie fundacji dla szlachcianek wyznania ewangelickiego. Zakład o charakterze okazałego założenia pałacowego, zwany od imienia fundatora Joachimstein, był przeznaczony dla 12 panien oraz przełożonej. Budowa pałacu i ogrodu trwała od 1710 do 1722 r., a w następnych latach, do 1729 r. prowadzono jeszcze prace wykończeniowe. Głównym projektantem pałacu i całego zespołu był architekt drezdeński Johann Friedrich Karcher. Według niepotwierdzonych informacji, pod koniec II wojny światowej do pałacu Niemcy zaczęli zwozić tajną dokumentację. Akcję – ze względu na wartość dokumentów i ich możliwość wykorzystania w rozgrywkach po wojnie – nadzorować miał bezpośrednio Walter Schellenberg, szef VI departamentu Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA). Szybka ofensywa wojsk sowieckich w 1945 r. sprawiła, że zgromadzone archiwum pozostało w zamku, gdyż zaskoczeni Niemcy nie zdążyli go ewakuować[5]. W czerwcu 1945 r., w przejęciu tych materiałów z ramienia Wojska Polskiego, miał uczestniczyć Piotr Jaroszewicz, Jerzy Fonkowicz i Tadeusz Steć[6]. Obecnie pałac jest zrujnowany.

Przypisy