Krukowo (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krukowo
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat białogardzki
Gmina Karlino
Sołectwo Krukowo
Wysokość 36 m n.p.m.
Liczba ludności (2007) 237
Strefa numeracyjna (+48) 94
Kod pocztowy 78-230
Tablice rejestracyjne ZBI
SIMC 0307247
Położenie na mapie gminy Karlino
Mapa lokalizacyjna gminy Karlino
Krukowo
Krukowo
Położenie na mapie powiatu białogardzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu białogardzkiego
Krukowo
Krukowo
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Krukowo
Krukowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Krukowo
Krukowo
Ziemia54°01′23,41″N 15°46′53,96″E/54,023169 15,781656

Krukowo (niem. Kruckenbeck) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Karlino. W latach 1975–1998 wieś należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 wieś liczyła 237 mieszkańców. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Krukowo.

Geografia[edytuj]

Wieś leży ok. 2 km na północ od Malonowa.

Historia[edytuj]

Do 2. poł. XVIII wieku wieś należała do dóbr lennych rodu von Manteuffel. W 1593 roku, z polecenia proboszcza z Karścina Hansa von Manteuffel, przy majątku została zbudowana kaplica. W latach 1773 - 1774 z dotacji Fryderyka II powstał nowy folwark i park. Gdy właścicielem Krukowa został Johann von Gaudecker, stało się ono majątkiem przynależnym do Karścina. Siedzibę nowego folwarku zbudowano na płaskim terenie przylegającym do łąk i obsadzono dębami (dwa z nich są pomnikami przyrody). Pod koniec XIX wieku (1880 - 1890) dobra karścińskie podzielono między dwóch braci. Właściciel zamieszkał w Krukowie, znacznie przebudował majątek i przekształcił założenia parkowe[1].

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2][3]:

  • park pałacowy z 1733 roku, przekształcony w XIX i XX wiek wieku, o pow. 15 ha. Najstarsze zadrzewienia datują się w latach 1773 i 1774; pod koniec XIX wieku von Gaudecker przekształcił założenia parkowe. Do kompozycjo parku włączono rozległą dolinę ze strumieniem. Park rozpoczynał się w okolicach kościoła a kończył przy grobowcach rodzinnych. Poniżej dworu, na sztucznie usypanym wzniesieniu, założono staw. W latach 1900 - 1915 na lekkim wzniesieniu założono mały, rodzinny cmentarz. W tym czasie znacznie wzbogacono drzewostan parku o drzewa rodzime, założono też sad. Obecnie park stanowi dużą grupę zieleni ciągnącą się prawie wzdłuż całej wsi i widoczny jest z drogi do Karścina. Do dzisiaj układ przestrzenny parku jest czytelny. Łąka nadal posiada charakter krajobrazowy, brzegi strumienia porośnięte są olchą i krzewami. Staw wysechł, cmentarz jest niedostępny, z kościoła pozostały resztki a piwniczka w parku jest stosem kamieni. W pałacu mieszczą się mieszkania prywatne.
  • ruina kościoła ewangelickiego z lat 1820-1824.

Przyroda[edytuj]

Pomnikami przyrody w Krukowie są dwa dęby szypułkowe: jeden w parku przy ruinach kościoła o obw. 570 cm, wiek 400 lat, wys. 25 m; drugi o obw. 420 cm, przy drodze wiejskiej.

Kultura i sport[edytuj]

Jest tutaj boisko sportowe oraz świetlica wiejska.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Historia. „UMiG”. Karlino. 
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. zachodniopomorskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 25.3.13]. s. 3.
  3. „Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin.