Krzysztof Łączyński
Data i miejsce urodzenia |
6 lutego 1951 |
---|---|
Zawód, zajęcie |
działacz opozycji demokratycznej w PRL, urzędnik państwowy |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Krzysztof Łączyński (ur. 6 lutego 1951 w Warszawie[1]) – działacz opozycji demokratycznej w PRL, po 1990 roku urzędnik państwowy.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1968)[2][3]. Należał do środowiska „Gromady Włóczęgów” 1 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej „Czarna Jedynka” i angażował się w pomoc ofiarom represji po protestach w Radomiu i Ursusie w czerwcu 1976 roku[4]. Współpracownik Komitetu Obrony Robotników[5] i Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR”[6], związany z wydawnictwami drugiego obiegu „Głos” i „Krąg”[7], wchodził w skład redakcji „Głosu”[8]. W 1981 roku etatowy pracownik Regionu Mazowsze NSZZ „Solidarność”[6]. Na początku stanu wojennego współorganizował bazę wydawniczą dla tygodnika „Wola”[9]. W 1982 roku aresztowany w trakcie przewożenia znacznej liczby egzemplarzy nielegalnych pism „Przetrwanie” i „Wiadomości”, osadzony w Areszcie Śledczym przy ul. Rakowieckiej w Warszawie, w tym samym roku zwolniony[6]. W latach 1977–1989 rozpracowywany przez Służbę Bezpieczeństwa, figurant sprawy operacyjnego rozpracowania (SOR) o kryptonimie „Filolog”[1]. Jego teksty publikowane w drugim obiegu ukazały się w antologii Głos niepodległości: wybór publicystyki środowiska czasopisma „Głos” 1977–1989 (Kraków 2016, ISBN 978-83-7553-215-9).
Po 1990 roku pracował m.in. w Najwyższej Izbie Kontroli[10]. W 1992 roku funkcjonariusz Urzędu Ochrony Państwa, bliski współpracownik Antoniego Macierewicza[11]. W 2007 roku zajmował stanowisko dyrektora gabinetu szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego[12]. W latach 2007–2008 zasiadał w Komisji Weryfikacyjnej Wojskowych Służb Informacyjnych[13][14]. Od 2015 roku doradca w gabinecie politycznym Ministra Obrony Narodowej[5], w 2017 roku pełnił funkcję szefa gabinetu politycznego MON[15].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Wolności i Solidarności (2018)[6]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2019)[16]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Krzysztof Łączyński. Dane osoby z katalogu osób rozpracowywanych. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2021-08-10].
- ↑ Wojciech Rylski: Absolwenci Reytana 1968. wne.uw.edu.pl. [dostęp 2021-08-10].
- ↑ Krzysztof Kosiński. Ireneusz Gugulski (1935–1989). Nauczyciel (przyczynek do historii inteligencji w PRL). „Komunizm: system–ludzie–dokumentacja”. 7, s. 147, 2018. Lublin: Instytut Pamięci Narodowej. OCLC 1050838899. [dostęp 2021-08-10].
- ↑ Wojciech Fałkowski. „Czarna Jedynka”. Niezależna drużyna harcerska w PRL. „Biuletyn Instytutu Pamięci Narodowej”. Nr 8–9 (67–68), sierpień–wrzesień 2006, s. 125–126, 2006. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej. ISSN 1641-9561. [dostęp 2021-08-10].
- ↑ a b Krzysztof Łączyński. katalog.nukat.edu.pl. [dostęp 2021-08-20].
- ↑ a b c d Krzysztof Łączyński. Krzyż Wolności i Solidarności. Lista osób odznaczonych. odznaczeni-kwis.ipn.gov.pl. [dostęp 2021-08-10].
- ↑ Marcin Łaszczyński. „Krąg” i jego krąg. Wydawnictwo w świetle relacji. „Pamięć i Sprawiedliwość”, s. 140, 2010. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej. ISSN 1427-7476. [dostęp 2021-08-10].
- ↑ Polska Solidarna. Drugi ciągłe bez cenzury. „Głos: niezależny miesięcznik społeczno-polityczny”. sowiniec.com.pl. [dostęp 2021-08-11].
- ↑ Krzysztof Łączyński. Biografia w słowniku „Niezależni dla kultury”. slownik-niezaleznidlakultury.pl. [dostęp 2021-08-10].
- ↑ Nie tylko szef gabinetu politycznego. Ciche zmiany w otoczeniu Macierewicza. tvn24.pl, 23 sierpnia 2017. [dostęp 2021-08-10].
- ↑ Sławomir Cenckiewicz, Piotr Gontarczyk: SB a Lech Wałęsa. Przyczynek do biografii. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2008, s. 197. ISBN 978-83-60464-74-8.
- ↑ Zawiadomienia do prokuratury o nieprawdziwych informacjach w oświadczeniach weryfikacyjnych WSI. money.pl, 29 marca 2007. [dostęp 2021-08-11].
- ↑ Skład Komisji Weryfikacyjnej WSI z 2006 i 2007 r.. hfhrpol.waw.pl, 25 listopada 2008. [dostęp 2021-08-10].
- ↑ Komisja Weryfikacyjna ds. WSI kończy działalność. wprost.pl, 30 czerwca 2008. [dostęp 2021-08-10].
- ↑ Komunikat MON. gov.pl, 6 lutego 2017. [dostęp 2021-08-10].
- ↑ Odznaczenia dla byłych działaczy opozycji demokratycznej. prezydent.pl, 15 kwietnia 2019. [dostęp 2021-08-10].
- Absolwenci VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie
- Członkowie i współpracownicy Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR”
- Członkowie i współpracownicy KOR
- Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989)
- Członkowie ZHP
- Funkcjonariusze Służby Kontrwywiadu Wojskowego
- Funkcjonariusze Urzędu Ochrony Państwa
- Harcerze 1. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Romualda Traugutta „Czarna Jedynka”
- Ludzie urodzeni w Warszawie
- Ludzie związani z prasą podziemną w Polsce 1945–1989
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności
- Ofiary represji komunistycznych w Polsce 1939–1989
- Pracownicy Najwyższej Izby Kontroli
- Urodzeni w 1951
- Urzędnicy Ministerstwa Obrony Narodowej (III Rzeczpospolita)
- Więźniowie więzienia mokotowskiego (Polska Ludowa)