Karlinko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karlinko
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat białogardzki
Gmina Karlino
Wysokość 28 m n.p.m.
Liczba ludności (2007) 68
Strefa numeracyjna (+48) 94
Kod pocztowy 78-230
Tablice rejestracyjne ZBI
SIMC 0307069
Położenie na mapie gminy Karlino
Mapa lokalizacyjna gminy Karlino
Karlinko
Karlinko
Położenie na mapie powiatu białogardzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu białogardzkiego
Karlinko
Karlinko
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Karlinko
Karlinko
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Karlinko
Karlinko
Ziemia54°04′11″N 15°56′02″E/54,069722 15,933889

Karlinko (niem. Vorwerk Körlin) – osada sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Karlino. W latach 1975–1998 osada należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 osada liczyła 68 mieszkańców. Najbardziej na wschód położona miejscowość w gminie.

Osady wchodzące w skład sołectwa:

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Osada leży ok. 4 km na północny wschód od Karlina, ok. 500 m na północ od drogi krajowej nr 6.

Przy zachodniej części miejscowości w 2012 r. ustanowiono podstrefę Karlinko – Słupskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, obejmującą kompleks o powierzchni 180,08 ha[1][2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • dwór neoklasycystyczny położony w zamknięciu dworskiego dziedzińca gospodarczego po jego północnej stronie. Budynek jednokondygnacyjny, o pow. użytkowej 300 m2 i kubaturze 1700 m 3. Zbudowany został na planie prostokąta, którego dłuższy bok wyznacza kierunek wschód - zachód. Dach dwuspadowy pierwotnie był pokryty dachówką. Pierwotna fasada zwrócona była na podwórze gospodarcze. Fasada dziewięcioosiowa z centralnym wejściem głównym podkreślonym wąskimi oknami, zachowała tylko gzymsy nadokienne, które pomagają dopatrzyć się dawnego rozplanowania okien. Zachowany został gzyms działowy między parterem a podwórzem. W osiach okiennych podwórza są zdwojone okienka poddasza. Na przeciwległej ścianie były drzwi prowadzące do parku utworzonego w obrysie kwadratu. Przez środek dziedzińca prowadzi oś dojazdowa do dworu zakończona pierwotnie półkolistym podjazdem wysadzonym kasztanowcami. W okresie międzywojennym przy szczytowej elewacji zachodniej, na jej całą szerokość dobudowano jednoosiową dobudówkę z jednospadowym dachem. Ostatnią właścicielką dworu była Margareta Kaeding z domu Sturm. Od 1947 r. przyjęty przez PGR. Remont kapitalny i przebudowę dworu przeprowadzono w 1978 r. Budynek dostosowano do potrzeb kilku rodzin. Obecnie główne wejście zostało zamienione na okno, a drzwi prowadzące do parku zostały zamurowane. Wejścia do budynku są dzisiaj tylko w elewacjach bocznych. Zmieniona została ilość otworów okiennych, ich kształt i stolarka. Skute zostały opaski okienne i zatrato ślady po obramieniach drzwi. Pokrycie dachówkowe zamieniono na papę, ściany otynkowano. Na podjeździe został utworzony ogródek.[potrzebny przypis]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 marca 2012 r. zmieniające rozporządzenie (Dz.U. z 2012 r. Nr 232, poz. 360)
  2. Podstrefa "Karlinko". Pomorska Agencja Rozwoju Regionalnego SA. [dostęp 2014-10-27].